week 13 | 29.03.08 | 16:31 | Rob | Door RobW

Two Men and a Baby

We zijn allebei vrij en we lopen door de stad. Vriend Léon duwt de kinderwagen. Zijn dochter Sam kraait van plezier en kijkt ons, vanonder de kap, om de beurt onderzoekend aan. Ze heeft haar stem ontdekt dus ze stoot voordurend onverstaanbare kreten uit. Wij liggen telkens in een deuk. Om de minuut stoten we elkaar aan.”Moet je zien hoe ze kijkt!”, “Dat gezichtje!”, “Wat een uitslover!”

Dit had je mij anderhalf jaar geleden eens moeten voorspellen.

We lopen langs een snackbar. Zonder overleg stappen we naar binnen. Bij veel dingen hebben wij geen woorden nodig. Ik hou de deur open zodat Léon de kinderwagen naar binnen kan rijden. Tijdens het eten kijken we allebei onophoudelijk naar Sam en haar capriolen.
“Niet tegen mama zeggen hè!”, grapt Léon naar Sam, terwijl hij een frikadel met een grote klodder mayonaise omhoog houdt.
sam.JPG
“Straks fruithapje?”, vraag ik met een bezorgd gezicht terwijl ik naar de klok achter Leon kijk.
“Yep, we moeten gaan!”
Halverwege de wandeling begint het te regenen.
“Regenkap!”, roept Léon en samen vouwen we snel de kap over de wagen. Ik trek Sams mutsje recht.  Het is fris.

Dát had je mij anderhalf jaar geleden eens moeten voorspellen.

Julia belt. Ik neem op.
“Ik bel je later even terug. ’t Is tijd voor fruithapje!”
“Ehm…oké..”, zegt Julia vol verbazing en ze hangt op.

Léon voert Sam en ik zet alvast de spelcomputer aan.  Na het eten posteren we Sam in het wippertje en spelen een voetbalspel.  Ze zwaait met haar armpjes en kijkt ons lachend aan. En ineens weet ik het! Ik wil huisman worden! Maar wel eentje met een schoonmaakster interieurverzorgster in dienst.dot