week 22 | 28.05.09 | 11:32 | Eten & drinken |Gezondheid |Marike |Viva 400 berichten | Door MarikeJ

Malen kalmeert de geest

Heb jij het ook altijd zo druk? Ja, natuurlijk. Maar zet je er ook wat tegenover? Gewoon, omdat het mag. Lekker ‘sloooooow motion’…..

Eigenlijk ben ik een amateur. Ik vind het maar moeilijk om echt rust te voelen, om niet na te denken, de boel los te laten. Maar af en toe dwing ik mezelf rustig aan te doen…om echt stil te staan…bij kleine dingen, belangrijke dingen.

Laatst ging ik bijvoorbeeld zelf pasta maken. Hartstikke romantisch, samen deeg kneden, het bloem zweeft als een (wit)roze wolk door de keuken… Zoiets werkt heel rustgevend. Je zet je verstand op nul en richt je op die prachtige, verse tagliatelle. Dat er dan van alles misgaat geeft niets, zolang die lange deegdraden maar vakkundig en met veel liefde uit de pastamachine komen….vasthouden die focus. Na afloop kun je gelijk ongegeneerd een hoop wegflikkeren; de helft van de tagliatelle, een paar theedoeken en de pastamachine. En dat geeft ook rust *wink *

Aardbeien! Nee, niet van die voorgekauwde bakkies van de Appie, nu ff niet. Zoek het geduld op met een aardbeienplant. Ik heb geen groene vingers, maar voelde wel dat mijn plantje het vorig jaar zwaar had. Dus ik heb haar verwend met verse grond, een zoet verhaal en een klein kusje op de blaadjes. Gisteren was het dan zover; grote blanke vruchten, wel zes trotse aardbeien in wording! Nog één nachtje slapen dacht ik, het water liep al in m’n mond. Toen ik de volgende ochtend vol verwachting naar mijn plantje rende werd al mijn geduld van de afgelopen maanden bruut voor m’n neus weggekaapt. Er was geknabbeld aan mijn verse vruchtjes! Vier van de zes meiskes waren stiekem betast, gejat, in de nacht opgepeuzeld! Ik was ontroostbaar…

Koffie groeit niet in een Senseo-apparaat. Echt niet. Ik ben dol op koffie en bij mij thuis worden de bonen nog met de hand gemalen. Voor de buren was het lange tijd een raadsel waar het mysterieuze ge-‘rrrrrrrrrbbbrrrrr’ vandaan kwam.
Malen kalmeert de geest. Ik denk door het geluid, de lichte trilling in je onderarm en de regelmatige beweging… Dan volgt het espresso potje, het snufje kaneel, het opkloppen van de warme melk……voor je het weet ben je een half uur bezig. Handwerk als medicijn tegen de drukte. Mmmm, echte koffie.

© Foto: Ronald Rietmandot