week 24 | 11.06.08 | 11:24 | Anne |Blog | Door AnneB

Writers block

Nog twee weken. Nog twee weken keer drie stukjes is een makkelijke rekensom: zes. Na dit stukje zijn ze op een hand te tellen. Nog twee weken om te bewijzen hoe ontzettend geestig, lollig, vermakelijk, ontroerend en intellectueel (..nou ja..) ik kan schrijven. En uitgerekend NU slaat de writers block toe.

Hoe het komt, ik weet het niet. Ik heb geen ruk meegemaakt de afgelopen dagen, tenminste, niet iets waarvan je direct denkt ‘daar zit een stukje in’, maar dat mag toch geen excuus meer zijn. De afgelopen twee jaar heb ik zo ontzettend vaak geen ruk meegemaakt en toch een vermakelijk schrijfseltje geproduceerd dat, laten we eerlijk zijn, echt helemaal nergens over ging, dat je toch zou denken dat ik dat nu ook wel zou kunnen.

Misschien is dit dan een goed moment om jullie eens te vertellen hoe dat eigenlijk werkt; drie keer per week een stukje over jezelf schrijven. Dat is namelijk best intensief. Niet zozeer qua tijd die er in het daadwerkelijke typen en posten van een stukje gaat zitten, maar des te meer qua geestelijke inspanning die er voor nodig is om zo’n stukje tot stand te brengen.

Toen ik twee jaar geleden groen als gras begon aan mijn dagboek las ik bij Heske (weten jullie nog) dat ze na een jaar nog altijd wakker werd met de gedachte ‘Wat moet ik nu weer schrijven’. ‘Nou,’ dacht ik toen, ‘Dat zal toch wel meevallen?’ Eh, nee dus. Zelfs na twee jaar val ik nog niet in slaap zonder nagedacht te hebben over wat er die dag allemaal is gebeurd en of daar wellicht een onderwerp in schuilt. Als ik iets bijzonders in het vooruitzicht heb of plotseling meemaak denk ik direct aan mijn weblog. ‘Oh gelukkig, hier kan ik er weer eentje mee vullen.’ Als ik bij mijn moeder ben en vertel wat ik heb meegemaakt wordt er standaard ‘Daar zit een column in’ gezongen.

Naast het non stop onderwerpen filteren is er nog de planning. Wanneer typ ik mijn stukjes? Het liefst typ ik op vaste dagen. Dinsdag, donderdag en zaterdag zijn favoriet maar de laatste weken (maanden?) is dit verschoven naar woensdag, vrijdag en zondag. Ik plan het liefst het laatste stukje op zaterdag omdat ik dan, bij gebrek aan inspiratie, nog altijd de zondag heb. Nu komt het regelmatig voor dat ik op zondag duimendraaiend achter de computer zit met het zwaard van Damocles wild slingerend boven mijn hoofd.

Als laatste is er dan nog het bezoeken van de Viva site. In het begin een stuk of tien keer per dag, nu ongeveer de helft. Reacties ontvangen blijft spannend. Overal waar ik achter de computer zit surf ik automatisch naar ‘mezelf’. Is er nog wat gebeurd? Heeft er iemand iets leuks gezegd? Heb ik taalfouten gemaakt, boute dingen gezegd? Haten ze me nu? Regelmatig verander ik naderhand nog dingen in mijn reeds geposte stukjes. Woordjes die me niet aanstaan, een zinsopbouw die beter kan, een taalfout die jullie (nog) niet is opgevallen.

Nog twee weekjes… Ik hoop dat ik nog wat meemaak dat het vermelden waard is. Maar zo niet, dan komt het vast ook wel goed. Het is me immers onopgemerkt toch weer gelukt: een heel lang stukje produceren over helemaal niets…dot