week 32 | 05.08.08 | 00:43 | Film |Nieuws |Psyche |RoosG |Tijdschrift Viva Mama |Webstrijd 2008 | Door powerranger

geweld met een rietje

chopchopchopchop (paar hoofden eraf)
sip sip sip (nipje van een cola met rietje)
krakkrakkrrr (hapje van wat m&m’s)
bofbofbofferdebof (man wordt in elkaar geslagen)
sipsipsipsipsssshiiii (colaatje op)

Terwijl de mummies en de skeletten elkaar in elkaar
beuken en steken en slaan en de schedels en ledematen het scherm
vullen en ik op het punt sta te denken van:
”dit slaat nérgens meer op” en al een gaapje begin te onderdrukken,
buigt mijn man zich naar mijn oor en fluistert:
‘heb je nog wat m&m’s?’
‘uh?’
‘ja..hier’

Ik kijk eens om mij heen.
Zacht verlichte gezichten kijken allemaal dezelfde kant op.
Daar waar het lawaai en het geweld is. De meesten lachen.
Of kijken blij. Niemand lijkt geschokt, verbaasd, of sceptisch.
Iedereen lijkt vermaakt. Dit ís vermaak. Dat weet ik heus ook wel
en daarom zit ik er zelfs. Maar ik was even vergeten dat ik
11 jaar achterloop qua ‘geweldsoverweldigheid’ in een film.
En dan de evolutie van de effecten niet te vergeten!
Ach ja, ik ken ze van stukjes internet,
maar ik laat me doorgaans niet meeslepen door een geweldadige film,
ik vermijd ze bewust, omdat ik weet wat het met me doet en
ik heb daar geen zin in. Ik wil mij niet vullen met de onwelkome
geweldadige fantasie van een ander. Niet meer.
Vroeger wel. Vroeger als tiener was ik een tijdje gék op horror.
Het liefst diep in de nacht,
alleen op de bank, pap en mam naar bed.
Maar ergens is dat gestopt.En ik heb spijt dat ik er niet eerder mee
gestopt ben. Ik kan nu nóg niet douchen en langer dan 20 seconden mijn
ogen sluiten als ik de shampoo uit mijn haar spoel.
Die scene, met dat mes..die zit ín mij. Net als zovele scenes.
Ik hóór bijna iemand op de trap als ik alleen thuis ben en ik ga even doushen,
ik zíe die deur bijna bewegen,
bíjna komt er echt iemand met een keukenmes dat hoekje om.
Als ik mijn ogen niet had opengedaan,
was ik zomaar (bijna) gruwelijk vermoord.
Vast.


(Computerkijken doen we wel,
mijn zoontje van 4 noemt de computer daarom ook ”teleputer”)

In mijn hoofd ben ik al zo vaak vermoord.
Of verongelukt.
Mijn gezin stierf ook al duizend doden.
Het hoort erbij.
Ik weet inmiddels duizenden varianten.
Meestal dingen waar ik zelf nooit opgekomen was.
Dat zit niet in mijn aard. Ik ben van blij en zingen
en huppelen en dat met zwart, geel, dik, dun, blank, íedereen.
Een beetje zoals op die plaatjes in ”De Wachttoren”.
Naïviteit bestaat ook alleen maar bij gratie van het kwaad.

(televisieblik 1)

Maar inmiddels zitten er ook duizenden
stukjes fantasie van zieke geesten in mij.
En een geest kent helaas geen afvalbak.
Het blijft. Bewust of onbewust, maar het is er.
De fantasie van een ander schuift zich via een film of verhaal
als het ware als een computervirus in je geheugen.
En ik heb daar een té grote fantasie voor.
Ik kijk niet naar hoe de camerastand was,
hoe ze een indrukwekkend effect nu voor elkaar hebben gekregen,
als ik film kijk, bén ik die film.
En ik houd van films, maar ik bepaal al 11 jaar zelf welke ik kijk.
En The Mummy was voor mij een vergissing.
Ik vond het zó verschrikkelijk overdreven.
Een ”hoe gaan we met die mummies
vooral geen ingewikkelde film maken” film.

(televisieblik 2)

Tsja.
Die 11 jaar televisieloosheid heeft het eelt van mijn hart gehaald.
Het maakt mij zwak voor geweld, je ontwent het namelijk echt,
maar ik ben nooit meer bang, omdat ik luister en zie wat er om me heen
gebeurt en niet kijk naar wat ánderen vinden wat er om mij heen
gebeurt, of wat er om mij heen zou kúnnen gebeuren.
Ik heb geen zin meer in dat wat je zogenaamd allemaal
moet zien. Want je gaat zelfs geloven dat je het allemaal moet zien.
Je zou toch zomaar het 8 uur journaal missen!!!
Die mis ik dus al 11 jaar niet meer.

Ik mis al 11 jaar helemaal niks meer.
Een televisie geeft je alleen maar het gevóel dat je niks mist.
En daar zit hem de kneep.

PS
Te ingewikkeld?
Dan weet ik nog een leuke film!


(Of je kijkt even naar dit oude simpele filmpje van mijn tweeling
die een nóg simpeler dvd-tje gaat kijken)
dot