week 26 | 29.06.08 | 22:56 | Anne | Door AnneB

Eindfeest

‘Bwuuh. Is het al maandag?’ Met de afdruk van mijn dekbed in mijn wang, een extreem droge mond en een plakkerig lijf van het dromen druk ik de telefoon tegen mijn nauwelijks geopende ogen. Het scheelt niet veel meer, maar het is nog zondag. Op twee uur na heb ik de hele dag slapend doorgebracht.

Ik ben afgestudeerd! Mijn diploma ligt op tafel, het eindfeest is geweest. De Amsterdamse club Bitterzoet stond gisteravond propvol verse werkzoekenden die met z’n allen hun aller, allerlaatste energie eruitgooiden. Hoe dit eruit zag laat ik aan jullie verbeelding over.

Nou oke, een klein tipje van de sluier: plaksnorren, glitterharen, heel veel drank, zwetende mensen, dronken praatjes, hard meezingen, elkaar omhelzen, nog meer drank, lallende docenten, lallende studenten, nog meer zweet, nog meer drank, drank met zweet, dansen, dansen en nog meer dansen.

As for me: ik heb uiteraard niet voor bovenstaande beschrijving ondergedaan. Daarnaast ben ik een soort tango met Michael begonnen waarmee we languit op de dansvloer eindigen, heb ik tussen de dansende mensen iemands afgebroken telefoonknopje gezocht en gevonden en heb ik een emotionele klasgenoot bij de garderobe getroost voordat ik zingend naar huis fietste.

En nu? Nu ben ik op, kapot, totaal afgeschreven en ingestort. Deze week heeft me gesloopt. Lichamelijk, niet geestelijk. Want wat ik wel vermoedde is niet gebeurd; ik heb geen terugval gekregen. Alle drukte, alle commotie; ik heb me geen moment overspoeld of moedeloos gevoeld. Deze week was ik zorgeloos. Ik had vleugels, zat goed in m’n vel zit, had overal zin in en zag de toekomst zonnig in.

Deze week heb ik me echt gelukkig gevoeld. Het was niks minder dan dat. En dat sterkt mijn gevoel dat er een totaal nieuwe periode voor me aanbreekt. Een nieuw begin, een nieuwe Anne. Een Anne die morgen haar laatste stukje voor Viva schrijft…

diploma-001klein.jpgdiploma-004klein.jpg

De foto’s zijn van de diplomauitreikingdot