week 21 | 19.05.09 | 18:03 | Blog |Bloggers |Marike |Muziek |Viva 400 berichten | Door MarikeJ

Op zwabberbeentjes naar België

Het was magisch zondag! Eerst rende ik de Marikenloop (5km in 24:06) en direct daarna nam ik trots m’n eindtijd mee de bandbus in om naar het romantische Brugge te rijden. Ik ga graag op bezoek bij onze zuiderburen.

Al enige tijd koester ik de wens om te touren door België. Om met m’n muziek te reizen door het Vlaamse landschap, om de snelwegen tussen prachtsteden als Gent en Brussel te trotseren. En dat is nogal wat, want onze kanariegele tourbus maakt enorm veel lawaai en banjert enthousiast over het asfalt; een ware slalom langs de gaten in het wegdek.

Het moet eruit zien als een vrolijk tafereel. En als ik dan hardop verder droom dalen we langzaam af naar Wallonië, geraken we stiekem aan de Franse grens en zing ik m’n liedjes plots geheel moeiteloos ‘en Français’…

Onderweg werpen verkeersborden ons de mooiste plaatsnamen toe. Dat gaat van ‘Sint-Job-in-‘t-Goor’ en ‘Kasterlee’ tot ‘Gierle’, ‘Zoersel’ en ‘Sijsele’. Als ik dat zachtjes op m’n beste Vlaams probeer uit te spreken krijg ik het al warm van binnen.

Ik heb iets met Belgen…en ik ben niet de enige toch? Onlangs nog had ik het genoegen om met Tom Barman een kleedkamer te delen *bloos* Ja, echt! Maar los daarvan…ik vind Belgen vaak mooi en sympathiek, charmant ook, goed gekleed, gemanierd. En *zucht* zodra hij of zij begint te praten ben ik om….dan voel ik me klein en kwetsbaar, zacht als fluweel, ik word week van binnen met vlinders in m’n lijf…..geen liefde, maar nabijheid, openheid, nieuwsgierigheid ook. Iets heel prettigs.

Welnu. In Brugge mogen we de avond zoals dat heet ‘in gang trappen’. We supporten het Vlaamse Yevgueni  als voorbereiding op onze release. In september komt ons album namelijk uit in België. We traden al eerder op in Leuven. En in deze (studenten)stad hadden we het genoegen te spelen in een voormalige bioscoopzaal.

Zo eentje met een zalige jaren 70 sfeer, oranjebruine leren zetels en veel vloerbedekking. Ook de zaal in Brugge prikkelt de fantasie. Een blok beton waar met name metal wordt gespeeld, waar jongeren van 8 meter hoog stagediven…zonder dat het illegaal is.

Zet mij neer op een podium voor een paar honderd Belgen en tel daarbij op m’n zwabberbeentjes ten gevolge van de Marikenloop en een dromerige autorit langs sprookjesdorpen. Dat is magisch, ik geniet.

CC foto: Charlie Craverodot