week 31 | 30.07.08 | 21:35 | Kinderen |RoosG |Webstrijd 2008 | Door powerranger

Een koestermoment (of twee)


sluipen op je laarsjes
waar vallende giegeltjes
die breken op de blaadjes
je onschuld verraden

..

Eigenlijk wilde ik het nu sereen wit en stil laten,
maar ik keek zo naar mijn titel
en ik dacht zo aan het naderende einde
van deze Webstrijd en toen bedacht ik me,
ja, deze 3 weken waren óók een koestermoment.
Het was ook zenuwslopend, o ja, vooral in het begin,
ik dacht dat ik noooooooit meer een stukje uit
me zou kunnen persen. Ineens móet je 3 stukjes
in de week schrijven, voor een publiek dat je niet kent.
Ik bedoel, je eigen weblog is bekend terrein,
daar zijn mensen naar jóu toe gekomen.
Hier kwam ik plots naar júllie toe.
Het was enorm spannend. Maar het went.
Inmiddels vind ik het zelfs leuk! Héél erg leuk.

En eigenlijk is de tijd voorbij gevlogen,
eigenlijk bedacht ik me gisteren pas, dat het
nog maar 2 dagen zou duren en dan zou de Webstrijd
alweer voorbij zijn. En dan komt straks de tijd van wachten en
wéér een tijd van spanning en zenuwen, want je hoopt
natuurlijk ontzettend dat je gaat winnen. Daarom doe je mee.

Ik wil jullie hierbij bedanken, voor het lezen,
voor het reageren, voor de lieve woorden.
Dit waren 3 ontzettende leerzame weken.
Het waren weken met heen en weer slingerende emoties,
weken waarin je open en bloot te kijk stond met je zinnen
en woorden en letters. Waarin je dingen las over jezelf,
positief en negatief, die je wat déden.
Waarover je ging nadenken, waarover je wel móest nadenken.
Waardoor ik, denk ik, een beetje ben gegroeid.
Ik weet niet hoe het zal verder gaan,
ik weet niet of jullie me nog lezen,
maar ik wil hierbij een grote zwaai doen naar jullie
die nog tot hier zijn gekomen met het lezen van al deze zinnen!!
En…een dikke zoen. Hihi.

Het was goed hier en leuk!
Bedankt!!!!

Morgen misschien dus mijn laatste stukje.
Maar hopelijk niet.dot