De truckers arriveren!
Er is een gezelschap neergestreken in mijn dorp. Vannacht werd ik gewekt door een zwaar geluid, een diepe, ronkende bas….krijsend metaal, fluitende remmen, grove wielen over asfalt………truckers!
Een kolonne imposante vrachtwagens rijdt hoorbaar fluisterend het dorp binnen en vindt haar weg naar een tijdelijk verblijf. Zo midden in de nacht dwaal ik angstig af naar Stephen Kings ‘Maximum overdrive’…. Kort daarop arriveren de caravans, een stoet kleinere bolides, trotse praalwagens met de borst naar voren. Mijn gedachten belanden nu in de sfeer van de magische serie ‘Carnivàle’. Avonturiers met een verhaal, reizigers met een rijke geschiedenis, dragers van een kleurrijk verleden. Ons dorp verwelkomt de lente. De lente wordt ingeluid met een jaarlijkse kermis.
Dromerig spiek ik langs m’n gordijn. Ik geniet van de nachtgasten en mompel iets als ‘Hee jongens, welkom! Zoek alvast een plekkie dan zie ik jullie morgen…slaap zacht’. En ik kruip weer in m’n kussen.
De kermis is vroeger wakker dan ik. Ik knipper met m’n ogen en kijk op een stralend geheel aan attracties, een kleurrijke cirkel, de neuzen naar elkaar gericht. Het ziet er heel gezellig uit; er wordt getest, gedraaid, gesmeerd, gevlogen…..er wordt gerepareerd, gevloekt, gelachen. Alles beweegt en er is muziek. Laat het lente-feest beginnen!
Maar eigenlijk wil ik helemaal niet naar de kermis, ik heb al genoeg gebotst en gedraaid. En toch kijk ik er graag naar van achter mijn raam. Het oude gebobbelde glas geeft de kermis een caleidoscopisch effect met draaiende lichten, veranderende vormen en razende kleuren. Ik vind het prachtig! En hoe gaaf zijn niet de tekeningen op de attracties? Een zwoele Patrick Swayze knipoogt naar me van achter de rups, Madonna siert de calypso, overal punkige kapsels en schoudervullingen… Er lijkt niets veranderd, oh nostalgie! Of toch? Ja, het is Jan Smit die de schiettent voorziet van zijn eeuwige glimlach. De zijdeur van een middelgrote truck ontneemt mij bruut m’n jaren ’80 gevoel.
De bonkende bas van het gezelschap laat m’n woning trillen en dat duurt een dag of vier. Maar dat mag de pret niet drukken, de betovering van de kermis is een feit. Ik leer mezelf genieten van kleuren en geluid en profiteer ervan door ongegeneerd met m’n band te repeteren. Met onze festival-set schreeuw ik brutaal terug naar het magere, repetitieve muzikale aanbod van de kermis. In MIJN achtertuin notabene! Zet alle versterkers op elf, gooi de ramen wijd open, whahaha, dat zal ze leren!
Tot volgend jaar!
© Foto: Paul Hilkens 
10 reacties
Hier duurt het nog 2 maandjes voor ze komen.Vind het altijd hartstikke leuk!Maar dat komt misschien omdat ik vroeger zelf bijna 3 jaar heb meegereisd...
@coeberghmetijs Echt waar? Heb je zelf meegereisd? Daar heb ik een heel romantisch beeld bij....
Was vooral heel hard werken!Ik had er ook altijd romantisch beeld bij,maar weet nu wel beter!En ben ook heel blij dat ik nu een "burger"bestaan heb..
Dat harde werken geloof ik zeker! Dat romantische beeld is natuurlijk maar een fractie van het geheel... Mag ik vragen wat je deed? :)
Tuurlijk:)hadden een holy crane(grijpers)en een rups,zo eentje waarvan de kap dicht kon...altijd leuk met verliefde pubers...:)
ow leuk, dat is natuurlijk heel spannend.. ;)
Oeh, de grijpers... daar ben ik erg goed in :). Heb mijn dochter ook al aangestoken met het kermisvirus; die gaat het liefst in de botsauto's (ze is 3)!
@suus Hihi, dat wordt nog wat met die leuke dochter van je ;)
Ja :). Die nieuwe videoclip van je is trouwens supervet! Check http://www.youtube.com/watch?v=KtCnZP4YYx0. We komen zondagmiddag naar je optreden iin het Wilhelminapark in Utrecht.
Aha! Gezellig! tot dan! :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren