Over
Eén grote terugblik is het, zo’n verhuizing. Ik ben albums tegengekomen, vol met foto’s. Ik in een tuinbroek, voor het eerst op vakantie zonder ouders, met mijn eerste vriendinnetje in Artis, mijn reis door Australië, onze overleden hond.
Ook een foto van een familiebarbecue in de mooie, groene tuin van mijn ouders. Je hoorde de vogels bijna fluiten, zoveel zomer straalde er van die oude foto af. Fluitende vogels. Ik heb ze al jaren niet meer gehoord. In de nieuwbouwwijken van Heerhugowaard en het centrum van Alkmaar vliegen alleen nog meeuwen. Maar als ik terugdenk aan de zomers van vroeger, lijkt het alsof het altijd mooi weer was. Dat de vogels altijd floten.
Ik heb te lang door de foto-albums gebladerd en teveel in oude Kameleon boekjes gelezen. Toen ik zaterdagavond de grote stapel troep nog steeds niet kleiner zag worden, vond ik het niet meer tof. Ik ben gewoonlijk pretty stressbestendig, maar bij verhuizingen ben ik een sukkeltje. Een drama-queen.
De volgende ochtend kregen we met pijn en moeite de blauwe leren bank de wenteltrap af. Toen het bed. En dozen. En kleren. En de witte pilaar met bijpassende pot. En stoelen. En nog meer dozen. En de overdreven grote strijkplank-unit. Twee ritjes Alkmaar-Amsterdam en acht uur later stond ik in mijn nieuwe studio. Dozen hoog opgestapeld tegen de muren. Ik in het midden, met hangende schouders kijkend naar de chaos.
Buiten regende het hard.
Ik ben ’s avonds als een blok in slaap gevallen. ’s Nachts droomde ik over het Jordaanfestival en tuinbroeken. Vroeg in de ochtend werd ik wakker van een vreemd geluid. Het klonk als muziek. Dunne muren, dacht ik nog. Ik luisterde beter, richtte me half op en draaide mijn hoofd.
Ik hoorde het goed. Een grote glimlach verscheen op mijn gezicht. En met mijn ogen dicht luisterde ik nog heel lang naar de fluitende vogels.
9 reacties
Als je maar wil hoor je het wel. Gefeliciteerd met de verhuizing!
Jaaa! 3 jaar geleden verhuisde ik naar een nieuwbouwwijk. 3 jaar lang geen vogeltjes gezien of gehoord, terwijl ik jarenlang onder een schuin plafond heb geslapen, met aan de andere kant van dat plafond de vogeltjes met hun onder de dakpannen gebouwde nestjes. Wat miste ik de musjes, merels en meesjes. Maar afgelopen week, bij het instoppen van mijn kleine zoon, hoorde ik een vogeltje fluiten! Ik werd er helemaal vrolijk van. Nog even en onze tuin is weelderig begroeid en wordt hij bevolkt door mijn gevleugelde vriendjes. Tot die tijd geniet ik nog van die ene merel...
Zat jij afgelopen maandag bij Holland Sport?
Dank je, lichtlampju. Eindelijk voorbij die ellende..
verredevin, Ja, scherp! Goed gezien.
Hey Rob, ik woon in zo'n nieuwbouwwijk in HHW maar ik word elke ochtend wakker van de vogeltjes hoor. In mijn tuintje zie ik vele koolmeesjes, musjes en roodborstjes langsfladderen.
Enne, die tweelingbroer van jou, voetbalt die bij Reigerboys? Volgens mij zag ik 'm daar laatst....
Hey Rob, ik word hier in Alkmaar ook elke ochtend wakker van de vogeltjes hoor! Heb je toch in de verkeerde buurt gewoond :P
Maar iig, Gefeliciteerd met de verhuizing!
LovelyLinny, tja, gek genoeg heb ik het de afgelopen zes jaar voor elkaar gekregen om ze niet te horen. Ik selecteer mijn woonplekken vanaf nu op de aanwezigheid van bomen.
Dank je wel!
Terwijl ik deze reactie plaats, hoor ik vogels fluiten en moet ik glimlachen... (ik woon in De Pijp overigens)
In Amsterdam stikt het van de vreemde vogels :p
Het leukst zijn de verdwaalde vladderaars die niet in de stad thuishoren - parkieten in het Vondelpark bijvoorbeeld. Heb ooit een (nogal melig) filmpje gemaakt voor A1 over de avonturen van Carla de scholekster die dagenlang om een glimmende schoorsteen baltste, verliefd op d'r eigen spiegelbeeld. Dat soort resultaten van studieontwijkend gedrag kom ik dus steeds tegen als ik verhuis :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren