Ellendeling
Ik haat je en kan tegelijkertijd niet zonder je. Je hoort bij me, maakt me wie ik ben en toch had ik je liever nooit leren kennen. Daarom deze brief, om voor eens en voor altijd te zeggen wat ik voor je voel.
Beste B.,
Jij hebt mij veel geleerd. Dankzij jou ken ik mijn lichaam en weet ik wie mijn echte vrienden zijn. Jij hebt mij het ziekenhuis van binnen laten zien en ‘dankzij’ jou is een leven zonder doktoren niet meer voor mij weggelegd.
Iedere dag weer doe jij mij pijn. Mijn lichaam weet niet beter. De steken en de krampen zijn als jouw klappen in mijn lijf. Ik ben er zo aan gewend en toch verras je me iedere keer weer. Sorry zeggen kun je niet.
Als je even weg bent, voel ik hoe het leven had moeten zijn. Ik ben weer mijzelf en hoef voor een moment niet aan jou te denken. Dan kom je terug en verander ik. Van een vrolijke jonge vrouw naar een stil klein meisje.
Vaak maak je me bang. Als ik in de trein zit, lopen de zweetdruppels over mijn rug. Ik kijk om me heen en ben opgelucht als je er even niet bent. Maar dat zijn slechts momenten. Hoe moeten wij nu samen verder? Ik kijk niet uit naar een toekomst mét jou, maar als ik moet kiezen tussen rot, rotter, rotst, dan kies ik voor jou…
Beste buik, wanneer laat je me eens met rust?
CC foto: atomicpuppy68
23 reacties
Ik snap 'm niet....
wow....is dit aan je ongeboren kind gericht? Weet niet goed wat ik hier op moet zeggen.
Mooi geschreven.
Beetje confronterend ook. Zou over mijn buik kunnen gaan... Ziekte van Crohn.
Weet natuurlijk niet waar het bij jou precies over gaat. Wens je veel sterkte en succes toe!
Chronische pijn door een aandoening neem ik aan?
Het lijkt, mede door de foto, wel op een soort enge brief aan je ongeboren kind eerlijk gezegd. Maar ik ga er maar van uit dat dat niet zo is en dat desbetreffende B hier jouw Buik is.
idd, ik dacht baby door de foto die er naast staat....
Ik moest meteen denken aan een aandoening die ik zelf ook heb: endometriose. In ieder geval wel een aandoening of iets dergelijk, want de brief is gericht aan B(uik), zo interpreteer ik dit althans.
In ieder geval wel heel mooi geschreven.
Sterkte, Jessica!
Ik zou zeker een andere foto hebben uitgekozen.
Verder wil ik je wel veel sterkte wensen met je ziekte. (klinkt als crohn?)
Ik gok op een vervolgblog van deze http://www.viva.nl/2009/05/23/droom-kinderen-beroep/
Dus de foto past er juist bij, vind ik :)
Sterkte Jessica!
Herken hier heel veel in.Heb ook Crohn en sinds kort darmkanker.Door de medicatie veranderde ik,maar vriendlief veranderde niet mee en zei Tabee.
Ook ik vervloek die buik maar weet nu ook wie echte vrienden zijn.
Sterkte Jessica
Snoopy: ik sluit me bij je aan.Ook ik moest meteen denken aan mijn buik en mijn haat/liefde verhouding ermee dankzij endometriose.
Ik kan de link van Sarah niet openen, dus kijk even of ik op een andere manier bij de andere blog kan komen.
Volgens mij gaat het over een ziekte (wat hier al eerder is genoemd) maar die foto is overduidelijk van een zwangere buik... Ik snap 'em dus niet. Is het een verkeerd gekozen foto? Of gaat het over de heimelijke wens om zwanger te worden terwijl dat door een ziekte onmogelijk gemaakt wordt?
Krijgen we het antwoord nog te horen?
Ah, SarahScott heeft het antwoord volgens mij gevonden. Tjemig zeg. Heftig.
De link van Sarah even kopieeren en plakken. Dan zie je dat het idd om enometiose gaat... En dat de kans daardoor groot is dat ze geen kindjes kan krijgen, terwijl ze wel een grote kinderwens heeft...
Mooi geschreven...
Alles valt op zijn plek. Heel herkenbaar... Nu is mijn buik liefde maar ik ben er nog steeds bang voor.
Prachtig stuk.
@allen: het stukje gaat inderdaad over de aandoening endometriose. Plaatje is bij nader inzien misschien toch verkeerd gekozen. :(
Bedankt voor de lieve reacties!
Die foto klopt juist heel goed... maar ik ken Jessica's verhaal natuurlijk al wat langer.
En schrik ervan hoeveel mensen zulke heftige buikklachten hebben, au :(
hee lieve Jessica, mooie brief en wat onwijs triestig van je buik :-(
Hoop dan maar dat jij een van die mensen bent die er niet onvruchtbaar van worden..
Zo herkenbaar! Kamp zelf ook al jaren met hevige buikpijnen: huilend en kruipend over de vloer.
Je meent dat het niet mooi geschreven is, ik vind het juist een originele manier om je buikpijn middels een brief te adresseren. Heel treffend en heel persoonlijk. Goed gedaan!
Hoi Jessica,
Ik wil even zeggen dat ik je stukjes meestal echt heel erg goed geschreven vind. Ga zo door zou ik zeggen, je hebt talent!
En veel sterkte, het lijkt me zwaar.
@Vlin7: Wauw wat een compliment! Hartstikke bedankt daarvoor.
nee het gaat natuurlijk niet over een ongeboren kind lijkt mij.... ze heeft gewoon erg veel last van haar buik of een erge ziekte...
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.