M&M
Nog 1 week en dan ga ik verhuizen. Na vier jaar aan het leukste plein van Utrecht te hebben gewoond ga ik nu naar de suburbs. En dan is het echt voorbij, mijn tijd aan de Twijn.
Maar eigenlijk had ik al een jaar eerder weggewild. Ik hoop dat mijn huidige huisgenoten mij niet met een gloeiende pook de ogen uit gaan steken vanwege deze confession, maar het is toch écht zo.
Vorig jaar ging namelijk bijna iedereen weg uit ons huis. Binnen een jaar had ik 10 nieuwe huisgenoten. Dat was even wennen, vooral toen M. en M. weggingen.
M. en M. waren mijn grote zussen in huis. Toen ik op de Twijn kwam wonen was ik 19. Ik wist niks. Ik kookte uit pakjes. Ik scheidde mijn witte was niet van mijn bonte. Ik studeerde maar haalde mijn vakken niet.
En toen waren daar M. en M., die hard werkten en studeerden. Die dingen kookten die er ingewikkeld uitzagen, met obscure kruiden uit de toko. Met wie ik avonden lang op de bank zat. Een pot thee, een stomme Net 5- serie, en kletsen. Véél kletsen. M. en M. sleepten mij door mislukte tentamens heen en dansten met mij de nacht kapot. En toen het uitging met mijn vriendje zaten ze toen ik thuiskwam klaar met taartjes, dvd’s, een geluksarmband en een gelukszakdoek. En waren ze nooit te beroerd om mijn jankerige liefdesverdrietverhalen aan te horen.
En toen verhuisden ze, kort na elkaar. En toen vond ik er niets meer aan. Want de andere huisgenoten zijn ook heel leuk, maar M. en M. waren speciaal. Maandag zag ik de een weer, en dinsdag lunchte ik met de ander.
En weer deden we niets anders dan kletsen, kletsen, kletsen. Met thee. En nu besef ik dat ik ze nog altijd een beetje mis, ook na een jaar. Mijn grote huiszussen M. en M.
1 reacties
Gossie... :)
Gelukkig heb je veel aan ze te danken, ws ben je een stuk zelfstandiger en volwassener geworden, dus das mooi meegenomen. En een waardevolle vriendschap en herinnering aan leuke tijden :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.