Het tweejarig jubileum van mijn litteken

Wat vervelend voor jou dat het litteken in je gezicht zit!
Ik kan me je irritatie goed voorstellen.. Ben zelf inmiddels drie keer aan mijn knie geopereerd met een zestal grote littekens als resultaat. Rokjes zitten er voor mij nog even niet in, maar kan me nu al irriteren aan de (weliswaar goedbedoelde) reacties van iedereen op die littekens.. Stoer is het echt niet.

Grappig, ik zie het bij jou (op de foto) meer als een charmant iets, helemaal niet lelijk. Iets dat bij jou zou horen als ik je zou kennen.

Ik heb drie grote littekens op mijn buik. Een aan de linkerkant horizontaal en een rechts horizontaal, allebei zo'n 10 centimeter. En nog een precies over mijn navel, verticaal, die iets langer is. Ze hebben me nooit gestoord. Toen de laatste, rechts horizontaal, erbij kwam was ik vooraf wel bang hoe het eruit zou gaan zien, maar het is heel erg meegevallen. Objectief is het vast niet mooi, maar ik zie het haast niet meer. Draag gewoon bikini's, ga naar de sauna, zonder er überhaupt nog over na te denken.

(Niet bedoeld als relativerende "zo kan het ook" opmerking hoor, gewoon mijn ervaring met mijn littekens)

Ik zie helemaal geen litteken.

HolyMoly! ZONDER VERDOVING?!?! auhauaaauuw!

Een litteken is een teken dat je leeft, dat je iets hebt meegemaakt en dat je een verhaal hebt te vertellen.Het maakt je je eigen ik.
Ik heb diverse littekens en ben trots op allemaal.
1: in mijn gezicht, ik was drie jaar en uitbundig en viel met mijn voorhoofd op een glazen tafel.
2: een hele lange ltitteken op mijn buik, midden op mijn buik.2 organen eruit , ik was erg ziek, 10 jaar lang. IK LEEF NOG, MET LITTEKEN EN IK KOESTER HEM.
Er wordt naar gewezen, geloerd en gepraat als ik met slappe buik en megalitteken over het strand loop in mijn bikkini.
IK ME SCHAMEN VOOR MIJN LITTEKEN NOOIT!!!!!!!!!!!
3: langs mijn tepel, er zat een knobbel, snel weg ermee. want ziek worden nooit meer......

En binnenkort krijg ik er nog 3 kleine bij in mijn gezicht. kleine pukkels die groeien, daar houdt ik niet van.. dus weg ermee....

Als ik volgens de zogenaamde maatschappelijke norm dan afwijk van het schoonheidsideaal dan kan iedereen voor mij de boom in.

Het moraal van het verhaal.

Wees blij met wi je bent.Als jij je tijd iwlt verdoen met je ergeren aan een ienienimiene litteken dan moet je dat vooral doen maar ik vind het erg jammer.
Denk er positeif over, het maakt je uniek en dat is toch wat iedereen graag wil zijn....

Wordt er naar je gewezen en over gepraat mootje? Dat maak ik gelukkig nooit mee, of ik zie het niet. Ik zie mensen wel eens kijken, niet zo gek, er zit ook nog een uitstulping in doordat er een medicijnpomp onderhuids zit. Maar ik ben er (volgens mij) nog nooit om nagewezen of om "besproken". Gelukkig.

@ Kluwer: Rokjes moeten er voor jou snel weer in zitten, vind ik! Hoewel ik geen goedbedoeld 'advies' onder je neus wil wrijven. Maar toch :)
@ Yoels: Ik mag absoluut niet klagen over mijn kleine litteken. Pff, eigenlijk is het gewoon een krasje. Jeetje, drie joekels van littekens op je buik. Gewoon bikini's dragen inderdaad, maar daar moet je wel lef voor hebben. (Ik lees net in je onderste reacties dat er gelukkig nooit over je wordt gepraat of dat je wordt nagewezen.)
@ Shining: Ik gelukkig bijna ook niet meer.
@ Ballabolla: HolyMoly it is! De vriendin die erbij was viel flauw omdat ik zo lag te gillen haha.
@ Mootje18: Oh zeker, een litteken geeft natuurlijk karakter. Ik heb er ook eentje onder mijn kin door het schommelen op mijn buik. Het zijn allemaal gelukkig kleine littekens die een stoer verhaal vertellen. En ik denk ook dat je anders tegen grote littekens die ervoor zorgden dat je beter werd (door operaties bedoel ik dan, niet 'helende' littekens haha) kijkt.

Ik heb ook een mega litteken over mijn buik. Mensen kijken gigantisch, maar ik trek lekker mijn bikini aan.

