Offers en Oppeppers
Wat kan ik toch soms irritant in elkaar zitten. Dankzij offers die ik heb gedaan (whèèè, m’n busje is verkocht), ben ik nu in de gelukkige omstandigheid om enkele maanden niet te hoeven werken. En kan ik me dus puur en alleen richten op schrijven. Maar toch er knaagt iets aan me. Elke dag heb ik wel een moment dat ik vind dat ik moet solliciteren. Want iedereen werkt. En dat hoort zo als je éénendertig (!) bent. Elke dag zegt er wel iemand tegen me: “Staat slecht op je CV hoor, zo’n pauze in je arbeidsleven”of “Denk je wel aan je pensioengat?”
Fuck that! Denk ik dan. Denk aan je eigen gat. Ga jouw eigen behoefte aan zekerheid en herhaling van patronen, niet op mijn projecteren. Nadat ik eergisteren voor de tweede keer de film Into the Wild heb gezien (Aanrader! Aanrader! Aanrader!!!!!) weet ik weer waar de schoen wringt. De hele maatschappij hangt van verwachtingen aan elkaar vast. Je moet zus, je moet zo. Onder grote invloed van de consumptiemaatschappij en financiële verplichtingen wordt van iedereen verwacht dat je in een bepaald stramien past. Dat je vastgestelde paden bewandeld. En als iemand daaruit stapt en kiest voor de onbekende wegen, dan ontstaat er onrust. Zowel bij degene die eruit stapt (Doe ik het wel goed?), als bij degenen die er omheen staan (Hè? Hij doet wel wat hij wil).
En dus ga ik genieten van het kado dat ik mezelf heb gegeven: Ik volg mijn gevoel.
Maar daar heb ik wel elke dag een oppep-sessie voor nodig. Van Paul Coelho, Paul Arden en Julia. En dan vernietig ik elke dag een beetje meer onzekerheid. Die me juist meer weghoudt van mijn gevoel.
7 reacties
hoi,
nou, je hebt groot gelijk hoor. Waarom zou je werken als je dat zelf niet wilt? Ik word er zo moe van dat bijna iedereen maar dingen doet, omdat het 'hoort'. Het is toch potverdorie jouw leven, daar heeft niemand iets mee te maken!
Ik ben hier altijd heel fel in, omdat ik er niet tegen kan dat mensen altijd maar dingen laten (of juist doen) omdat andere mensen een mening hebben.
Maar goed, jij doet wat je zelf wilt en ik hoop dat je je hart blijft volgen. Je hoeft je absoluut niet schuldig te voelen, want je doet niks waar andere mensen last van hebben.
Ga zo door.
Tip: Klaaglied van een voorhuid - Shalom Auslander
Hihi
uhm... is dat een reactie op mij?
Nee op Rob. Leuk boek. Hoezo?
nee sorry, even een vergissing, dacht dat je mijn post zeikerig vond.
Rob, je hebt groot gelijk. Ik werk zelf ook al tijden niet (meer). Heb een universitair diploma op zak, maar vind het gewoon wel goed zo. Leef momenteel van mijn spaargeld en geniet van alles. Van grote dingen zoals reizen maken, maar ook kleine dingen zoals op woensdagochtend de markt afstruinen. Heeeeel vaak wordt me gevraagd waar ik dan hemelsnaam van leef en ik weet ook wel dat het niet voor altijd zo door kan gaan, maar ik kies hiervoor en daar heeft eigenlijk geen mens wat mee te maken.
Doe gewoon lekker je ding! Werken, huis kopen, sparen voor de uitzet, pensioengat... Schei toch uit man! Ik vind het tof zoals je het doet! Gewoon even lekker NIET werken en geen verplichting! Toppie! Geniet ervan!
ElvanB, hmm, de titel klinkt interessant. thx.
Panter & Estessie..helaas raakt het spaargeld toch echt een keer op...Maar voorlopig idd gewoon genieten. thx.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren