week 28 | 09.07.08 | 00:41 | RoosG |Webstrijd 2008 | Door powerranger

Roos het verrezen veenlijk

”Moet je een paraplu mee?”
vraagt mijn werkgever als ik de deur achter me wil sluiten
en nog even met een opgetrokken neus,
wijzend met mijn ogen naar de donkere lucht, achterom kijk.
”Neuh, mijn haar zit toch al niet goed vandaag” zeg ik.
Hij moet lachen. Maar ik meen het.

20 minuten later en met twee natte broekspijpen en dito haar
spring ik op de trein richting Duitsland.
De trein dan hè. Ik rijd slechts een stukje mee tot Almelo.
Ik moet 4 coupé’s doorlopen om eindelijk een plekje voor mijzelf te vinden.
Er ligt een afgedankte Metro op de ene stoel
en een oud vies lipglosflesje op de andere stoel.
Terwijl ik neerstrijk op de stoel naast het raam
en tegelijkertijd het flesje meepak en met een grote boog
in de prullenbak wil gooien,
doemt er ineens een meisje naast me op,
pakt het flesje uit mijn handen en vertelt me dat ik
op haar plekje zit. Ik excuseer me en wil alweer opstaan,
maar ze zegt dat ze het juist gezellig vind als ik blijf zitten.
Dus ik blijf. Zitten. Gezellig.

Waar ik heen ga, vraagt ze.
Of ik op vakantie ga, of ik kinderen heb, hoe ze heten,
of ik een mooie mobiel heb en ga zo maar door.
En Hyves. Of ik dat ken. Vraagt ze.
OF IK DAT KEN?!
Ik zeg dat ik het ken. Jaja.
Of mijn kinderen ook op hyves zitten.
Ik zeg ”Schattebout, ik zit zélf op hyves’’ (duh).

En toen..haar ogen..echt..
die mooie prachtige blauwe ogen van haar
werden zo groot als..als..hoe zal ik het omschrijven..
…nou, haar bovenste wimpers raakten zowat haar voorhoofd
en haar onderste bijna haar kin..zó groot.
ZIT U OP HYVES???!!
HOE OUD BENT U DAN???!!!
En met een samenzweerderige blik zeg ik: ”35”.
En als 35 in hoofdletters geschreven kon worden
stond het er nu in hoofdletters.
Want als je denkt dat je je ergens voor moet gaan schamen,
doe het dan TROTS!
Ze kijkt me aan en ik krijg het idee dat elk getal boven de 30
wat haar betreft net zo bejaard klinkt
als de oma naar wie ze onderweg is.
”Hoeveel vrienden heeft u dan op hyves?”
Oei.
Dit gaat gevoelig worden.
Met mijn buurmeisjes van 12 in mijn achterhoofd
en hun 270 ”vrienden” ben ik natuurlijk maar een
zielig vrouwtje met mijn 80 ”vrienden”.
Mijn aangezicht wordt nu zomaar,
open en bloot, op de weegschaal gelegd
met mijn hyvesvriendjes als tegengewicht!
‘’80’’ zeg ik snel en ik besluit dan maar gelijk
ter afleiding mijn ena-grootste troef in te zetten:
”en ik heb óók een website!!”.
(Jaaaaaaaaaaa…dit is stoer..ik zie het aan haar ogen..)
”en ken je de VIVA?…Ik schrijf nu een maand voor de VIVA”
troef ik de grootste erbovenop.

Dan wil ze natuurlijk weten wáárom ik voor de VIVA schrijf.
Ik leg uit dat het een wedstrijd is wie het mooiste kan schrijven.
‘’Kunt u zo mooi schrijven?” vraagt ze met een beetje bewondering.
En ik zeg een beetje trots dat mensen dat wel eens zeggen ja.

En dan.. vraagt ze iets waar ik heel hard om moet lachen.
De trein is al aan het remmen voor Almelo en ze vraagt eerbiedig:
‘’Heeft u een pen in uw tas?
Wilt u mij laten zien hoe mooi u kan schrijven?”
Ze begrijpt niet wat daar zo grappig aan is
en ik probeer dan maar heel serieus en heeeeeel mooi
mijn naam voor haar op een stukje krant te schrijven.
Gelukkig kan ik ook écht mooi schrijven ;-) .

De trein staat stil.
Ik wurm me snel langs haar heen en ze zegt:
‘’Jij bent lekker vroeg vrij, ik moet nog een uur zitten. Enne…
als u me toevoegt op hyves dan accepteer ik u wel!’’dot