Vooruitgang?
Vooruitgang! Ik was in de H&M, en wat schetst mijn verbazing. ‘k Vond er niet veel aan! Er was welgeteld één bloesje dat ik ‘wel leuk’ vond. Dit is heel goed nieuws!
Vroeger, toen ik nog wat gewoner met shoppen om kon gaan, was H&M ook al niet mijn ding. Ik kocht liever minder spullen van een iets betere kwaliteit. Nu ik shopaholic ben, zijn de goedkopere winkelketens zo gevaarlijk: je kunt een fix kopen voor betrekkelijk weinig geld.
Helaas kan ik melden dat in negen van de tien gevallen de gekochte kledingstukken fiks tegenvielen en uiteindelijk na één seizoen in de tas voor het Leger des Heils belandde.
Soms kom ik wel eens iets tegen waarvan ik me echt niet kan voorstellen dat ik het gekocht heb. Slechte pasvorm, verkeerde kleur voor mij. Heel bizar is dat voor iemand die redelijk tot zeer kritisch door het leven gaat.
Wat gebeurt er dan als ik zoiets koop? Om heel eerlijk te zijn, weet ik dat niet precies. Wat ik wel weet is dit: er gaat een onbestemd gevoel aan vooraf. Een soort ontevredenheid – en dan de keuze om daar iets aan te doen. Meestal is dat shoppen. Vervolgens sta ik buiten en ben ik in eerste instantie tevreden met mijn aankoop.
Echter, na een paar dagen, of in ernstige gevallen na een paar uur, bekruipt mij het gevoel van twijfel. ‘Wat heb je nu weer gekocht?’ Dan komen de gebruikelijke schuldgevoelens en het desperate proberen een outfit samen te stellen met het betreffende item. Enfin, vreemd gedrag dus.
Door de onthouding is er nu wat afstand tussen mijzelf en dit gedrag. Het lijkt net of er wat lucht tussen zit. Dit kleine stukje afstand geeft mij een keuze. Een keuze om op een andere manier met mijn ongenoegens om te gaan. Dus nogmaals, ik zie vooruitgang!


















7 reacties
Ik herken het gevoel wat je beschrijft, ook al ben ik geen shopaholic. En die afstand die je neemt van jezelf, om jezelf juist eens kritisch te bekijken.
Ik ga daarom ook nooit shoppen als ik me somber voel. Heb dan ook gelukkig nooit last van het feit dat ik achteraf niet blij ben met mijn aankopen.
Ja, heel soms, maar dat komt als ik mijn moeder vol trots mijn nieuwe aankoop show, en zij het de grond in begint te boren. Te kort, te strak, lelijk, te alto (zo noemt ze het niet, maar dta bedoelt ze wel). Waarna ik vervolgens nauwelijks meer mijn nieuwe aankoop aan wil/durf te doen. Terwijl ik er zelf eigenlijk best wel blij mee ben. Kan niet wachten tot ik afgestudeerd ben en het huis uit ga.
Bedankt mam
@varuca je 'rant' tegen je moeder is erg geestig om te lezen
@allebei bedankt voor jullie reacties :)
Rant?
@ossiepossie check http://en.wikipedia.org/wiki/Rant#Rant
Rant = tirade
@robo bedankt! ik kon niet op het woord komen
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren