De meedogenloze analyse van de Foute Vrouw

Allemaal leuk en aardig, maar wat als je de viva niet leest?

inderdaad, ben erg benieuwd wat er met 'de paarse trui' wordt bedoeld :)

haha yasmijn, het is vast de bedoeling om je juist over te halen hem te kopen.. ;-)

Paarse trui? Hebben ze het nou over de paarse overal? (ik heb viva nog niet gezien :o)

De vampierella mis ik hier .
Een vrouw die je eerst inpakt lief en altijd voor je klaarstaat in het begin.En daarna je energie er uitzuigt en er met je halve kennissenkring vandoor gaat .En als je niet oppast met je eigen vent

Ik vond het wrak en de hypochonder nogal op elkaar lijken, maar hilarisch en herkenbaar. De paarse trui en de afknijper daarentegen, ontgingen mij volledig. Wat voor types waren dat in hemelsnaam? En die 6-packers ben ik nog nooit tegengekomen, maar misschien ben ik daar te oud voor X-D.

De paarse trui.. ehm, de witte-libelle-kabeltrui wordt hiermee bedoeld gok ik? Qua type dus...

De viva is nog niet bezorgd deze week, grrrr!
6-packers, bedoelen ze daar dames mee die elke dag een sixpack achterover slaan (aka: de alcoholist), of bedoelen ze daar goed getrainde dames mee die mannen in de verlegenheid brengen omdat ze gewoon veel sterker zijn?

Ik heb enorm moeten lachen om dit artikel. Om de hele Viva trouwens!
En was ontroerd door de woorden van Beau van Erven Dorens: "en dan huilen we stiekem onder de dekens van geluk". Vond ze allemaal fantastisch, de omschrijvingen van 'droomvrouwen'.
Echt helemaal goed, deze Viva.

Ohja en 6pack sloeg op dat programma, van toe, jeweetwel. Sixpack ;)

'k Heb de viva niet, maar ben wel erg nieuwsgierig dus ga ik het blad van de week maar ff halen.
Mijn moeder had beslist een theatrale persoonlijkheidsstoornis. Verschrikkelijk!!! Mijn vader én de kinderen stonden in haar schaduw. Alles en iedereen in het gezin moest rekening houden met haar. Ze kon heel wispelturig zijn. Als wij vroeger thuis uit school kwamen wisten we nooit van te voren in wat voor stemming ze verkeerde. De ene keer stond er drinken voor ons klaar en was het gezellig de andere keer kwam je binnen en riep je 'Hoi, ik ben thuis' en hoorde je niets. Lag ze of boven op bed of ze was druk bezig en bloedchagrijnig.
Er hing meestal een gespannen sfeer. Als we niets hoefden te doen van haar (want er werd van ons erg veel verwacht qua huishouden) vluchtte ik naar buiten of trok me terug op m'n kamer met een boek. Naarmate ik ouder werd was ik het enige kind die tegen haar in opstanding kwam. Als mijn vader dan 's avonds thuis kwam ging ze zich over mijn gedrag beklagen en kreeg ik een preek van mijn vader waarbij mijn versie over de gang van zaken nooit aangenomen werd. Zo zei mijn vader eens tegen me 'Al heeft je moeder 100X ongelijk, je heeft te doen wat ze zegt en haar te gehoorzamen en te respecteren'. Als ik mijn verhaal wou doen werd dit direct afgekapt. Geen discussie mogelijk. Ik vond dat enorm onrachtvaardig.
Voor de buitenwereld was ze echter de perfecte moeder, vriendelijk, goedlachs, middelpunt van de belangstelling vrolijk. Wij werden als kind eveneens ingezet als middel om haar in de belangstelling te doen staan.
Ze had echter ook genoeg momenten dat ze er alles aan deed om sfeer thuis te scheppen. Huiskamer gezellig, sfeermuziek, iets gebakken voor bij de koffie, las ons voor of we deden een spelletje' Met de kerst gourmetten en steengrillen waarbij alles tot in de puntjes perfect was. De voorbereiding, tafelschikking, muziekje, kaarsen. Dan was ze weer de perfecte moeder.
Maar dit was veel incidenteler. Als de sfeer zo was raakte me dat. Dan moest ik me als 9 of 10 jarige inhouden niet te gaan janken en dacht ik vaak 'Waarom is het niet altijd zoals het nu is'.
Ik heb mijn moeder gehaat en liefgehad. Ook waren we regelmatig het personeel van onze ouders, op zondag bijvoorbeeld. Moesten we koffie brengen bij onze ouders. Ik had toen eens koffie gemorst op de trap en moest toen strafregels schijven 'Ik mag geen koffie morsen op de trap'.
Ze kon ook heel hysterich doen 'Ik ga weg, jullie zijn zo....' en dan liep ze de voordeur zijn. In het begin reageerden we als kind overstuur 'Mama, nee niet weg gaan' en dan ging ze toch. Op den duur was ik de enige die niet meer zo reageerde als ze weer eens in zo'n bui de voordeur uitliep. Dan zei ik 'Mooi, laat ze maar wegblijven' of 'trap er toch niet in, ze komt toch wel weer terug' maar ik kon er echt om haten. Mijn vader in het plaatje kwam zelden voor. Hij was aan't werk en zag maar zelden hoe ze deed. Als hij er wel bij was zei hij zelden wat en kwam iig nooit echt nooit voor onze belangen op. Hij deed alles om mijn moeder te behagen.

