Zoals jij, die dit nu leest.
Het WWW is al bijna net zo oneindig aan het worden
als het heelal en toch weet ik soms niet waar ik heen moet.
Mijn vaste plekjes zijn op dit moment de VIVA
(je meent het Roos!), mijn eigen weblog (is er nog
een reactie, is er nog een reactie, is er nog een reactie),
mijn Hyves (wie is er onlangs online geweest en heb ik
nog een krabbel, of net zo leuk: heb ik eindelijk weer eens
een nieuwe vriend?), mijn email (klik…nee geen post,
..1 minuut later: klik..hee, nog geen post..)
dan maar even naar nu.nl (goh, weer van alles gebeurd
wat ik niet wilde weten), het KNMI, mijn vaste rondje op de weblogs.
En dan..
dan wordt het moeilijk.
Ik heb namelijk meestal heel veel te doen in Real Life.
Van die dingen waar ik geen zin in heb natuurlijk,
anders zat ik niet achter de laptop (of vind ik het
achter de laptop nóg leuker dan die leuke dingen
die ik eigenlijk nog moet doen? (Ja!, dat klinkt minder zielig 
.
Dus bedenk ik me dat er intussen best een nieuwe reactie op de VIVA
kan staan, of een nieuw stukje van een medeblogger
en kijk ik daar eerst snel nog even.
Dat duurt meestal wel weer een poosje, dus daarna weer ff checken op
mijn weblog en dan meteen ook maar weer even naar Hyves.
Goed, je snapt het al, ik heb mijn eigen eindeloze rondje
binnen het eindeloze WWW en kom er vaak niet uit.
Vooral niet als mensen écht nog gaan reageren en interactiveren,
want dan wordt het helemaal leuk natuurlijk!
Alleen met Google kom ik er nog wel eens uit.
Want zoals een kat op zijn pootjes, komt alles van internet
altijd weer op Google terecht. Bij mij wel.
Ik kom heus nog wel eens ergens hoor,
ik zit echt niet sneu achter de virtuele geraniums van mijn webstekkies.
Maar niks kan me wérkelijk méér boeien dan het contact tussen mij
en de medemens. Ik vraag mij af waar dat vandaan komt
en waarom ik dat (ook) zoek op internet. Contact.
Ik zou in dezelfde tijd op straat kunnen gaan staan en mijn
hand vooruit steken om elke voorbijganger de hand te schudden
en een praatje proberen te maken, maar daar zit (bijna) niemand op
te wachten behalve dan de dorpsgek misschien.
En die zit tegenwoordig monddood achter de t.v. te zappen
tussen de kanalen voor de eenhersencellige mens.
Keuze genoeg zou ik zeggen.
Die zien we dus ook zelden meer in Real Life.
Ik wil mij niet opdringen.
Ik heb slechts een behoefte.
Internet is ontstaan uit die behoefte.
Wij zijn allemaal behoeftigen.
Zoals jij, die dit nu leest.
Je leest het niet zómaar. We doen nooit iets zomaar. Toch?
We zoeken iets. Bevrediging, erkenning, ontspanning,
noem het maar op.
Internet is De Nieuwe Wereld met de mens als Schepper.
Mijn blog is de virtuele hand die ik uitsteek om
mijn verhaal te kunnen vertellen aan die daar behoefte aan hebben,
Hyves is de virtuele groet die ik doe aan
alle voorbijgangers in mijn leven en email is
mijn virtuele hart die openstaat voor iedereen
die mij iets wil vertellen. Klinkt best mooi zo eigenlijk.
Wij máken internet. Ons eigen paradijsje.
Met die éne knop in de boom waaraan wij niet mogen zitten,
omdat dat het einde zou kunnen betekenen.
De knop die een hele wereld verloren doet gaan.
De uitknop
KLIKT
het leven weer aan
33 reacties
Ik heb dit stuk toch echt in de categorie ''Webstrijd'' geplaatst, maar dit blogje verschijnt alleen in de Algemene Blog. Ik snap er niks van!
oh! hee! Hij staat er nu na 20 minuten plotseling wél tussen!
(Sorry Roos voor reactie-vervuiling ;-)
Mooi stukje weer :) En denk er vooral eens over na dat jij met jouw handen een prachtig stukje wereldwijdweb maakt :)
Een stukje dat voor mij (en ik denk niet alleen voor mij) net zoiets is als een mooi stuk natuur waar men eens in de zoveel tijd graag naartoe gaat om te bekijken. Alleen, en dat is dan weer een voordeel, het www maakt dat alles binnen handbereik ligt. Wat dan weer betekent dat men vaker langskomt :) En zo is het cirkeltje weer rond ;-)
Eeeh...en het is real life ipv live ;-)
@Sarah: Dat is óók het mooie aan internet, je kan jouw wereld makkelijker délen.
