week 12 | 20.03.09 | 11:51 | Alma |Blog |Gezondheid |Ontwikkeling |Viva 400 berichten |Werk | Door Alma

Voor een appel en een ei

“Mag ik het bloed dat overblijft weer opdrinken? Ik voelde me na de vorige bloedafname zo slap”. Elke twee weken hadden we 2 milliliter bloed nodig voor laboratoriumbepalingen. Voor de duidelijkheid: dat is zoveel als een eetlepel. Toch weigerden sommige patiënten.

Aan de regels houden
Wetenschappelijk onderzoek moet – uiteraard – aan internationale regels voldoen. Dus moet je patiënten goed informeren over de studie. Ze moeten toestemming geven voor deelname. En ze mogen altijd uit de studie stappen, zonder opgaaf van reden. Ook moeten ze hun handtekening zetten. Patiënten die niet kunnen schrijven, tekenen met een kruisje.

Bloed drinken
Vooral de Masai hebben ‘moeite’ met bloed geven. Deze stam uit Kenia en Tanzania kennen jullie wellicht van een Peijnenburg-reclame: lange dunne mensen met kleurige kleding. Zij leven met hun vee en drinken koeienbloed om sterk te blijven. Het is te begrijpen dat ze hun bloed niet zomaar afstaan.

Voor een ‘appel en een ei’
Toch wilden we zoveel mogelijk tuberculosepatiënten uit het ziekenhuis in onze studie hebben. De verpleegsters hadden een oplossing. We geven de patiënten bij elke bloedafname een banaan, een ei en een glas melk. Als zogenaamde ‘aanvulling’ van het bloed dat we afnemen. Ook belangrijk: goede uitleg. Je kunt best een beetje bloed missen, ook als je ziek bent. En je hoeft niet je hele leven te doen met de vijf liter bloed die je hebt: je lichaam maakt nieuw bloed aan als dat nodig is. Dat was een succes; iedereen wilde meedoen!

Mooi shirt
Ook krijgt iedereen aan het einde van deelname een T-shirt met de tekst ‘Asante sana kwa ushirikiano wako’ ofwel ‘Bedankt voor uw medewerking’. Gedrukt door de Home boys money lovers.

Diabetes in de tropen
Eergisteren hebben weer twee tuberculosepatiënten aan mijn studie meegedaan. We gaan kijken hoe goed de medicijnen in het bloed terechtkomen bij tuberculosepatiënten mét en zonder diabetes. Ook in de tropen komt diabetes voor – meer dan je zou denken. Diabeten hebben een verhoogde kans op tuberculose. En bij hen is tuberculose vaak lastig te behandelen. Mogelijk komen de medicijnen niet goed in het bloed terecht: dat gaan wij onderzoeken.

De deelname duurt 24 uur. We nemen bloed af op verschillende tijdstippen na hun medicijninname. Daarom blijven ze een nacht in het Kilimanjaro Christian Medical Centre slapen. Na deelname, gaan ze de volgende dag weer naar huis. Met in een plastic tasje hun T-shirt en kleine financiële compensatie.

Bijzondere tas
Een patiënt uit Teuns onderzoek nam zijn malariamedicijnen wel op
een hele originele manier mee naar huis. Hij was Masai en rolde het zakje met medicatie op, stak het in zijn uitgelubberde oorlel en wandelde rustig weg.