week 16 | 20.04.08 | 14:09 | Rob | Door RobW

Veilig

Ik wil graag een paar beveiligers in dienst nemen. Niet dat ik veel ellende verwacht, maar het lijkt me wel zo netjes als dat even geregeld wordt. Er gebeurt tegenwoordig van alles op straat. Marokaantjes die mijn vriendin uitschelden, omdat ze een vrouw is.  De Amsterdammer van vijftig die vriend M. toeschreeuwt dat ‘ie hem wel effe op z’n bek zal timmeren’.

Het gebeurt zo vaak dat ik vind dat wij, de burgers, recht hebben op beveiliging. We kunnen inmiddels wel concluderen dat de beleidsmakers het niet voor elkaar hebben gekregen de onderlinge verstandshoudingen wat te verbeteren.  Maar beveiliging hebben ze wél. Terwijl ze óns oproepen om elkaar aan te spreken op zaken die niet door de beugel kunnen.

Maar goed. Beveiliging dus.  Mijn voorkeur gaat uit naar een gezellig team security-dudes. Sterk, stoer en meedogenloos, maar wel gezellig. Zo’n clubje waar je vrijdagmiddag een borrel mee gaat drinken. Die je thuis laat mee-eten. Ik gok op een vriendschap met de beveiligers.

Heerlijk moet dat zijn. Altijd iemand die naast je staat en helpt als het fout gaat. Zonder angst zou ik dan mensen aanspreken. Als die klere lijertjes weer zo grote mond hebben, zou ik ze grijpen. Samen met mijn maatjes natuurlijk. Die Amsterdammer zou ik vertellen dat ie effe snel normaal moet doen en zich als een volwassene moet gaan gedragen.
Ik zou om acht uur ’s avonds op straat gaan lopen. En elke kind dat jonger dan veertien jaar is naar huis sturen. Bij een grote mond draai ik z’n oor om. Zoals het hoort.

Maar helaas. Dure beveiliging is alleen weggelegd voor mensen die domme, domme dingen zeggen. Dus ik zeg – samen met heel Nederland – maar niets.dot