week 26 | 27.06.09 | 15:00 | Robin |Webstrijd 2009 | Door Robin

Ik heart honden

Er is een onderwerp waar ik naast eten en The Sims altijd over kan praten: honden.

Ik kan praten over honden zoals iemand kan vertellen over zijn drie maanden lange rondreis door Afrika. Ik verveel mensen met mijn verhalen over honden net zoals iemand je kan vervelen met zijn vakantiefilm. En het kan me ook niks schelen. Als ik met iemand op het terras zit en er komt een leuke hond langs, kan ik het niet laten midden in een gesprek dat even te melden. Degene met wie ik in gesprek ben is dan even in staat van verwarring, maar ik kijk de hond na en mijn dag is weer goed. Echt, zo’n simpele ziel ben ik.

In het kader van het-is-bijna-het-einde-van-de-webstrijd-en-ik-heb-de-Vivalezeressen-nog-niet-genoeg-verveeld: een stukje over honden. Want ik heart honden.

Mijn hele leven heb ik al honden. Ik vergeef het mijn ouders dat er een hondenloos gat van zo’n vier jaar in dat leven zit en ik steeds in plaats van een golden retriever een cavia kreeg. Maar ik vergeef het ze niet dat ik niet één van de twee border collies die ze hebben, heb gekregen toen ik het huis verliet. Ik bedoel: je hebt er al twee, hoeveel schapen wil je in godsnaam drijven?

Mijn ouders hebben dus twee border collies. Een olijk duo, maar ze doen alsof ze elkaar niet kennen. Zo hebben ze Deaf die inderdaad doof is. En Tim. Tim is de beste hond die je je kunt wensen want hij is naast belachelijk slim en knap ook heel grappig. Hij kan op de achterbank van de auto zitten zoals geen andere hond dat kan. Hij zit dan achter de bestuurderstoel en zodra mijn vader achterom kijkt of er wat aankomt, kijkt hij mee. Hij roept nog net niet “Ja kom maar baas, ho, kom maar, stukkie naar links, kom maar!”

Deaf is dus een ander verhaal. We kregen hem als dove pup. En dat hebben we geweten ook. Want Deaf is evil with a dogface. Je kon niet tegen hem gillen dat hij onze golden retriever niet in elkaar mag slaan of dat hij niet overal en altijd veters uit de schoenen hoeft te knagen. Je kon hooguit met je vinger naar hem wijzen en er boos bij kijken, maar Deaf is dan zo slim genoeg om zijn kop weg te draaien.

Border collies zijn geweldig maar toch zou ik later als ik de tijd ervoor heb graag een golden retrieverpup willen. Ik heb een zwak voor grote, blonde jongens die zo heerlijk dommig voor zich uit kunnen staren. Zo’n lobbes.
Thuis hadden we ook een golden: Toto. Ja echt. Toto kwam van een fokkerij waar alle honden namen hadden zoals Lambada, Paperclip, Twister en Cornflake. Toto werd automatisch Toot en intieme kringen zelfs Totepoot.

Nu ik studeer en alleen woon is thuiskomen zonder hond als het hebben van een kat die niet komt om te knuffelen: dodelijk teleurstellend.
Tot die tijd doe ik het met ons schema. Walter en ik hebben een hondenschema. We nemen eerst een golden retriever en een bruine labrador, dan twee weimaraners en dan een Ierse setter en een flatcoated retriever. Wat Walter niet weet is dat ik tussen het hondenschema door ook stiekem een border collieschema heb lopen, want border collies zijn toch wel heel erg de beste.

© foto: Robin Smitsdot