Kan nog wel even doorgaan. Dus wie is hier fout? M.i. beide. Hoewel ik mijn vader veel minder gehaat heb. Mijn vader kon alleen mijn moeders versie van het verhaal dus ik nam het ook altijd haar kwalijk. Dus als mijn vader, terwijl ik lag te slapen, mij met grof geweld het bed uittrok, om een preek in ontvangst te nemen omdat mijn moeder geklaagd had, was ik niet eens kwaad op mijn vader maar op mijn moeder.
Toen ik er later wel eens over spak begreep men vaak niet waarom ik tegenover mijn vader zo mild was, maar voor mij was dit juist logisch. Anderen vonden mijn vader dan juist een enorme lafaard, maar eigenlijk leed iedereen in ons gezin onder mijn moeders gedrag.
Zo was ze ook bijna altijd zwak, ziek en misselijk. Had een uitpuilende medicijnkast en vertelde aan iedereen waar ze last van had. Als ze het niet vertelde zorgde ze er wel voor dat het haar gevraagd werd. Door bijv. medicijnen in te nemen in bijzijn van anderen, op de kalender in het toilet op te schrijven dan ze naar psycholoog, huisarts of gynecoloog moest.
Ze gedroeg zich provocerend en deed werkelijk alles en zette alle middelen in om de aandacht op zich te vestigen.
Maar ondanks al deze minpunten die ik verafschuwde en haar om haatte kon ze dus ook enorm gezellig zijn. Je wist het gewoon niet. Heel erg irritant. Nu haat ik haar niet meer en is de band normaal. Komt ook omdat ik meer in staat ben dingen te relativeren en ik weet dat ze zelf ook geen makkelijjke jeugd gehad heeft. Een na oudste met alleen maar broers. uit een gezin kwam die het financieel niet breed had terwijl mijn opa krom lag om genoeg binnen te krijgen. Mijn moeder moest mijn oma dus vaak ondersteunen in het huishouden en was vaak een klein opvoedertje voor haar broers.
Mijn vader komt ook uit een groot gezin en zijn vader was enorm dominant. Een soort dictator.

Dus door een opvoeding met een 'foute' vader en/of 'foute' moeder, werden mijn ouders eveneens 'foute' ouder en zelf heb in intussen ook te maken gehad met twee 'foute' mannen en zelf ontdek ik ook 'foute' kanten aan mezelf, hoewel ik mijn best doe om het goed te doen. Gelukkig gaat het me dit redelijk goed af met dank aan mijn ex. Beiden waren we het na onze scheiding gelukkig wel eens dat de kinderen er zo min mogelijk onder mogen lijden. Dus we hebben een perfecte omgangsregeling, kinderen mogen hem bellen wanneer ze willen zowel als ze bij mij als bij hem zijn. bespreken we onze vakanties en feestdagen. Gaan we beiden met onze kinderen naar de sport en ouderavonden op school. Niet samen maar om de beurt. Zo gaat hij met mijn zoon naar de voetbal tijdens uitwedstrijden, ik bij thuiswedstrijden. Bij de thuiswedstrijden gaat hij met mijn dochtertje naar de badminton. Contactavonden gaat hij de ene keer, ik de andere keer.
Mijn kids doen het beide uitstekend op school. Allebei zitten ze qua niveau boven het gemiddelde van de klas en mijn zoontje heeft groep 3 overgeslagen. Gedragsproblemen hebben ze ook niet, dus vlg mij doen we het als indivuele ouders best goed.

Maar al met al zijn we product van onze opvoeding. Zoals ik in een ander topic al schreef ligt het aan de veerkracht van het kind hoe hij met zijn verleden omgaat en zich als 'goed' of 'foute' volwasse gedraagt.

Beetje oftopic maar Nalani hebben wij dezelfde moeder ?
Hahahahaha zo herkenbaar .Alleen had de mijne migraine elk weekend en moest dan door mij gemasseerd worden .Ik was de Assepoester in huis .En met Sinterklaas en Kerst was het een hok vol ruzie tussen mijn pa en ma .Daarom heb ik een pesthekel aan de feestdagen.Omdat het zo nep is allemaal

Hmmmm, schijnt dat we dan gezellig om de hete brij draaien!
We hebben geen van allen antwoord gegeven op de vraag welk type wij zijn! ;-)

haha daarin heb je gelijk bloesie, maar ja k heb de uitleg dan ook nog niet maar ben erg nieuwsgierig dus ga het blad van de week ff halen. Zodra ik dan weet tot welk type ik behoor zal ik hier e.e.a. toelichten, maar kan natuurlijk ook zijn dat ik zo complex ben dat ik me nergens in herken ;-) ;-)

ik ben vast de paarse trui, tenminste als daar mee bedoelt wordt dat zij elke man in een paarse trui wil steken haha. Zo'n mooie kleur, zou echt elke (oke bepaalde dan) man heel goed staan! :D

Heerlijk, foute vrouwen.
Geeft de tutjes reden tot roddelen (vergeleken met haar etc.) en zorgt voor leven in de brouwerij.

En Nalani: misschien is het de bedoeling wel niet dat je jezelf erin herkent, als anderen je er maar in herkennen.