Een heer in het verkeer
In een taxi probeer ik de veiligheidsgordel vast te klikken. Het lukt niet. De taxichauffeur stelt me gerust. De politie controleert daar toch niet op. En al zouden ze dat wel doen, een blanke zal nooit bekeurd worden voor het niet dragen van een gordel.
‘Ja, dat kan wezen’, zeg ik terug. ‘Maar ik wil die gordel om voor mijn eigen veiligheid’. Ik steek een instant lesje af over de roekeloosheid van sommige chauffeurs en het feit dat mijn leven me te dierbaar is om zomaar uit een autoraam te slingeren. Dus dat ik daarom die gordel wil dragen. ‘Zouden meer mensen moeten doen’.
Avontuur op de weg
Reizen is een van de grootste avonturen in Afrika. Niet allen door de gesteldheid van de wegen in het regenseizoen, maar zeker ook door het rijgedrag van veel automobilisten.
Inhalen terwijl er een tegenligger is. Afslaan zonder richting aan te geven en medeweggebruikers gevaarlijk scherp afsnijden. Veel te hard rijden in een veel te gammele bak. Om nog niet eens te spreken over de ezelskarren en de langzaam rijdende zwaar beladen vrachtwagens op de snelweg.
Veel mensen doen in de schemering hun lichten nog niet aan. Je kunt de weg immers nog zien en het kost alleen maar benzine. Geen speld tussen te krijgen…
Goede wegen: gevaarlijk!
Er zijn mensen die stellen dat als je echt levens wilt redden, je geen onderzoek moet doen naar ziektes als tuberculose, maar dat je de wegen moet verbeteren. Met het eerste ben ik het natuurlijk niet eens, maar met het tweede ook niet helemaal.
In Moshi rees laatst de discussie dat door de verbetering van de wegen er juist meer ongelukken gebeuren. Veel auto’s zijn van zulke belabberde kwaliteit, dat de hogere snelheid die ze op het gladde asfalt kunnen bereiken alleen maar voor problemen zorgt. Veel auto’s hebben namelijk slechte remmen.
Als God het wil
Veel chauffeurs leggen hun lot in andermans handen. De handen van God. De meeste minibusjes (officieel voor 16 personen, in de praktijk voor 30 personen) zijn namelijk beschilderd met prachtige kreten: “In God we Trust” of “This car is protected by the blood of Jesus”.
Een reisduur wordt ook altijd beschreven met de aanvulling mungu akipenda, Swahili voor ‘als God het wil’. Want als je niet op je bestemming aankomt (vanwege een ongeluk bijvoorbeeld) is het natuurlijk niet de schuld van de chauffeur die zijn remmen niet tijdig liet controleren, maar omdat ‘de grote daarboven’ andere plannen met je had.
Leestip van de dag!
De mooiste beschrijving over het verkeer in Afrika heb ik gelezen in Ebbenhout van de Poolse journalist/schrijver Ryszard Kapuscinski. Een positief en luchtig maar ook zeer informatief boek over de geschiedenis en het hedendaagse leven in verschillende Afrikaanse landen.
Hij stelt dat je met een emmer gele verf vele levens zou kunnen redden. Simpelweg door strepen te trekken op het asfalt. Daar kun je mee thuiskomen!
4 reacties
Ik ben de laatste tijd zo gewend geraakt aan het lukraak op links in blogs klikken dat ik in eerste instantie verbaasd was dat "daarom" het niet deed :)
Ik vind dat je leuke stukjes schrijft Alma, de sfeer komt duidelijk over! Houd je ons in de toekomst (straks, nadat je maand erop zit) ook op de hoogte van de vorderingen van je onderzoek?
Ingmagh, dank je wel. Leuk om te horen. Zondag verschijnt mijn laatste stukje: het afscheid. Van Tanzania en ook van jullie als trouwe lezers!!
Ik denk dat ik tzt nog wel iets van me kan laten horen, ben al met Sheila in overleg :-)
Je blijft maar mooi nog een maandje,. Ook als God het niet wil, weet ik er nog wel een paar die dat zeer op prijs stellen.
Ja ik El_le!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren