Column 5: In de touwen
Deze column is geschreven door Anne Olimulder
Dit was de zomer van Marlies. En het was de lente van Marlies. En het wordt de herfst van Marlies. Op straat, in de kroeg, op het strand en in de tram: overal zie ik de inmiddels wereldberoemde elastieken van de lingerieontwerpster boven de kleding van de draagsters uitpiepen. Variërend van simpele dubbel beha-bandjes tot hele vlechtwerken van hals tot borsten. Je kunt er niet omheen; een echte Marlies Dekkers mag gezien worden en dat zullen we weten. Daarom worden de kunstwerken doorgaans tentoongesteld in een truitje met decolleté tot, tja, daar waar Marlies ophoudt. Logisch ook, anders kun je net zo goed een V&D’tje uit de kast trekken.
Eens een Marlies en je wilt nooit meer iets anders beweren de trotse draagsters,
maar ík kan me niet voorstellen dat zo’n martelwerktuig lekker zit. Ik krijg het plaatsvervangend benauwd bij het aanschouwen van die elastieken die als een strakke band om de hals zitten en over de borstkas naar beneden lopen. En hoe krijg je zo’n geval aan? Moet dat ene bandje nou over je hoofd of onder je oksel door? En, nog belangrijker: hoe krijg je hem uit? Stel: je ligt met je man/vriend/minnaar te vozen en hij is helemaal hitsig geworden van je geile behaatje. Jij houdt het ook bijna niet meer, dus dat behaatje moet uit. Maar dat LUKT niet. Hoe frustrerend is dat! Zet je dan de schaar erin? Dat is dan 80 euro naar de mallemoer. Of ga je toch maar met z’n tweeën geduldig liggen pielen tot het ding uit is?
Na een zomer met Marlies all over the place vind ik het zelfs een beetje onsmakelijk worden, al die opgeknoopte borsten in het elastiek. En dat heeft weer een beetje te maken met het type vrouw dat zweert bij de creaties van de lingerieontwerpster. Want het gros van de Marlies-fans is tussen de veertig en de vijftig jaar en heeft haar hele leven enthousiast in de zon gelegen, met als resultaat een ietwat gerimpeld decolleté. Ik heb niets tegen rimpels en ik ben blij dat deze dames gelukkig zijn met hun lijf én hun borsten, maar zó veel vel hoef ik niet te zien. Het heeft ook iets droevigs, want met hun pontificale decolletés-met-touwtjes roepen die vrouwen eigenlijk: ‘ik ben oud, maar heus wel sexy!’.
Ik weet dat ik geen vrienden ga maken met dit stukje. Dat ik gezien zal worden als frigide burgertrut en de komende jaren op feestjes en partijen genegeerd zal worden. Als ik überhaupt nog word uitgenodigd. Het zij zo. Al is er maar één vrouw die tot inkeer komt en denkt: ze heeft gelijk, ik hóef mijn Marlies niet te pas en te onpas te laten zien. Al is er maar één Marliesje dat verdwijnt onder een shirtje, dan ben ik blij. Want ik gun iedereen haar Marlies Dekkers, als ik er maar niet mee lastig word gevallen!
1 reacties
Haha, zo'n 'Marlies' moet niet uit joh, die hou je toch aan in bed?! Vallen die rimpels ook niet zo op.
Zelf ben ik inmiddels 40 en mijn Marlies-collectie heb ik onlangs eens uitgedund. Er lagen exemplaren in de kast die me eigenlijk nooit lekker gezeten hadden (net te klein gekocht of gekregen) en die heb ik jaren en jaren na aankoop voor een klein kapitaaltje weer verkocht op marktplaats!
Een echte Marlies behoudt haar waarde, dat blijkt maar weer.
En de vrouw die haar draagt - ja echt waar - die ook.
xx lisa.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren