week 10 | 04.03.09 | 14:32 | Blog |Boeken |Claudia de Breij |Gezondheid |Kinderen | Door JessicaV

Zwangerschapsyoga (voorproef #3)

‘Krijg nou tieten!’ Mocht je het gemist hebben: zo heet het boek van Claudia de Breij. Het boek dat je nu deels hier kunt lezen!

Gisteren plaatsten we al voorproef #2. *Glimt*. Hierbij voorproef #3! En ja, morgen komt #4 en vrijdag de laatste… Mocht je nu pas inhaken, lees dan eerst de speciaal voor Viva geschreven blog van Claudia de Breij en voorproef #1 en voorproef #2 uit ‘Krijg nou tieten‘.

“Week 17

‘Richt je aandacht op je anus’

Je moet íéts doen. Echt. Zwangerschapsgym, zwangerschapsyoga, voor mijn part zwangerschaps-fucking-frisbee; er is genoeg verzonnen om de vrouw die uit baren gaat te prepareren voor haar schone taak. En dat is nodig. Al zeggen nog zoveel zwagers, buurvrouwen en sigarenboeren: ‘In Afrika hebben ze ook geen zwangerschapsgym, hè. Daar lopen ze gewoon even van de akker af en dan krijgen ze achter een boom een kind, dat slingeren ze zo, hup, in zo’n doek op hun rug en dan gaan ze weer zo, hup, het land op.’ Jaja. Mooi verhaal. Ook toen ik nauwelijks kon lopen van de bekkeninstabiliteit wist een buurman het me te vertellen.

In Afrika, daar hadden ze geen bekkeninstabiliteit joh! Ben je gek, die vrouwen gingen gewoon lekker door. En bedankt. Als ik hem een knietje had kunnen geven kon hij voortaan op braderieën bijschnabbelen als Gerard Jolingimitator (en die hoge noot in ‘Shangri-la’ wél halen), maar ik kon mijn benen nou juist niet bewegen. Dus zei ik maar: ‘In Afrika blijft de helft van de vrouwen na de bevalling dood met hun kind onder een boom liggen’, wat statistisch misschien niet helemaal juist was, maar wel opluchtte.

Je moet dus iets zwangerschapscursusachtigs doen, maar het is wel tamelijk verschrikkelijk. Ten eerste gaat het vaak in groepsverband, en ik hou niet van groepjes. Zeker niet van groepjes vrouwen. En al helemaal niet van groepjes zwangere vrouwen.

Soms zijn er ook mannen bij, bijvoorbeeld tijdens de cursus ‘Samen Bevallen’. Mijn vriend Sander, die alleen al daarvoor weleens flink in de prijzen zou kunnen vallen bij de eerstvolgende lintjesregen, heeft dat gedaan. ‘Zo,’ zei de cursusleidster dan aan het begin van zo’n sessie, ‘even kijken hoe het de afgelopen week gegaan is. Misschien kunnen de mannen vertellen hoe het met de vrouwen is?’ Wat zeg je dan als door je vrouw in deze situatie gemanipuleerde man? Ik zou haar dan genadeloos terugnaaien.

‘Nou,’ zou ik zeggen, ‘Chantal was deze week wat winderig, hè schat? En als ze niest, pist ze de hele bank onder, maar verder gaat het goed, hoor.’

Verschrikkelijk. En dan krijg je ook nog zo’n horroravondje dia’s van een bevalling kijken over je heen. Nergens voor nodig, overigens: ik heb nog nooit een bevalling gezien – zelfs die van mezelf niet – en toch ging het prima. Het is ook een rare theorie. Alsof een stadsbus minder hard aankomt als je al eens iemand overreden hebt zien worden door lijn 9.

Voorts leert men je op zo’n cursus de weeëndans. Als twee Amerikaanse bejaarden met overgewicht wieg je jezelf en elkaar van de linker- op de rechtervoet, en dat schijnt enórm plezierig te zijn als je uit elkaar getrokken wordt van de weeën. Prima. Whatever works for you. Het maakt niet zo heel veel uit wat je doet, maar het is wel fijn om voor het zover is alvast te weten wat het nou is, bevallen. En het is ook écht heel fijn als je prrtnrr het ook een beetje weet. Want op het moment dat je wel persdrang hebt maar nog niet mag persen van de dokter, weet jij echt niet meer hoe je het weg moet puffen. Dan moet er iemand bij je zijn die het voordoet, en het is wel zo lekker als dat iemand is wiens adem je kunt verdragen.

Zelf heb ik zwangerschapsyoga gedaan. Thuis. Privé. Omdat ik een verwende rotsnol ben.
‘Ja, dat is natuurlijk heel vervelend als je bekend bent, dat iedereen dan naar je kijkt,’ zeiden mensen begripvol als ik dat vertelde, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik me altijd al heel erg opgelaten en verlegen voelde in dat soort situaties en blij ben nu een goed excuus te hebben me eraan te onttrekken.

Mijn zwangerschapsyogadocente was zoals je verwacht dat ze zijn. Lief, harmonieus, geen make-up, geen haast. We dronken kruidenthee en zochten op louter wichelroede- instinct welke kamer in het huis het meest geschikt zou zijn om mij in te wijden in de wonderen van de bekkenbodem. Want dat is belangrijk hoor, de bekkenbodem, voor de vrouw die uit baren gaat. Je moet ’m kunnen spannen en ontspannen. Anders krijg je er nooit een kind uitgeperst, of je kan nooit meer zonder natte broek nagenieten van een goeie grap.

Dus daar zat ik, op de grond, in wat over een paar maanden de babykamer moest worden. Te luisteren naar een lieve dame die me uitlegde dat ik iedere opening apart kon controleren, spiersgewijs. Het geboortekanaal, en je urinebuis, en je anus. Oké. Ze zei ‘anus’. Hihi. Anusanusanus. Kom op, De Breij. Je bent een vol69 wassen vrouw! Ja. Ik ben natuurlijk een volwassen vrouw. En als ik eenmaal in yoga, haptonomie of andere zielszaken duik, kan ik daar altijd heel serieus in opgaan. Maar als zo’n geweldig lieve yogi op zalvende toon zegt: ‘Richt nu je aandacht op je anus’, dan word ik acuut een jongen van veertien. Toen ik haar probeerde uit te leggen waarom ik zo moest giechelen, zei ze: ‘Ja, daar heb ik heel bewust voor gekozen, om die dingen wel bij de naam te noemen. Zeker bij de anus. Want daar houden mensen zich veel te weinig mee bezig, met hun anus. Sta er eens bij stil! Wat er zou gebeuren als je anus niet naar behoeven functioneert! Mensen vergeten hun anus vaak, maar…’

En terwijl zij maar doorsprak moest ik aan deze briljante Gummbah-cartoon denken. En toen ging het weer mis.” (Morgen voorproef #4).

Lezen, bestellen en… winnen
Recht voor z’n raap. En toch erg leuk. Van zulke boeken houden we. En daarom hebben we met Leonoor van Uitgeverij Nieuw Amsterdam nog wat dingen bedacht:

* Deze week, elke dag hier op Viva.nl: een hoofdstuk uit ‘Krijg nou tieten!’
* Als je het boek bestelt, betaal je tijdelijk geen verzendkosten
* Bestel je deze week, dan heb je kans dat jouw exemplaar gesigneerd is. Elke dag worden er namelijk 10 gesigneerde boeken verstuurd.