Hallo, David Beckham
We lopen in het donker langs de oever van het Victoriameer. Onze handen stinken naar vis en zitten onder de blaren. We hebben zojuist met lokale vissers de visnetten binnengehaald en de tilapia’s en victoriabaarzen liggen wild te spartelen. Mannen, vrouwen en kinderen staan te kijken. Twee blanken die visnetten binnenslepen, dat gebeurt niet elke dag.
Een man en een vrouw komen naar ons toe. Ik herken die vrouw.
“Hello, I am the mother of number 261,” zegt ze lachend. Daarom komt
ze zo bekend voor! Zij is de moeder van één van de kinderen uit ons malariaonderzoek in het dorp.
Nummers, dus anoniem
Alle studiedeelnemers, in dit geval jonge kinderen met malaria, hebben een eigen nummer. Dat nummer staat op de controlekaart en op de formulieren waarop we de gegevens invullen, zodat alle informatie straks anoniem de computer in kan gaan.
De moeder van ‘number 261’ kwam ik tegen tijdens mijn eerste wetenschappelijke Afrika-ervaring: tijdens mijn stage in het Keniaanse dorp Mbita in 2003. Daar werd ik gegrepen door het werk als wetenschapper. En door de fantastische omgeving.
Met zijn tweeën
Na mijn afstuderen in 2004 ben ik op zoek gegaan naar een baan als onderzoeker. Eisen:
* een tropisch onderwerp zoals de behandeling van tuberculose
(vind ik belangrijk) en
* een tropische onderzoekslocatie (vind ik leuk).
Dat is na even zoeken en doorzetten ook gelukt! En – helemaal ideaal – mijn man Teun en ik werkten destijds allebei in Nijmegen, dus konden we onze Tanzania-trips zó plannen, dat we er destijds min of meer gelijktijdig naartoe konden. Inmiddels werkt Teun in Londen, maar het leuke is dat hij ook nu in Tanzania zijn werk moest komen afronden, dus we zitten hier wéér samen!
Tony Blair en Happiness
Terug naar de nummers namen. Er hebben reeds vele ‘grootheden’ aan onze malaria- en tuberculosestudies meegewerkt: Steve Biko, Tony Blair, zelfs meerdere David Beckhams. Mijn onderzoek is verder gezegend door deelname van Goodluck, Happiness en Godbless.
Ik overwoog Bill Gates te bellen toen Windows 95 zich meldde. De ouders hadden hun waardering voor moderne technologie geuit in de naam van hun kind dat geboren was in 1995. De naam Usnavy riep wat verwarring bij me op. Immers, Usnavy heeft geen betekenis in de lokale taal. Wat bleek: de ouders van het meisje woonden rond haar geboorte in een havenstad. En daar lag een indrukwekkend groot schip van het Amerikaanse leger: de US NAVY.
De zege van Barack Obama werd afgelopen november in Kenia groots gevierd met een spontaan in het leven geroepen nationale feestdag. Het zal dan ook niet lang duren voordat 
de eerste Barackobama mee zal doen aan een van onze studies!
Groeten uit Tanzania!
6 reacties
Heet er ook al eentje Alma?
Ja de Obama hype in Afrika!!! Ik heb een hele mooie chitenge (soort sarong, gewoon lap stof die als rok wordt gedragen) met Obama en het Afrikaanse continent meegenomen uit Malawi.
Wow, wat een boeiende baan! Erg leuk dat je hier een maandje over komt vertellen, ik ben heel benieuwd!
Ha Alma,
errug leuke blog, heel benieuwd wat je verder allemaal nog gaat schrijven. Ik blijf graag op de hoogte van wat je onder aan de Kilimanjaro verder allemaal nog gaat beleven.
Heel veel succes met het afronden van je onderzoek daar!
Ik weet nooit goed of ik mensen zoals jij moet bewonderen om het werk dat ze doen, of niet. Misschien is het voor jou veel meer survivallen om in een gewone baan in nederkikkerland te zitten.
(Toch bewonder ik wat je doet !)
@ Ingmagh: Nee, er heet nog niemand Alma. Wel heeft een laborant van Teuns project zijn zoon Teunbousema (dus voor- en achternaam aan elkaar) genoemd. Heel grappig. Hoewel het voor ons ietwat ongemakkelijk voelde, is het voor hem geloof ik geen enkel probleem en blijkbaar heel normaal. We kennen deze man al jaren en zijn familie ook, heel leuk! Aan deze vernoeming zullen waarschijnlijk wel financiele verwachtingen gekoppeld zijn :)
We gaan de kleine teunbousema over twee weken opzoeken in Kenia.
@EL_LE: in Nederland werken gaat me ook prima af hoor, alhoewel ik in de afgelopen wintermaanden wel regelmatig verlangde naar Tanzania :) Maar in NL heb ik het ook ontzettend naar mijn zin. Het is de combinatie van werken in de tropen en werken in Nederland die me scherp houdt. In Tanzania gebeurt het echte werk waar in de nabije toekomst vele patienten mee gebaat zijn. In Nederland gaat alles efficienten en is de werkomgeving wat academischer en daardoor intellectueel weer wat uitdagender. Maar zolang je werk doet dat je leuk vindt in een omgeving die je leuk vindt (en dat is voor mij zowel NL als in Tanzania het geval) ben je goed bezig, denk ik.
@extrahalo: ik heb vorig jaar ook een kanga (Tanzaniaanse naam voor de 'sarong') gekocht met het hoofd van Obama erop. Heel grappig! Er hangt er ook een in onze promovendus kamer in Nijmegen.
Groetjes!!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren