week 10 | 06.03.09 | 16:34 | Bianca |Blog |Kinderen |Mode |Relatie |Thuis | Door Bianca N

O ja, de kinderen

De woensdag en donderdag zijn mijn werkdagen. Manlief werkt nu de woensdag thuis in plaats van vrijdag. Ik vertel mijn dochter nog maar eens dat ze nu alleen nog donderdag op school hoeft over te blijven. “En wie is er dan om half vier?” vraagt  manlief. “Jij toch? Heb je zelf voorgesteld twee maanden geleden…”

“Eh… Kinderen lijkt het jullie ook leuk om naar de buitenschoolse opvang te gaan?”
“‘Yeah!” is het juichende antwoord. Gelukkig, probleem opgelost.

Onze gevel! :) Klik voor een vergrotingNa deze eerste twee dagen kan ik wel zeggen dat het wennen is om alleen in de winkel (zie rechts!) te staan. Ik moet daarin nog even mijn draai vinden. Doe ik de deur open of toch maar dicht? Open is leuker, klantvriendelijker en prettig met geluiden van de straat. Maar brrrrr, wat koud.

Wanneer het rustig is, kan ik er dan bij gaan zitten? Ik vind het er zo ongeïnteresseerd uitzien, maar acht uur alleen maar staan en lopen is ook wel weer heftig. (Te merken aan de spierpijn in mijn rechterbil, onderrug en vermoeide voeten. Ik moet er wat voor over hebben natuurlijk…)

Deze regenachtige dag is tot twee uur wel heel rustig. Drie klanten en de postbode. De bonnetjes van de afgelopen twee maanden zijn gesorteerd. Alle stof zit in de stofdoek. Telefoontjes gepleegd. Mijn boterhammen heb ik op en in koffie nog geen trek. Laat ik dan toch maar de vloer gaan dweilen.

Blijkbaar trekt een halfgedweilde vloer mensen. Want ineens is het druk. Gauw de emmer terug in de keuken, dweil in de kast. “Pas op hoor, ik heb net gedweild, het kan glad zijn.” Ik zie een mevrouw denken: ‘Dweilen doe je toch vóór je open gaat?’

Rustig of niet: ik vind het leuk. De reacties zijn ontzettend positief. De collectie die we hebben uitgezocht, verkoopt zichzelf. De voorraad van de Jan Jansen-klompjes is in vijf dagen gehalveerd. Twee items van Blutsgeschwister zijn al uitverkocht.

Als dit de voorbode is voor de toekomst, leven we nog lang en gelukkig :)

—-
PS van Sheila: de kop ‘O ja, de kinderen’ heb ik gekozen, omdat ik ‘ m zo grappig vind. Voor de goede orde: Bianca had alles twee maanden geleden al geregeld! En haar kinderen gaan voor alles!dot