week 28 | 08.07.08 | 22:34 | IndiraR |Thuis |Webstrijd 2008 | Door powerranger

Het roer om (deel 1)

Na ruim 10 jaar wonen in de binnenstad van Utrecht zijn zelfs de krenten in de pap niet meer lekker genoeg om te blijven. Mijn lief en ik hebben vorig jaar zomer besloten om het roer om te gooien. De grachten, de terrasjes, de winkels en el Duomo verruilen wij voor een dorp met 1700 inwoners, heel veel bomen en 1 winkel, de stationswinkel.

Oorspronkelijk kom ik uit Arnhem. Ik heb daar altijd met veel plezier gewoond. Maar toen ik mijn vwo-diploma haalde ging het kriebelen. Ik wilde weg maar niet al te ver. Amsterdam was geen optie, Groningen helemaal niet. Al snel kwam ik met Utrecht niet te ver, niet te groot en ik had er een tante wonen, wat voor mijn ouders een prettig idee was. In 1994 ging ik voor het eerst op kamers in een Veritas-huis wel te verstaan. De vier jaren die daar op volgden waren de meest onbevangen van mijn leven. Met dagelijks vrienden over de vloer leek het bijna dagelijks feest. Er was niet eens altijd wat te beleven maar toch altijd leuk. Het leven van een lullo. Het weekend begon op woensdagavond en eindigde maandag overdag. Mijn enige zorg was dat ik mijn tentamens haalde en dat ik eind van de maand genoeg geld overhield om een treinkaartje naar huis te kopen. Dat laatste ging vaak mis, het eerste overigens ook. Na drie keer geswitched te zijn van studie en een jaartje te hebben gewerkt, heb ik uiteindelijk in 2002 mijn bul gehaald.

Nu ruim zes jaar later – woon ik nog steeds in die zelfde stad in de zelfde buurt maar alles is toch anders. Daar waar ik tijdens mijn studententijd zo van genoot, daar stoor ik mij nu mateloos aan. De drukte in de straat begint helaas nog steeds op woensdagavond wanneer jaarclubjes zingend, soms gillend langs mijn slaapkamerraam fietsen. Jongens zijn overigens erger, luidruchtiger en irritant. Liederen zingen kan leuk zijn, maar niet om 2.30 uur. Op de volgorde “drinken, zingen, blaten, schreeuwen, brassen” kan je een klok gelijk zetten. Leuk voor in de kroeg, maar niet onder mijn balkon. Deze drukte gaat door tot zondagavond en de rust keert terug als het maandag is.

Alle clichés kloppen. Je behoefte verandert naarmate je ouder wordt. Ineens wil je rust, vroeger naar bed, krijg je drang naar het verleden en wil je ruimte, voor jezelf en voor je kinderen (die er ineens zijn). Als dit door je hoofd schiet dan is het tijd om te vertrekken en het roer om te gooien. Voor ons werd het Wolfheze het mooiste dorp uit de Veluwezoom. Wordt vervolgd…