Brullen op de fiets
Ik ben bizar gelukkig in de liefde. Ik ben zó gelukkig, dat ik er soms om moet janken.
Toen ik gisteren inlogde op Viva.nl viel mijn oog op de Week up beeldcolumn ‘Liefdesverdriet fysiek meetbaar’. Met huivering dacht ik terug aan de dagen, weken en maanden dat ik totaal miserabel door het leven ging om een verloren liefde. ‘Pff, godzijdank heb ik daar al jaren geen last meer van’, schoot meteen door mijn hoofd. Of toch wel…?
Ik lag bijvoorbeeld nog niet zo heel lang geleden een hele nacht huilend op bed omdat mijn beste in het vliegtuig was gestapt om een jaar later pas terug te komen. Dat is liefdesverdriet, als je het mij vraagt. En nog erger: ik zat vorige week huilend op de fiets. Huilend. Op de fiets. Midden op straat, tijdens spitsuur. Niet omdat ik bruut bedrogen of verlaten ben. Nee, omdat ik verliefd ben.
Op J., of Prins J. zoals hij officieel te boek staat (tot groot vermaak van zijn vrienden). Ik kan best zeggen dat ik van niemand zoveel hou als van hem. Met J. heb ik het dusdanig fijn dat ik af en toe overmand word door de angst om hem kwijt te raken. Geef toe, dat is een reële angst. Mensen bedriegen, gaan weg of soms zelfs dood. Dat mag J. nooit doen, want dan ga ik ook dood. En bij dat besef begin ik dus te brullen. Op de fiets.
Wat natuurlijk volstrekt belachelijk is, want tranen van geluk bestaan bij de gratie van ‘bij wijze van spreken’. Niemand doet dat letterlijk! En al helemaal niet in het openbaar. Maar ach, er zijn ergere dingen om om te huilen. Zoals geen liefde. Of hooikoorts. Ook heel irritant.
9 reacties
Heerlijk dat je zo gelukkig bent in de liefde. Geniet ervan!
Lief!
Ik moest lachen om je einde, lekker nuchter :)
(Je beste? Vriendin? ;-) )
@ Elmervrouw en Robin: dank dank!
@ Sarah Scott: vriendin inderdaad, maar ook beste mens, beste vrouw, beste alles. Dus ik noem haar 'mijn beste'. ;-)
Haha, schitterende blog!
Enne, eerlijk is eerlijk: echt wel herkenbaar :D
Ik kan ook huilen van geluk! Maar niet in het openbaar :P
Was jíj dat meisje met bloeddoorlopen ogen en uitgelopen-mascara-wallen dat ik laatst op de fiets zag zitten? Ik maar denken dat je last had van rondsuizende vliegjes. ;-) En ik doe dat ook weleens letterlijk hoor, janken van geluk. Mietjes zijn we.
Wauw! Mooi oprecht eerlijk stukkie - fijn!
Dit is wie je bent, puur, oprecht, eerlijk, sterk, energiek, creatief, je hebt het heel mooi geschreven, dat ben jij, Loesje voor mij, voor anderen Loes en je weet wie je moet bellen om je tranen mee te delen als er even geen vrienden in de buurt zijn
Hahaha, echt een superleuke blog! Love it! :)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.