week 10 | 06.03.09 | 15:15 | Blog |Boeken |Claudia de Breij |Humor |Kinderen | Door SheilaS

Slachtofferig geneuzel

Nog één keer, voor de liefhebbers, een stuk uit Claudia de Breijs ‘Krijg nou tieten’. Zoon Bing is reedsch geboren… Als je hierna meer wilt lezen, zul je toch echt voor een exemplaar naar de boekhandel / bestelsite / bibliotheek moeten!

Week +4

‘Dit is wat mensen doen’

‘Nou, je leven is zeker wel compleet veranderd hè?’ leggen
veel mensen je in de mond wanneer je net een kind hebt
gekregen. ‘Nee,’ zei ik dan, omdat er vaak zo’n klagerig
zeurgezicht bij de vraag werd getrokken. ‘Alles draait nu
om hem hè, dat is zeker wel wennen?’ wordt er dan vaak
nog achteraan getandenknarst.

Laat je niet gek maken door dat slachtofferige geneuzel
van vermoeide vaders en moeders in je omgeving. Dat zij
hun kind als excuus gebruiken voor alles wat ze wel zouden
willen doen en zijn maar in de praktijk niet verwezenlijken,
betekent niet dat jij dat ook moet gaan doen. Bij dezen
zeven redenen om niet te zeuren:

1. Je leven begint opnieuw. Tot hiertoe leek er alleen maar
steeds meer op te houden. Vanaf je dertigste begint (vergeef
me het melodrama, het zal mijn dertigerscrisis wel zijn geweest)
Het Grote Verliezen. Je jeugd is echt voorbij, school
is een herinnering, de eerste sterfgevallen in je omgeving
doen je je realiseren dat het speelkwartier is afgelopen.
Maar dan! De baby! Hij is nieuw, hij is schoon, alles
moet nog beginnen. De komende jaren zijn een feest van
Eerste Keren. De eerste keer aan de borst, de eerste lach, de
eerste schooldag, de eerste keer bij Sinterklaas op schoot,
alles begint opnieuw. Een grotere troost is niet denkbaar.

2. Je wordt aardiger. Het is moeilijk cynisch te blijven als
iemand die ochtend voor het eerst vanaf het aankleedkussen
zijn armen om je heen heeft geslagen.

3. Je begrijpt de wereld beter. Toen ik aan mijn vriend Sander,
die eerder een kind kreeg dan ik, vroeg: ‘Hoe is het
nou?’ zei hij: ‘Tsja. Dit is wat mensen doen hè.’ Simple as
that, en zo is het ook. Nu ik een kind heb begrijp ik de
andere helft van de mensheid ook ineens. Ik wist al hoe het
was om geen kinderen te hebben, nu weet ik ook hoe het is
om ouder te zijn. Dat maakt dat ik me overal thuis voel.

4. Je trekt je een stuk minder aan van wat andere mensen
van je vinden. Om precies te zijn: geen reet.

5. Je krijgt er tijd bij. Mensen zeggen vaak dat het zo druk
is, een kind, en zo zwaar en zo tijdrovend, maar dat moet
je niet geloven. De tijd die je anders besteedde aan piekeren
over jezelf en de wereld gaat nu op aan levensvragen
als: ‘Heeft hij z’n laatste flesje al op?’ en: ‘Ruik ik nou een
poepbroek?’ Daardoor wordt de tijd die je wel aan jezelf en
de wereld besteedt een stuk efficiënter ingedeeld. Aardse
zaken maken je helder. Ik was bang dat er een stuk van
mijn eigen leven zoals het was zou verdwijnen door het
krijgen van een kind. Dat ik minder ambitieus zou worden,
of serieuzer, of ouder, of moeder. Maar de grote verrassing
is dat alles wat er al was, blijft. Er komt alleen nog
meer geweldigs bij. Het is zoals het heelal, dat zich uitbreidt.

(Sorry, dit klinkt allemaal logischer na drie biertjes.
Drink die even, en filosofeer dan monter met me mee:)

Het heelal is al het heel-fucking-al, alles, en toch breidt het zich
uit. Dat is voor de menselijke geest per definitie niet te bevatten
omdat ons hele denkkader bepaald wordt door het
concept ‘eindigheid’. (Ben je er nog?) Alles houdt op of gaat
dood, dat begrijpen we. Het leven zien we lineair. Er is een
begin, een midden en een eind, en meer tijd is er niet. Dus
als je een kind krijgt moet er tijd worden gepikt van andere
bezigheden: van werk, van vrije tijd, van je penningmeesterschap
van de curlingclub. Denk je. Maar dat is niet zo.

Alles wat er al was, blijft. Het leven breidt zich (zoals het
heelal, ja, ja, volg je me? Neem nog een biertje anders) uit.
Dat kan niet, en dat snappen we niet, maar het is wel zo.
Oh ja, puur praktisch is het misschien toch wel verstandig
om je penningmeesterschap van de curlingclub op te
geven.

6. Je hebt ineens niet alleen maar een verband boven je (je
ouders, grootouders) en naast je (broers, zussen, vrienden)
maar ook onder je. Dat maakt je verdomd solide. En de
verbanden die er al waren veranderen ook in hun voordeel;
al blijf je natuurlijk altijd het kind van je ouders – een soort
enorme bonsaibaby –, je bent nu ook de vader of moeder
van hun kleinkind.

7. Je wentelt je dagelijks in de heerlijke wetenschap dat
jouw kind het allerliefste van de wereld is. Wat natuurlijk
onzin is, want dat is de mijne al.”

Lezen, bestellen en… winnen
* Als je het boek bestelt, betaal je tijdelijk geen verzendkosten
* Bestel je vandaag nog, dan heb je kans dat jouw exemplaar gesigneerd is. Deze week worden er namelijk elke dag 10 gesigneerde boeken verstuurd.


Klik voor een vergroting
Bestelinfodot