Lokfiets
Het was niet de makkelijkste periode uit zijn relatief jonge leven. Zo van het vertrouwde Alkmaar naar de Grote Stad. Daar stond ie lekker droog en beschut in de berging. En hier werd hij in één keer dakloos. Dat is heftig, daar heeft een fiets last van. Precies zestien nachtjes heeft ie het volgehouden.
De eerste tien keer dat ik van het station naar de fietsenstalling liep, was ik zichtbaar gespannen. Staat hij er nog? Zit alles er nog op? Een Gazelle Orange HN8 met gekoelde remschijven is immers een opvallende fiets. Zeer in het oog springend en dus een vandalisten-magneet.
Elke dag stond hij nog steeds keurig op zijn plekje. Dus na twee weken groeide mijn vertrouwen. “Die dieven denken blijkbaar dat het lokfiets is”, grapte ik eergisteren nog tegen een vriend. Zo’n mooie fiets tussen al die rommel, dat kan niet kloppen. Daar zit de politie achter, moeten ze gedacht hebben. ‘Ze’ zijn in dit geval de eencelligen die zich doorgaans bezig houden met het stelen van andermans eigendommen. De low-lifes. De triestelingen. De sukkeltjes.
Welnu, vertrouwen alom. Tot eergisteren. Vanaf tachtig meter zag ik het al. Ik wist gelijk dat ie weg was. De dubbelwandig aluminium velgen schitterden niet meer in de zon. Zijn geïntegreerde LED koplamp (met naafdynamo) lachte mij niet meer toe. Het AXA-defender slot inclusief ketting, heeft het moeten afleggen tegen laffe dieven met een betonschaar.
Een ander mens neemt vanaf dinsdag plaats op mijn zadel met verende zadelpen. En ik hoop dat hij, op míjn Silver/Blue Limited Edition, snoeihard door een tram wordt aangereden.
4 reacties
Rotzakken! Ik ken de onmacht en vooral de woede op de mensen die met z'n tengels van jouw spullen af moeten blijven.
mijn record in Amsterdam, 7 fietsen in 6 maanden gestolen. De sloten waren duurder dan de fietsen op het laatst. En goed op slot ook (slot ergens omheen, niet alleen de band ook om het frame etc). Ben daarna maar gaan lopen en een ov abbo gekocht.
Balen zeg! Mijn portemonaie is een paar keer gejat, daar werd ik eng link van.
Voor ik naar Amsterdam ging, heb ik eerst mijn beschaafde damesfiets geschilderd. Aan de ene kant een helderblauwe dag met wolken, vogeltjes en een zonnetje en aan de andere een zwarte nacht met een maan en sterren. Best mooi. Ik had zelfs mijn zadel geschilderd (moest een wolkje voorstellen, maar het leek meer op blauwschimmel). Tot mijn eigen verbazing heb ik pas na zes en een half jaar Amsterdam afscheid van die fiets hoeven nemen. Wegens roest.
Mijn sloten zijn bij elkaar meer waard dan mijn fiets... 3 grote afschrikwekkende tijdverslindende ondingen, aangeschaft nadat de zoveelste fiets in de Amsterdamse onderwereld was verdwenen. Nu heb ik al een jaar dezelfde fiets, dus het werkt wel! Misschien een tip?
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren