week 24 | 14.06.09 | 16:44 | Blog |Boeken |Raquel | Door RaquelR

De nieuwe Zafón: winnen!

Het gebeurt mij altijd. Ik hoor dat een boek van een nieuwe auteur ge-wel-dig is. Ik zet het op mijn ‘nog-te-lezen’-lijstje… En daar blijft het dan bij. Op de een of andere manier vind ik de tijd maar niet om het boek daadwerkelijk te lezen.

Zo ook met ‘De schaduw van de wind’ van Carlos Ruiz Zafón. Na aanschaf heeft het boek een paar maanden in de kast gestaan. Met de Engelse versie – in een enthousiaste bui gekocht – ernaast.

Elke keer als ik naar het boek keek, voelde ik de drang om te beginnen. Maar ik weet hoe ik ben. Als ik in een boek begin, MOET ik het zo snel mogelijk uitlezen. En dáár had ik nu eenmaal geen tijd voor.

Geduldig boek
Afgelopen maand was het eindelijk zo ver. Ik pakte mijn geduldige boek uit de kast en gaf me eindelijk over aan het verlangen om ‘De schaduw van de wind‘ te lezen.

Wat een fantastisch boek! Ik heb het in één ruk uitgelezen.

Het mooiste? Dat het tweede deel van het vierluik, ‘Het spel van de engel‘, al snel zou uitkomen. Heerlijk om niet zo lang in spanning te moeten afwachten. En aan tijd nu geen gebrek met mijn gereis in de trein. Ik heb mij dan ook vol op de nieuwe Zafón gestort.

‘Het spel van de engel’
Het verhaal gaat over schrijver David Martín. Na jaren zijn schrijftalent te hebben ‘verkocht’ gaat hij in op een aanbod van mysterieuze uitgever Andreas Corelli. Hij moet een boek schrijven dat een nieuw geloof op aarde zal creëren. Maar de tol die hij hiervoor moet betalen is torenhoog.

Dan vind hij een boek van ene Diego Marlasca in het Kerkhof der Vergeten Boeken. Een boek dat ook bij Davids uitgever is verschenen. En het boek lijkt met dezelfde opdracht te zijn geschreven. Nieuwsgierig gaat David op onderzoek uit. En zo ontdekt de schrijver dat hij meer overeenkomsten heeft met Marlasca dan hij had durven denken…

Wat ik van het boek vind
Het verhaal is prachtig en door de schrijfstijl makkelijk – én heel fijn – om te lezen. De manier waarop de mensen elkaar aanspreken, de formulering van de zinnen. Het boek gaf mij een heerlijk gevoel. Barcelona in de jaren twintig, een andere wereld om even naar te ontsnappen. Alles is zo mooi! Daarbij leer je de hoofdpersoon heel goed kennen. En begrijp je waarom hij bepaalde keuzes maakt.

Het verhaal is ook spannend. De zoektocht naar het verleden, inclusief alle geheimen waar David achter probeert te komen, houdt je aandacht continu vast. Het laat je beseffen hoe mooi – én gevaarlijk – de kunst van het schrijven is. Zafón heeft een prachtig boek beschreven, waarbij het geen moeite kost om alles in detail voor je te zien.

Leuk is dat personages en details uit ‘De schaduw van de wind’ ook in ‘Het spel van de engel’ naar voren komen. Zo leer je iedereen en alles nog beter kennen. Ik was ook blij met het feit dat het boek maar liefst 552 pagina’s bevat, dat is nog eens waar voor je geld!

Het einde van het ‘Het spel van de engel’ liet mij wel verbaasd achter. Daar wordt het boek namelijk meer fictie dan realiteit, iets wat ‘De schaduw van de wind’ niet zo had. Wel liet het einde mij nóg meer nadenken over het verhaal. En ineens vielen de puzzelstukjes in elkaar… Nee, ik ga niks verklappen

Ik heb nu zin om het eerste deel te lezen, om te kijken wat er allemaal precies overeenkomt. Ga ik toch die Engelse versie eens uit de kast trekken. En ‘Het spel van de engel’ krijgt een ereplaats in de kast, wat een prachtig boek!

PS Nieuwsgierig geworden? Lees hier alvast de voorpublicatie met twee hoofdstukken!

Win, win, win
We mogen bij Viva 10 x ‘Het spel van de engel’ t.w.v. € 25 weggeven. Kans maken? Vul dan voor 22 juni dit formulier* in en wie weet…

Helaas, deze actie is inmiddels afgelopen. 

*Vul het formulier volledig in om kans te maken op deze prijs. De winnaars krijgen na afloop van de actie bericht van ons. Lees voor meer informatie over de privacy-richtlijnen van Sanoma Uitgevers het privacy statement in.