Déjà Vu
Het zijn de laatste paar dagen niet de állerleukste dagen uit het leven van NynkeDeJ. Vandaar de ietwat mineurderige stukjes. Normaal ben ik nooit zo hoor, maar soms is wat lastig om van je hieperdepiep te doen als de omstandigheden niet heel erg hieperdepiep zijn.
Vandaag moeten we namelijk weer. Vandaag trekken we onze stemmige kleren aan, terwijl het veel te warm wordt voor zwart. Vandaag verzamelen we weer, met de vriendinnen van de middelbare school. We hebben het al eens eerder moeten doen, we hebben al eens eerder om een vriendin heengestaan terwijl we ons geen voorstelling konden maken van haar verdriet.
Al eerder zaten we ergens in een zaal in een bank te horen naar een voorganger die iets vertelde waar we niet naar luisterden. Ik dacht alleen maar aan mijn vriendin. Aan hoe het voor haar moest zijn. Aan hoe het nu verder moest met haar. En ik voelde me schuldig, omdat er voor mij in feite niet zoveel veranderde. Omdat als ik thuis zou komen, mijn moeder er nog gewoon zou zijn.
Die vorige dag leek zo lang te duren. Maar hij ging voorbij, en er kwam een nieuwe dag. En nog één. En daarna kwamen er nog veel meer dagen, en het leven ging verder. Er kwamen weer colleges, vakanties, kerstdagen, verjaardagen en ochtenden met onverdraaglijke katers. Ook voor de vriendin.
En nu moeten we vandaag weer. En weer staan we om een vriendin heen, en proberen we haar een schuilplek te geven voor haar verdriet.
Maar het went nooit.
CC Foto: Dysanovic 
10 reacties
sterkte Nynke, dat zijn echt rotdingen.
Sterkte! Ook voor je vriendin!
Stond zelf ook vorig jaar zo om een vriendin heen, haar vader was overleden. Vooral zo vreemd dat voor ons de dag daarna al weer bijna 'normaal' was.
Sterkte Nynke....
Dank jullie wel! Het is inderdaad heel gek dat daarna je leven weer gewoon doorgaat, terwijl er voor iemand anders zoveel is veranderd.
Ik heb een tip (misschien een beetje gek, want ik ken jou niet en je vriendin niet, maar misschien helpt het): mijn vriendin zegt nog steeds dat ze me erg dankbaar is dat ik haar destijds met kleine dingen heb geholpen toen haar vader was overleden. Dan bedoel ik strijken, boodschappen doen, opruimen, koffie zetten voor de familie en vrienden, van die dingen. Ik weet niet hoe close je bent met je vriendin, maar het heeft destijds erg geholpen om werk uit handen te nemen. Voor mij was het ook fijn om van betekenis te kunnen zijn. Het verdriet van een ander is sowieso ontastbaar en alleen meeleven is voor je gevoel vaak niet genoeg.
Nou goed, doe er mee wat je wilt. Ik wens jullie in elk geval veel sterkte toe. CAAT
Wat vreselijk. Maar wat fijn dat jullie er zijn voor haar. Daar kan geen woord tegenop. Dat je sterk mag zijn en blijven om het een beetje dragelijk te houden, maar .. ook niét sterk zal je een grote steun zijn voor haar. Dat ze weet dat je er bent voor haar. Dat is het belangrijkste.
Sterkte! Mooi geschreven. Dat wel.
@Cathellijne: Gelukkig heb ik de afgelopen dagen ook het één en ander voor haar kunnen doen. Dat voelt inderdaad heel goed, om op een practische manier haar wat zorgen uit handen te nemen.
@allen: dank voor de reacties!
Nynke; sterkte! Tof dat je er bent voor je vriendin! Alles helpt inderdaad zoals Cathelijne zei, hoe klein ze ook lijken... Zet m op!
Sterkte Nynke,
En even in het algemeenl: mijn stem heb je!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren