Goed zo, mama
Interessant of niet? De Nederlandse olympische ploeg telt zeven moeders. Het aantal vaders… Tja, dat schijnt onbekend te zijn.
‘Hoeveel vaders er in Peking zijn, weet niemand. Het interesseert ook niemand,’ zo meldt Marije Randewijk in het Volkskrant-artikel ‘Succes van vrouwen is en blijft de trend’.
Jammer genoeg laat de journalist het hierbij – en ik maar hopen dat ze zou zeggen: ‘Welnu mensen, het blijken er zus en zoveel.’ (Ik heb ook geen idee, nee. Maar ik begon er niet over.)
Vermoedelijk baseert Randewijk de als feit gebrachte conclusie dat het ‘niemand’ interesseert hoeveel vaders deel uitmaken van de ploeg, op het feit dat dit cijfer onbekend is. Ik vraag me echter af wie de ‘zeven moeders’-info de wereld in heeft gegooid. Wellicht een bureau dat in opdracht van de overheid vrouw&sport moet stimuleren?
Randewijk zoekt naar een verklaring voor het feit dat de vrouwen tot nu toe succesvoller zijn op deze zomerspelen dan de mannen (resp. 9 en 3 medailles). Als je het hebt over ‘emancipatie in de sport’, lijkt me dat nou niet bepaald handig. Want: zoeken naar een verklaring, is onderscheid maken. Daar is niets ‘gelijks’ aan.
Neemt niet weg dat Randewijk een paar leuke Peking-feiten noemt, die ik hier vrijwel klakkeloos (foei!) overneem:
* Er doet een record aantal vrouwen mee: 42% van de 11.000 atleten is vrouw (in 1988 was dat 26%). (Een ‘spectaculaire stijging’ zou ik het niet willen noemen: Seoul is en blijft wel tien twintig jaar gelee. Blijkbaar is ‘een agressieve campagne’ van het IOC niet genoeg voor een 50-50-verdeling.)
* Er zijn vier landen zonder vrouwelijke sporters gearriveerd: Brunei en Saoedi-Arabië (culturele en religieuze overtuiging), Qatar en Koeweit. In ’92 kwamen 35 landen (!) zonder vrouwen naar de Spelen.
* De Verenigde Arabische Emiraten lieten hun eerste vrouwelijke olympische deelnemer de vlag dragen bij de openingsceremonie.
Supergaaf is trouwens dat – na het recente eremetaal van wielrenster Marianne Vos (goud) en zeilsters Marcelien de Koning en Lobke Berkhout (zilver) – ‘we’ op weg zijn naar nog meer zilver- of goudkleurige bling-bling! Leve de Nederlandse deelnemers!
Daarnet heeft het Nederlandse vrouwenwaterpoloteam ‘olympische geschiedenis geschreven’: voor het eerst staat een Oranje-vrouwenteam in de Olympische finale. Ze hebben de halve finale van Hongarije met 8-7 gewonnen. Donderdag spelen ze voor het goud tegen de Verenigde Staten. Kijken!
Oh, en als je denkt dat waterpolo saai is: kijk hoe wild enthousiast waterpolo op Twitter werd gevolg en je begrijpt: het is spannend.


















11 reacties
Seoul is 20 jaar geleden..
Maar verder ben ik het eens: de vrouwen doen het beter, maar wat maakt het uit? Volgende keer is het misschien wel weer andersom. Behalve met geslacht heeft het met de tegenstanders te maken, met het aantal deelnemers, met de omstandigheden (kijk maar naar het verschil bij het wegwielrennen tussen de mannen en vrouwen, het is maar net wat je gewend bent...), de leeftijd (over discriminatie gesproken) en ga zo maar door!
Als je kijkt naar de hoeveelheden medailles per inwoner in de deelnemende landen doet Nederland het het best (samen met Australie geloof ik). En om nou even als nationalisten onder elkaar te doen: dat is toch het allerbelangrijkst?
Of was het meedoen?
Mannen zijn natuurlijk ook niet maandenlang uit de running qua topsport als ze vader worden, hun lijf heeft er iets minder onder te lijden. In die zin is het best bijzonder dat 7 vrouwen uit één ploeg na zo'n aanslag op hun lijf weer aan topsport kunnen doen, lijkt me.
@ingmagh 88 Klinkt nog zo dichtbij! Lieve help, je hebt gelijk, ik ga het aanpassen. Maakt het trouwens nog 'erger'. Lees ik daarna de rest van je reactie, eerst updaten... * bloos *.
@wen Kijk, daar kan ik wat mee. Daar heb je gelijk in.
@ingmagh Meedoen het belangrijkst? Eh.. o ja! ;)
Ik lees er vooral een bevestiging in van de heersende moraal dat moeders bij hun kinderen horen te zijn. Deze vrouwen zijn dat niet (ten eerste doordat ze zo veel tijd aan hun sport besteden dat ze op wereldniveau meedraaien, en ten tweede doordat ze in elk geval voor de duur van de spelen van huis zijn). Dat is een afwijking van het gangbare en dus het vermelden waard.
Dat vaders niet thuis zijn en voor kun kinderen zorgen is normaal, daar vraagt niemand zich bij af hoe ze dat regelen, hoe ze dat zelf ervaren etc etc. Niet interessant genoeg om in de krant te zetten dus.
Maar dat is mijn gedachte erbij; misschien zie ik het te negatief (en voor de duidelijkheid: ik vind dat de verdeling van zorgtaken in Nederland over het algemeen bedroevend achterhaald is...)
@helenita2 Zo kun je het ook invullen :( En die negatieve smiley is omdat ook jij gelijk kunt hebben. Ik word nu wel steeds nieuwsgieriger naar de beweegredenen van het uitvogelen van moeder- maar niet het vaderschap van de Olympische sporters.
Vind dat ook een doorn in het oog, dat het normaal is voor vaders om enz enz. Alleen daarom pleit ik al voor een vierdaagse werkweek. Kunnen de *onwillige* vaders tenminste niet roepen: maar lief, ik wil wel, maar kan vanwege mijn baas/loon/carriere niet van vijf naar vier! En ja, in beginsel ben ik ook voor vrije keus. Tis mijn pissigheid die me dit doet roepen :)
Ik denk dat Wen vooral gelijk heeft. Kijk naar Suzanne Harmes, een turnster die moeder is geworden en daarna weer terugkwam op topniveau is pas één keer eerder voor gekomen. Logisch dat daar over gepraat wordt, toch? Daar hebben mannelijke turners geen last van.
Weer goud! Woohoo! Van Grunsven!
ik vond het in het artikel nogal kort door de bocht om te concluderen dat er emancipatie is omdat het vrouwendeel van de equipe meer medailles scoort. Hoezo emancipatie? Ze hebben toch van andere vrouwen gewonnen, zijn die dan niet geëmancipeerd omdat ze verliezen?
Topsporten terwijl je moeder bent, daar neem ik dan wel weer mijn pet voor af. Je zit toch een paar maanden stil na de bevalling (en ervoor), best knap als je je dan weer weet op te trainen tot topsporter.
Scherpe inzichten/reacties. Ik las het als een redelijk oppervlakkig stukje (niet lullig bedoeld sheila), maar idd als je er over na gaat denken.... (gelukkig doen anderen dat soms voor je als je zelf te lui bent)
@plukvandepetteflet Kritiek mag altijd, zeker als het opbouwend is :)
En met je uitsmijter ben ik blij!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren