Ik lijk wel een vrouw
Als het om uiterlijk gaat, ben ik niet zo’n meisje-meisje. Ik pieker er niet over om de deur uit te gaan zonder make-up, maar verder ben ik te lui om veel tijd te besteden aan mijn uiterlijk. Winkelen staat niet op mijn lijstje met favoriete vrijetijdsbestedingen. Naar de kapper gaan? Zonde van mijn tijd.
Mijn groeiende ‘zwembandje’ stoort me mateloos, maar ik hou te veel van eten en te weinig van sport om er iets aan te doen. Ik kan zo tien dingen bedenken die ik aan mijn uiterlijk zou willen veranderen, maar het is nou eenmaal zoals het is en daar kan ik over het algemeen ook wel mee leven. Natuurlijk heb ik mijn onzekere periodes: Ongeveer eens per maand en duurt dan meteen een dag of acht. Verder valt het allemaal best mee.
Vorig jaar begon ik aan een nieuwe opleiding: WellnessCoaching. Ik startte met vijftien klasgenoten: veertien vrouwen en een man. Een belangrijk deel van de opleiding bestaat uit massage. Het begon voorzichtig met stoelmassage. Heel veilig, want daarbij kun je je kleding aanhouden. Een aantal weken later gingen we verder met de ontspanningsmassage, wat natuurlijk een stuk lastiger is met kleding aan. Dat veroorzaakte nogal wat onrust en dat irriteerde me. Waar maken die vrouwen zich druk om?! We staan allemaal in ons hempie, denk ik dan.
Dat dácht ik dus. Tot ik op een zekere dag proefkonijn was. Het proefkonijn wordt aandachtig bestudeerd terwijl de docent de massage voordoet. Zestien paar ogen gericht op mijn bijna naakte lijf. Een massage zou ontspannend moeten zijn, maar er schieten duizend vragen door mijn hoofd. Ik heb mijn benen toch gisteren nog onthaard? En mijn oksels? En mijn bikinilijn? Blubberen mijn billen niet te veel als ik zo lig? Is mijn lingerie niet te sexy? Of te truttig? Moet ik mijn sokken nou aanhouden of uitdoen? Heb ik mijn teennagels wel geknipt? Stink ik niet nu het angstzweet me een beetje begint uit te breken? Ik lijk wel… Ik lijk wel een vrouw!
Ik lijk soms wel een vrouw en ik geloof dat ik daar nog het meest onzeker van word. Niet dat ik een man zou willen zijn. Nog geen dag! Ik vind innerlijk belangrijker dan uiterlijk, maar soms kijk ik om me heen en dan denk ik: Wat zijn er toch een hoop onaantrekkelijke mannen. Natuurlijk zitten er bijzonder geslaagde exemplaren tussen, maar ik heb altijd het idee dat er verhoudingsgewijs veel minder mooie mannen zijn dan mooie vrouwen.
Wij vrouwen zijn gewoon een stuk mooier geschapen. Ondanks onze onzekerheden en vetrolletjes. Misschien moet ik daar de volgende keer maar eens aan denken als ik weer op de massagetafel lig te twijfelen over mijn blubberbillen.
6 reacties
Heel mooi en herkenbaar geschreven!
Uit ervaring kan ik je meedelen dat een massage als er geen 16 paar ogen op je gericht zijn ook geen stressvrije bezigheid is. Ik laat me daarom voorlopig alleen door mijn partner masseren :)
Nou daar ben ik hoor ;)
Maar goed.... zwembandje? Jij? Maar goed ik vind een massage door 1 (één, uno, one) schoonheidsspecialiste al onplezierig gezien bovenstaande argumenten dus ik kan het me levenig voorstellen! Maar straks ben je geslaagd en kan je mooi andere mensen beoordelen :p
Geen zin om naar de kapper te gaan???
Maareeuuhhhh, volgens mij valt t wel mee met dat blubberen van je!
Zó herkenbaar...hoe doe je dat toch???
Bedankt...ik geniet van ieder stukje!!!
@ Elmervrouw: Dankje.
@ ingmagh: Een masserende partner gaat natuurlijk boven alle andere masseurs!
@ Noerek: Schoonheidsspecialisters zijn natuurlijk ook veel naarder dan masseurs.
@ S1m0N3: Ik hou niet zo van naar de kapper gaan. Gelukkig heb ik een zusje die een hele goede kapster is. ;-)
@ jammygoestohollywood: Ach, in de basis zijn we alemaal hetzelfde. ;-) Dank voor het compliment!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren