Dromen zijn geen bedrog
Twee maanden lang sprak ik met bijna niemand over mijn liefdesverdriet. Soms omdat ik te verdrietig was om te praten. Meestal omdat ik dacht: Je moet geen slapende honden wakker maken. Ik hoopte tenslotte dat het goed zou komen tussen de man van mijn dromen en mij.
Ik was verdrietig omdat ik zeker wist dat wij bij elkaar horen. Vrienden en vriendinnen knikten in de eerste periode meewarig. Natuurlijk hoorden wij bij elkaar. Maar na een tijdje vonden de meesten het nodig om me tot de orde te roepen. “Niets wijst erop dat hij er ook zo over denkt. Je moet echt verder…”, zeiden ze. In eerste instantie wilde ik dat natuurlijk niet horen, maar op een gegeven moment kon ik er niet meer omheen.
Ik vroeg hem zijn laatste spullen op te halen en zijn adres te wijzigen. Ik zei dat ik hem niet meer wilde spreken. Ik wond er geen doekjes meer om als iemand naar ons vroeg. Sterker nog: Ik vond het doodeng, maar ik schreef er zelfs over op viva.nl in de hoop dat dat me zou helpen de harde feiten onder ogen te zien.
Een paar dagen na het schrijven van dat stukje fiets ik van mijn werk naar huis. In de verte denk ik dat ik zijn auto voor de deur zie staan. Dat denk ik drie keer per week. Het begint te wennen. Als ik dichterbij kom, denk ik dat er iemand in die auto zit. Ik vraag me af of ik nu echt aan het doordraaien ben. Dan zie ik aan het kenteken dat het werkelijk zijn auto is. Als ik aan kom fietsen, stapt hij uit. We omhelzen elkaar. We houden elkaar vast. We houden van elkaar. Voor altijd en dat zeggen we ook.
Er is niets dat me gelukkiger had kunnen maken dan dit. Alles voelt alsof het zo moet zijn, alsof het zo hoort. Toch moet ik nog een beetje wennen aan het idee dat alles ineens 180 graden gedraaid is. “Wat moet ik nou in de Viva schrijven?!”, grap ik.
Die avond besluiten we samen uit eten te gaan. Het voelt alsof ik droom wanneer we hand in hand door de stad lopen. Om de paar minuten knijp ik hem even om te voelen of hij echt is. Ik heb hem zo gemist. Alles aan hem. Alles van ons. We staan voor het stoplicht als ik een jongen op slippers zie staan. “Weet je wat ik ook zo gemist heb?!”, roep ik tegen mijn vriendje, die ik nu weer mijn vriendje mag noemen. “Je tenen!” Even is hij stil. Dan zegt hij: “Schrijf dát maar in de Viva.”
© foto: Marina
26 reacties
Naah, wat een goed nieuws! Geniet ervan en geef elkaar maar veel klapzoenen!
Heel heel goed nieuws Marina!
Wat een lief stukje!
Geniet ervan!
Mag ik dan een partypooper zijn? Hierbij krijg ik altijd het idee: waarom was het dan uit? (--> en waarom dan ook ineens weer aan?)
Maar goed, dat zal wel aan mij liggen.
Heeeeeel erg leuk voor je!
@ NynkeDeJ: We klapzoenen wat af. :-)
@ Robin, Sunshine, Elmervrouw en Vin7: Dankjulliewel!
@ Swhite: Partypoopers moeten er ook zijn. ;-) Zonder te veel in detail te treden: Ik denk dat we in ons leven allemaal een keer een gevalletje 'you dont know what you've got til it's gone' nodig hebben.
Wat een goed nieuws en wat een lief stukje!
Heel fijn voor je Marina! Geniet er van, maar niet te veel klapzoenen hoor, want we willen ook leuke/goede blogs van je lezen ;)
Ken dat, had dat ook, ben nu ook nog steeds heel gelukkig. Gelukkig.
Heel leuk ja! Maar dat van die tenen.....?!?
@ Korenwolf: Dankjewel!
@ Vuursteen: Ik schrijf beter op geluk dan op ellende, dus wat dat betreft zit het wel goed. ;-)
@ Ballabolla: Kijk, dat zijn nog eens hoopgevende woorden. Good for you!
@ S1m0N3: Tja, ieder z'n ding, toch? :-)
Wauw, wat gaaf!!! :-D
Heel mooi.en herkenbaar...Ik zit nu in precies dezelfde situatie.. Sterkte xx
Oeps , verkeerd geplaatst,...Mijn relatie is net voorbij en zit in liefdesverdriet..maar ik hoop dat t bij mij ook zo verloopt...x
gefeliciteerd Marina! heb je nou ook meteen weer vier mannen in huis, of beginnen jullie even rustig aan?
@marina Mijn eerste reactie was die van @Swhite... en wat fijn te horen dat het zo'n 'onschuldige' reden was. Woohoo! Liefdesverdriet is zooo naar, blij dat het bij jou over is.
Super voor je!
Gefeliciteerd en je ziet het; jouw gevoel was toch juist
!!!!! Dat meen je niet!!!!!! Waarom ben ik niet gebeld?? ;-)
Meis wat fijn voor je! Ik heb natuurlijk altijd geweten dat ie tot inkeer zou komen :p Kan ik hem dan nu aanspreken op het verpesten van het avondje bowlen trouwens? Ik heb nog veel woede in me ;)
Ben zo blij voor je!!!
Lief hoor... :)
Wat fijn!! Heb je je koosnaampje ook weer terug :)
over dat koosnaampje gesproken, welke is dat eigenlijk? ;) (sucker voor koosnaampjes)
@ AnnBritt79: Gaaf hè?!
@ allesrose: Ik gun het je van harte.
@ Ingmagh: Nee, de vierde mag een tijdje zijn eigen plekje. ;-)
@ SheilaS: Ik ben ook heel blij dat het over is. Nu heb ik wel genoeg gehad. ;-)
@ Patricia67: Les 1: Beter op mijn gevoel leren vertrouwen. Het klopt nagenoeg altijd. Maar ja, da's makkelijker gezegd dan gedaan.
@ Noerek: Je kunt hem aansprakelijk stellen voor alle geleden schade. Vergelden met bowlingballen lijkt me prima.
@ El_lebel: :-)
@ NicoleC: Dat kan ik echt echt echt niet zeggen. Ik heb weinig schaamte over na een maandje bloggen voor de Viva en je zult het niet geloven, maar zelfs ik heb grenzen. :-P
OOIT kan dus heel snel zijn, veel geluk en liefde samen met jouw vriendje....
Aha!!! Wat goed :-D
Wanneer gaan we bowlen?? :P
Xx
Marina, nog tips om hem tot inkeer tel laten komen, hij heeft nu n ander, ik ben wanhopig..ik heb t verbroken, en nu heb ik spijt, ben er echt ziek van...xx
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.