Enne...dank je he :-) Denk je het Nederlands helemaal goed te hebben..heb je weer fouten in het Engels. Dat heb ik nu altijd met dat live en life. Zo stom.
Dat ken ik :) Heb ik ook, maar op een dag ga je het vanzelf onthouden ;-)
Scherp beschreven en ook heel waar. Ik ken dat van dat eindeloze rondje op internet en ik dwing mezelf ook vaak om de knop uit te zetten. Het lastige is alleen dat ik ook achter de pc moet werken, dus dan moet je er al zo en zo een bepaald aantal uren achter en dan zit je voordat je het weet weer even je mail te checken. Soms denk ik eraan om mijn weblog eruit te gooien en geen logs meer te bezoeken, puur om tijd te besparen, maar ja, het geeft ook veel gezelligheid, dus dan doe ik het toch maar niet. Laat ik maar in gedachten houden dat die knop er zit. Het zou zo gemakkelijk moeten zijn ;-)
@vandijkfamily: Ik doe ook veel werk en hobby achter de computer en dan leidt internet soms énorm af, vóóral als ik nog moet beginnen. Nog éven dit en nog éven dat kijken. Ik heb ook wel eens mijn weblog aan de wilgen gehangen, maar daar kwam ik na een maand ofzo weer op terug. Het gééft ook zoveel. En het inspireert. Alleen zo jammer dat tijd nog sneller gaat als je achter internet zit. Dat frustreert me wel eens.
Pffft, vertel mij wat over de verslavende werking van internet en de rest. Maar zolang het maar gezellig is, vind ik het geen kwaad kunnen. En gezellig is 't ;-)
Zoooo herkenbaar. F5 is mijn grote vriend. E-mail komt binnen via Thunderbird, want stel je voor dat ik tien minuten niet klik en daardoor niet direct op mijn mail reageer! Ik zeg nog net die real life afspraak niet af omdat ik mijn laptop niet kan missen, maar toegegeven, het scheelt niet veel. Het is dat er ook van mij verwacht wordt dat ik zo af en toe werk overdag, want anders...
@Daffodil: Ik ruk me daarom ook met innerlijk geweld los van de computer. Ik kan er zoveel op kwijt, mijn creativiteit via schrijven en foto's en tekenen, contacten die vaak omdat het niet persoonlijk contact is nóg dieper kunnen gaan (mijn man snapt zoiets niet, die is meer van het práten ;-) email-verkeer tussen vrienden en familie..ga zo maar door. Als ik eenmaal los ben dan kan ik ook wel weer zonder, op vakantie vergeet ik het zelfs helemaal, maar het is en blijft een magneet. Eigenlijk zijn wij hartstikke modern maar soms moet je je er nog voor verontschuldigen waarom je steeds achter de computer zit en niet gaat zitten puzzelen ofzo. Want puzzelen mag dan weer wel, maar laptoppen is zitten ''niksen''. Tenzij ik roep dat het voor de VIVA is, dan mag ik zo lang erachter als ik wil ;-))
zo herkenbaar, ik heb hier ook precies hetzelfde rondje. Ik was van de week zo trots op mezelf dat ik de pc een hele dag (!!!) niet had aan gezet. Maar de volgende ochtend kon ik me niet bedwingen en liepen mijn benen me als vanzelf direct vanuit bed naar de pc. Eerst even mail checken.
internet is verslavend....
Ik heb ook mijn vaste routine wat het weeweewee betreft. Netvibes was voor mij een heel welkome uitvinding want dat scheelt me enorm veel tijd. Tijd die ik nu weer in een boek doorbreng! Ook leuk!
Haha, het eerste wat ik 's morgens doe, is de computer uit de slaapmodus halen en op "e-mail ophalen" klikken. Gelukkig mag ik van mezelf nog net wel naar bed (hoewel: uiteindelijk altijd veel te laat omdat ik nog iets interessants aan het lezen ben). En als ik na het werk thuis kom, snel laptop uitpakken en mail nakijken (het zo toch zomaar kunnen dat iemand me in de tussentijd gemaild heeft). Ik ben trouwens ook zo iemand die op vakantie hevige afwenningsverschijnselen heeft en toch altijd wel minstens een paar keer een internetcafé opzoekt (of laptop gewoon meeneemt). Triest maar waar! :)
@Lunadea: haha ja dat trots zijn heb ik al als ik een hele ochtend niet op de computer ben geweest :-)
@Toaske: Misschien klink ik nu heel dom, maar dit is de eerste keer dat ik Netvibes dus zie he. Ik ken RSS feeders enzo, ook die van google, maar dat het ook zo overzichtelijk kan, ken ik helemaal niet! Ik ga het morgen na mijn werk nog eens nader onderzoeken!!
Maak ik me maandag ook gelijk lid van de bieb ;-)
@Daffodil: En waarom dat dan triest voelt en niet gewoon als pure nieuwsgierigheid..emaitjes zijn gewoon kleine kadootjes. De moderne brieven waar ik vroeger ook al voor onder de brievenbus lag te wachten. In die tijd dat ik 10 penvriendinnen tegelijk had (echt waar! en ik schreef vaak nog 20 kantjes terug ook! En dan mooi beplakken met plaatjes die ik uit tijdschriften knipte. Wat een tijd!).
*Kijkt nog eens heel goed...* Haha, afwenningsverschijnselen. 't Is duidelijk dat al dat geschrijf mijn Nederlands niet ten goede (zo toch?) komt. Schandalig! :)
Oh, penvriendinnen. Jaaaa! Had er weliswaar geen tien tegelijk, maar middagenlang kon ik schrijven. Denk dat de afwijking toen al in me zat. Gelukkig zit ik nu het grootste gedeelte van de dag achter mijn computer. Probleem is alleen dat ik ook trucjes heb gevonden om alles sneller te doen, maar dan voel ik me aan het einde van de dag zo leeg, bij wijze van. Misschien inderdaad de bieb maar eens heruitvinden!
Of gewoon harder werken natuurlijk! :)
@ Mamaroos, wanneer heb je voor het laatst een handgeschreven brief van (laten we zeggen) je geliefde in de bus gekregen? Gewoon, in een envelop? Of een kaart uit een ver land met een krabbel van een vriend(in) op vakantie? Die schaarse keren dat zoiets nog op mijn deurmat valt zijn me inmiddels dierbaar geworden. Nog steeds is een echte brief zó veel leuker dan een email. Niet te evenaren.... zucht...
@Daffofil: :-) Ik ken het! Ik ga denk ik gewoon maar weer eens breien ofzo :-) Dan heb je een hele sjaal aan het einde van de dag in plaats van een dichtgeklapte laptop.
@CathelijneB: Je hebt gelijk, échte brieven zijn specialer. Ik krijg nog wel eens kaartjes, maar brieven..nee. Alleen nog maar van mensen die financeel iets van me moeten of officieel iets met mij hebben. Maar mijn dochter van 10, die toch ook msn gebruikt enzo schrijft sinds ze verhuist is échte brieven met haar vriendin, compleet met kusafdrukjes met lippenstift!! :-)
Leuk herkenbaar stukje!
Hmmz, het valt bij mij nogal mee geloof ik. Ik heb mijn vaste rondjes (viva en de kranten) en ik kan soms best een hele dag een beetje rondhangen op internet (vooral nu op het werk, ik ben er bijna weg en heb niks te doen) maaar ik kan gelukkig zeer goed zonder.
Elke 10 minuten je mail checken? Ik zou er gek van worden. Op het werk heb ik daar vaste momenten voor en thuis check ik normaal één keer per dag. Nu met solliciteren wat vaker (een keer 's ochtends en 2 keer in de middag) en that's it. Zowel op het werk als prive sluit ik outlook tussendoor, lekker rustig.
Een heel mooi en herkenbaar stuk.
en zeker herkenbaar !
ik doe ook zo'n soort rondje en gisteren zelfs ook mijn werk (foei) een paar keer op Hyves gekeken, doe ik anders soms in mijn pauze.
zo had ik het eigenlijk nog nooit bekeken, wij maken internet! inderdaad!
je geeft weer stof tot nadenken en daar houd ik wel van!
Oo Oo Ooh!..
Roos..de manier waarop je schrijft en dingen bewoord grijpt mij. Je schildert met woorden. Ik vind het prachtig. Ik heb me zelfs speciaal door je vorige stukje geregistreerd. Hoe vind je dat?! Ik móet stemmen, maar waar?
Even totaal voorbijgaand aan de diepere inhoud van dit mooie weblogje, ik heb laatst iets ontdekt wat me nog veel, veel en veel langer vasthoudt op het WWW: stumbleUpon... Het blijkt al een tijdje te bestaan, maar nu kom ik écht niet meer achter mijn computer vandaan! Je 'stumbelt' dan ook vanzelf op de meest prachtige sites die je zelf nooit gevonden zou hebben.
@Tammetuk: Nou, ik ben nu wel heel nieuwsgierig, ik ga kijken. Hou me vast!!
@Mouri: Zie ik nu pas jou reactie..Hoe ik dat vind? Ik voel me gewoon verlegen worden! dank dank dank!!
Enne..Stemmen kan pas vanaf 1 Augustus ergens waar ik nog niet weet waar maar wel ergens hier.
Ik hou het wel in de gaten
''ergens waar ik nog niet weet waar maar wel ergens hier''
LOL
En Roos, heb je het stumbelen al ontdekt? :D
@Tammetuk: eh watte..?? **komt net weer even in de ''bewoonde wereld''**
Ik vind het gewéldig! Dank je!!! (Maar ik denk dat je dit niet meer leest....jammer).
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren