week 29 | 18.07.08 | 16:39 | Relatie |SanneVanA |Webstrijd 2008 | Door powerranger

Buiten de kast is álles leuker

‘Ik vind het prima hoor, dat die mensen er zijn, maar ik dank God op mijn blote knieën dat jij er géén bent!’ Dit zei L.`s vader tegen haar toen ze dertien was. Dertien. En toen wist ze al láng dat ze er wél “één” was. Altijd verzwegen. Drie jaar geleden heb ik L. aan haar haren de kast uit gesleurd, en met succes. Nouja, eruit gesleurd… Ik heb haar gelokt met, heel toepasselijk, líters rosé.

Ik kende L. al een tijdje; we zijn samen de zee over gevaren, richting Engeland, om als vriendinnen terug te komen. Prettig gestoord. Had ergens een “vriend” waar we weinig over mochten weten. Soms, als L. héél gek deed, zag je een stil verdriet in haar ogen. Ik dacht te weten waar dat aan lag en zag het als mijn missie om dit op te lossen. Dat bleek moeilijker dan verwacht.

Mijn verhoortechniek paste ik toe in een donkere loungebar. Er waren twee flessen Rosé d`Anjou voor nodig. En dan nog. Ik navigeerde, manipuleerde en suggereerde zonder succes. L. keek steeds vaker naar de deur en had inmiddels vijf viltjes omgetoverd tot een berg snippers.
Tijd voor de minder subtiele benadering.
‘Wanneer ga je nou eens zeggen dat je lesbisch bent?’. L. verslikte zich in haar rosé en haar gezicht nam opeenvolgend de kleuren rood, blauw en wit aan. Daarna kwamen haar roze wangen terug.

Eerlijk, ik heb naast L. óók baat bij haar “coming out”. Ze is het middelpunt van een wandelende soap die ik vanaf de eerste rij meemaak. Scharrels, relaties met getrouwde vrouwen, heterovrouwen die “wel eens wat anders willen proberen” en zúlke mooie vriendinnen dat menig man graag in L.`s schoenen zou staan.

Volgende week is het roze maandag in Tilburg. Dan mag ik mee. We drinken, zoals elk jaar, rosé. We fladderen met onze roze vleugels, delen snoepjes uit aan iedereen die we lief vinden en flirten met alles wat leuk is; hé, ho of bi.
Vorig jaar playbackte ik, vergezeld door een Katja-lookalike, spontaan “ademnood” voor een volle feesttent.

Wat L. als 13-jarig meisje alleen maar durfte te hopen blijkt héél erg waar:
buiten de kast is álles leuker!