Mijn gezicht is nog steeds enigszins scheef (als ik lach) omdat ik een aangezichtsverlamming heb gehad. Ik kon toen mijn rechteroog niet meer dichtkrijgen, de rechterkant van mijn mond was 'dood', omdat er een zenuw bekneld had gezeten. 75 % van de mensen herstelt helemaal. Maar Sylvester Stallone heeft t ook gehad, toen ie klein was (en dat is dus niet over gegaan). Zo ook bij mij, nu een jaar later. Als ik lach doet de rechterkant nog steeds niet optimaal mee, mijn oog kan ik gelukkig wel weer sluiten.

Ik ben er ook best een beetje onzeker over als ik met mensen praat, je ziet toch dat mijn gezicht/mimiek niet klopt. Er zijn ergere dingen, en ik zit er verder niet mee dat ik het heb gekregen, vervelende dingen gaan nu eenmaal niet altijd jouw deur voorbij om bij een ander aan te kloppen.

Maar ik kan me voorstellen dat je het vervelend vindt, dat litteken. Het is toch je aangezicht. Maar jij zelf ziet het veel duidelijker dan een ander, dat weet ik zeker (ik kan het niet ontwaren op de foto).

Vier jaar geleden viel ik mijn tanden door mijn lip, met duidelijk litteken als gevolg. Het storends daarvan vind ik dat ik niet meer fatsoenlijk kan fluiten. Maar verder? Neuh.

Ik heb een enorm (nou ja, enorm.... een groot) litteken in mijn decolleté als gevolg van een hartoperatie, mijn litteken is inmiddels 3 jaar oud en hij is niet meer zo heel opvallend, maar in de zomer als het hemdjes weer is, nu dus, zie je hem natuurlijk wel. Hij zit alleen niet op een plaats dat mensen hem uitgebreid gaan bekijken, het is tenslotte niet heel gepast om ongegeneerd naar iemands decolleté te gaan zitten staren. In al die jaren heeft slechts 1x iemand ernaar gevraagd.
Ik dacht dat ik het afschuwelijk en ontsierend zou vinden, zo''n groot litteken, maar eerlijk gezegd valt het ding nu amper nog op, en het boeit me werkelijk helemaal niet. De eerste zomer hield ik er nog rekening mee, dichte shirtjes enz, even wennen. Maar nu draag ik gewoon weer v-halsen en hemdjes en ik vind het eerlijk gezegd ook helemaal niet vervelend als iemand er naar zou vragen.

Mijn litteken is nu een maand oud. De arts heeft het oude litteken opengesneden om al het plaatmateriaal uit mijn elleboog te halen. Daarna heeft ze het onderhuids gehecht. Echt mooier is het er niet op geworden.. Nu maar hopen dat het een beetje netjes wegtrekt. Ik draag met dit weer een soort 'sokje' om mijn arm zodat het litteken niet verkleurd door de zon (hij is nu nog opgezwollen en rood).

euh verkleurt, oops, het is al laat ;).

Ik heb nu al een jaar of tien een lang litteken op mijn rug vanwege een scoliose-operatie. Scoliose is een kromming in je ruggewervel. Met dit mooie weer loop ik gerust in een hemdje of in een bikini. Want dit litteken heeft mij wel gemaakt zoals ik nu ben (in positieve zin trouwens!).. In het begin kreeg ik nog wel eens vragen van kleine kinderen: 'mevrouw, wat zit er op uw rug?' Maar de laatste jaren is er eigenlijk niemand meer die er iets van zegt.

Wat ik hiermee wil zeggen, is dat je je voor een litteken niet moet schamen. En waarom zou je een litteken moeten bedekken? Ik kan toch moeilijk iedere keer met een lang t-shirt aan gaan zwemmen? Of in de zomer een coltrui dragen? (litteken begint vlak onder mijn nek en loopt tot vlak boven mijn billen) Dus: positief blijven denken! Er zijn altijd ergere dingen dan een litteken.

Was het wel een leuk feestje waar je naar toe moest? ;)

Groetjes Joyce, je oude zwemmaatje

ik viel een jaar geleden van een metalen trap, met mijn gezicht op de scherpe rand van de tree. Ook zo spectaculair met bloed uit je gezicht, en denken dat je neus eraf is!!! brrr.
het erge is dat ik nog bijna elke dag over diezelfde trap loop!

Leuk geschreven Robin!

Ik kan me goed voorstellen dat je een hekel hebt aan je litteken. Mijn vriend heeft een litteken in zijn gezicht in het verlengde van zijn kaaklijn, zo'n 20 centimeter. Overgehouden aan een auto-ongeluk. Ik vind het dus echt mooi, gek he. Hoort bij hem. Denk dat mensen in je omgeving daar ook wel zo over denken.