Kan het gênanter?
Blunders. Op het moment zelf meestal niet zo leuk, maar achteraf kun je er vaak om lachen. Ik maak regelmatig zoiets mee, van kleine ‘probleempjes’ (een afgebroken hak) tot de meer gênantere acties. Zoals gisteren…
Deze schaamteloze situatie valt in de categorie solliciteerblunders. Ik was eigenlijk ziek, maar besloot toch naar een sollicitatiegesprek te gaan. Logisch dat ik niet op mijn allerbest was, maar in mijn pogingen leuk en bekwaam over te komen (wat ik natuurlijk ben!) ging ik finaal de mist in. Ik citeer:
Hij: “Doe je aan teamsport of heb je dit gedaan?”
Ik: “Ja, vroeger.”
Hij: “Wat dan?”
Ik (besef ineens dat ik helemaal geen teamsport gedaan heb, niets van dat al. Ik dacht even aan groepssport! Dans- en aerobicles enzo! Nou ja, laat ik maar iets zeggen dan.) “Volleybal.” (Waaaat? Waarom zeg ik volleybal of all sports? Ik haat volleybal. Ik wil er ook helemaal niet mee geassocieerd worden!)
Maar het is al te laat…. Het kan nóg erger.
Hij: “Welke positie had je dan?”
Ik: “Ehh.. ik stond gewoon in het veld. Ik weet niet hoe die positie heet.” (GEWOON IN HET VELD?! **** Mad, alle spelers staan toch in het veld!). Vervolgens stamel ik maar snel dat het wel héél lang geleden is.
De beste man had volgens mij allang door dat mijn zojuist opgehaalde sportverleden niet op waarheid berust. Maar hoe kan dit gebeuren? Typisch mij. Waarom zeg ik niet meteen: ‘Sorry, ik vergis me. Ik ben niet zo’n teamsporter!’ Hoe suf!
Ken je dat? Dat je iets helemaal niet wil zeggen, maar het toch gebeurt en je er al te ver in zit om het nog terug te draaien?
Verzacht mijn leed en deel jouw verhaal. Misschien dat ik er straks dan ook om kan lachen… 
Wat is jouw (sollicitatie)blunder?
4 reacties
haha heel herkenbaar,.....
ik heb ook zoiets gehad. Jaaaaren geleden,een jaar of 18 was ik. Ik was zelf te lui geweest om een CV te maken, dus dat wou een vriendin wel even voor me doen. Goed ik had een gesprek met twee nogal pinnige dames. Ze vuurden me de ene naar de andere vraag af, en het ging redelijk. Toen vroeg ze me, ga je ook vaak lange afstanden rijden, ga je er vaak op uit met de auto, ik dacht nog wat is dat voor vreemde vraag. Maar ik zeg neeuh... ga vaker met de fiets.
Toen vroeg ze me.. wat is het laatste boek wat je hebt gelezen? Ik antwoord,. weet ik zo niet meer.. Ik ben niet zon boekenworm..
Oh toch raar zegt ze, omdat je in je CV bij hobbies lezen en autorijden hebt vermeld. Ik vond het echt zon afgang..... ik stamelde nog wat, en heb de baan ook niet gekregen ....
@ Beaugirl: Hahahaha! Ik ben nu al blij met jouw verhaal alleen, nu ik weet dat ik niet de enige ben. Hilarisch... maar je hebt daarna vast wel een andere baan gevonden hoop ik?! :)
Hilarisch!!
Ik heb er ook 1:
Ik was in de supermarkt met mijn vriend. Op dat moment was ik bezig met een dieet waarbij ik bepaalde producten niet mocht hebben. We bespreken het avondeten en besluiten die dag maar eens het toetje over te slaan. Bij de kassa zie ik mijn vriend toch een toetje op de band zetten (1 die ik niet mocht hebben)! Dus ik kruip even lekker tegen hem aan en vraag: 'Heb je voor mij ook zo'n lekker toetje uitgezocht?' Daarna kijk ik zwoel in zijn ogen, maar helaas...vreemde ogen.... Mijn vriend stond drie meter achter me in zijn broek te plassen van het lachen!!!!
Hahaha, Lein!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren