De laatste
Ik loop hard. Niet alleen als ik de marathon van New York loop, maar eigenlijk altijd. Ik loop snel door de stad, over de golfbaan (9 holes in 1 uur is een record) en ik ben snel over mijn vorige tumor heen gelopen.
Zelfs mijn verkeringen lopen hard. Meestal ervandoor. Als ik zwem, doe ik stiekem wedstrijdjes met de oude van dagen die nietsvermoedend naast me zwemt. Op de fiets zorg ik ook altijd dat andere fietsers me niet inhalen.
Helaas weet ik niet zo goed wanneer ik moet stoppen. Wanneer ik over mijn grenzen heen ga. Hard door het leven gaan heeft zijn voordelen, maar met chemo of kanker werkt dat niet. Hardlopers zijn doodlopers, zegt het spreekwoord. Ik denk dat dat wel een beetje klopt. Het heeft mijn lijf in ieder geval niet veel goed gedaan, al dat snelle, want twee keer een tumor krijgen, is niet oké. En hoe graag ik het ook wil, de chemo’s gaan niet harder. Dus zit ik elke keer geduldig de drie weken tussen de chemo’s uit.
Maar nu, na de vijfde kuur, word ik ongeduldiger en wil ik sneller dan ik kan. De meeste mensen die ik spreek, vinden dat het toch weer vlug is gegaan. Ik niet. Ik vind het nog steeds lang. En ik weet ook dat het na de chemo’s nog niet voorbij is. Dan begint het pas.
Maar nadat ik opeens besefte dat ik deze laatste twee chemo’s echt alleen maar voor mijzelf deed, was chemo vijf een eitje. Ik geloof niet dat ik de andere kuren zo gemotiveerd was als nu. De homeopathische pillen, voorgeschreven door een erkend natuurgenezerachtig persoon, die ik tegen het advies van mijn oncoloog toch bleef slikken, heb ik dit keer laten staan. Ze zitten namelijk vol antioxydanten en zijn bedoeld om de chemo met spoed mijn lichaam uit te krijgen.
Hoewel me dat in het begin het hoogst haalbare leek, wil ik nu de chemo zo lang mogelijk haar werk laten doen. Het maximale eruit halen. Ik heb geen spijt dat ik ze geslikt heb. Ik heb de dosering gehalveerd en voor mijn gevoel hebben ze geholpen om me iets minder slecht te voelen. Maar nu ik nog maar twee keer hoef, laat ik ze voor de zekerheid achterwege.
Wordt dinsdag 29 januari vervolgd.
2 reacties
Wat kanp dat je nog steeds zo opgewekt en gemotiveerd schrijft!
Wil je alle goeds wensen voor de toekomst en heb bewondering voor je!
je kan het sandra!!!!! Ik zal voor je lopen tijdens de Breast Cancer Walk. En dan zal ik heel hard voor je lopen!!!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren