De wal en het schip?
Donderdag heb ik eindelijk mijn eerste sollicitatiegesprek gehad. Het was inmiddels zo lang geleden dat ik er gewoon naar uitkeek. Toch leuk als mensen je nog op gesprek willen laten komen!
Het ging om de functie van administratief medewerker bij een merk in de kindermode. Nu hoor ik iedereen zich afvragen, “maar je wilt toch een baan in de media?” Ja dat klopt, maar de baan in de media wil mij niet. Helaas.
Ik kan wel blijven zoeken naar de ideale baan, maar ondertussen krijgt mijn portemonnee steeds meer honger en als ik niet snel een baan vind, dan ik ook.
Dus de knop gaat om, ik sta open voor alles waar ik affiniteit mee heb. Nu heb ik geen kinderen (godzijdank), maar mode is zeker iets waar ik wat mee kan. Bovendien ben ik nog niet uitgeleerd, je weet nooit welke talenten je nog ontdekt! (Je ziet, ik ben Miss Positivo Herself).
Het gesprek liep goed, de mensen waren leuk en de kleding die ze maken is zelfs heel leuk. Maar ja, dan komt toch weer de vraag: Waarom wil je met jouw cv bij ons werken? Geheel terecht natuurlijk, want hoe groot is hun risico dat ik tijdens deze aanstelling gewoon blijf doorzoeken naar een leukere, mooiere, beter betalende baan in de media?
Ik ben ‘overgekwalificeerd’ in hun ogen en dat is voor veel bedrijven dus echt niet altijd een pluspunt. Ik ben duurder en ambitieuzer, pas ik dan wel in de functie van administratief medewerker? Het is één van de moeilijkste dingen waar ik deze maand tegenaan loop.
Op dit moment neemt de werkloosheid in Nederland nog steeds toe. Sterker nog, met dit bemoedigende nieuws op de radio reed ik donderdag naar mijn gesprek. Een bijzondere oppepper, mag ik wel stellen. Bedrijven hebben het dus voor het kiezen tegenwoordig. Waar je voorheen nog een ‘kans’ kon krijgen, wordt nu alleen nog maar gekeken naar diegene die het beste bij de functie aansluit. Ik sprak vorige week met een headhunter en zij liep tegen hetzelfde aan.
Maar solliciteer je naar een baan onder je niveau, dan word je vaak niet uitgenodigd omdat ze bang zijn dat je zo weer weg bent. Kortom – en dat maak ik er dan van – , ben je hoger opgeleid, maar niet de aller aller ALLERbeste? Dan is daar dus dat schip en die wal en de rest is bekend….
Toch nog even een positieve afsluiter vandaag: ik mag wel terugkomen op een tweede gesprek aanstaande donderdag. Misschien houden ze daar wel van een risicootje?
7 reacties
als de werkGEVERS het voor het kiezen hebben tegenwoordig, dan is er toch een overvloed aan werkNEMERS en neemt de werkloosheid toch juist TOE? Met al die (dreigende) ontslagen tegenwoordig lijkt me dat ook een logischer zinsnede, of niet?
Wel fijn dat je nogmaals op gesprek mag komen!
Succes!
Ben zelf ook druk aan de solli, ben nu leidinggevende maar mijn functie wordt weer teruggenomen door de eigenaresse (ze zijn bang voor de crisis) Als leidinggevende is er op het ongeblik niets te vinden in mijn sector, maar heb net wel op 2 solli's voor medewerker te horen gekregen dat ik mag komen proefdraaien, één met veel doorgroeimogelijkheden!
Heb ook de vraag gekregen waarom ik solliciteerde voor medewerker, en heb geantwoord SOMS IS EEN STAPJE TERUG TOCH EEN STAPJE VOORUIT!
vreemd eigenlijk dat je je als sollicitant in zoveel bochten moet wringen als je buiten je normale functie solliciteert. Wat is er mis met gewwon zeggen waar het op staat? 'Ik heb een baan nodig, omdat al mij vaste lasten gewoon doorlopen.' En daarna, maak je nog een mooi verhaaltje dat dit een uitgelezen kans is om eens een hele andere sector dan je gewend bent te ervaren en dat je het he-le-maal niet uitsluit dat je tot je pensioen in de administratie wilt blijven werken blablabla.
@ Ingmagh: jij hebt natuurlijk helemaal gelijk!
Het is idd gek dat je je in zoveel bochten moet wringen. Maar wat starshine zegt is wel waar: een stapje terug kan ook een stap vooruit zijn. Beter dan stil staan iig,
En zeker als het een andere sector betreft, kun je het daarop gooien: maar ik ben nieuw in deze sector...
Mooie uitspraak van @kusunum, zou ik er in houden!
Succes met tweede gesprek, wel gaaf dat je weer mag komen. Stel dat ze je aannemen..? Toch balen of inmiddels alleen maar opgelucht? Hm, indien balen, nog maar niet melden tot die handtekeningen gezet zijn ;)
@sheila nee hoor niet balen, ik wil gewoon werken! En uit dit soort dingen komen altijd weer nieuwe kansen, je weet nooit welke talenten je nog bij jezelf ontdekt ;-)
Freelance schrijven kan trouwens altijd!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren