week 39 | 24.09.08 | 15:30 | Marijn |Ontwikkeling |Psyche | Door MarijnS

Dromendagboek: doorgedraaid

Dat bijhouden van een droomdagboek is nog lastiger dan ik dacht. Dit om twee redenen: zodra je bij het wakker worden ook maar héél even aan iets anders dan je droom denkt, ben je ’m kwijt. En als je je dan wel wat herinnert en snel een paar steekwoorden op papier krabbelt in de angst dat je het weer vergeet, kun je er later geen touw meer aan vast knopen.

Toch staat een droom van vannacht me levendig bij: het huis van mijn ouders stortte in.

Even wat achtergrondinformatie: mijn ouders hebben zo’n jaar of twaalf geleden een heel oude boerderij gekocht, die ze tot op de dag van vandaag aan het restaureren zijn. Dit is levenswerk, en dus wordt er nog steeds flink aan geklust. Mijn vader, bouwkundige, doet dit vrijwel in zijn eentje.

boerderij.JPG In mijn droom was de boerderij (die er natuurlijk heel anders uitzag dan in werkelijkheid, dat is in mijn dromen altijd zo) bijna leeg. Het was echt nog een bouwval en er waren veel mensen binnen en overal lagen stenen en puin. Er was iets met het dak: mijn vader had daar aan gewerkt, maar er was iets niet helemaal goed gegaan.
Heel zachtjes kwam er wat gruis naar beneden. Iedereen staarde omhoog. Het was een beetje zoals je bij de beelden van 11 september ziet, in slow motion.

Het werd steeds erger, maar een aannemer (vreemd, want er is nooit een aannemer) zei dat er niks aan de hand was. Mijn moeder en ik keken elkaar aan, en ook mijn ouders wisselden een blik. We wilden zo snel mogelijk naar buiten, dus ik begon te rennen. Daarmee stapte ik nogal hard op een losse plank. Toen bedacht ik dat ik natuurlijk wel voorzichtig moest zijn, dus sloop op mijn tenen verder.

Ik dacht dat mijn vader helemaal gek zou worden, maar hij bleef er belachelijk kalm onder. Het laatste beeld dat ik me herinner is zelfs dat hij zijn schouders ophaalt, alsof hij bedoelt ‘Kan gebeuren.’

Geflipt! 

Als ik de dromenencyclopedie mag geloven ben ik compleet geschift aan het worden. Er staat namelijk dat iemand die over een dak droomt psychische problemen heeft. Nu is het wel ‘wat rommelig in mijn hoofd’, maar ik had nou niet het idee dat ik helemaal aan het doordraaien ben.

Ach, als ik mijn volgende blog vanuit een inrichting type, weten jullie ook hoe laat het is!dot