Het jachtspelletje
Ooit zei iemand tegen mij dat het energetisch zo werkt dat de man achter de vrouw aangaat. En niet andersom. Op dat moment kon ik me alleen maar afvragen wat ‘energetisch’ hier nu eigenlijk precies zou betekenen en ging het belangrijkere van wat ze zei aan me voorbij.
Helaas komt er geen Wikipedia opgefloept als ik energetisch google. Wel kan ik aan de hand van de gevonden resultaten zien dat het iets met de energieën van het universum te maken heeft.
Goed. Ik laat het rusten. Het belangrijkere van wat diegene toen tegen me zei is dat mannen dus schijnbaar achter de vrouwen aan behoren gaan. Niet dat dit moet (zo benadrukte ze) maar wel dat dit wenselijk is.
Ik zie het bijna voor me als in een sprookje. Vrouw loopt in mooie lange jurk en haar lange haren in een vlecht. Man rent op drafje om haar heen en probeert op allerlei manieren haar aandacht te trekken. Vrouw trekt bij iedere poging haar mooie neusje op. Man blijft uiterste best doen. Totdat vrouw haar hand tegen haar voorhoofd aanlegt, een zucht slaat en ‘bezwijkt’ voor de man. En dan leven ze nog lang en gelukkig.
Na een paar keer zelf achter een man te zijn aangegaan, wilde ik nu weleens de andere kant proberen. Alleen ben ik heel slecht in ‘de andere kant’. Er zitten namelijk ongeschreven regels aan die kant merk ik, die ik totaal niet beheers.
Zo mag je, als hij je belt of mailt, niet direct reageren. Nee, je moet zo’n twee tot drie dagen wachten. Wat je doet, doe je, maar je mag vóóral NIET laten merken dat je hem leuk vindt. Dat is zó onaantrekkelijk schijnbaar.
Nou, bij mij is er dus helemaal niets ‘cools’ aan mij als ik iemand leuk vind. Bij deze biecht ik op dat ik dus zo’n type ben die twintig keer per dag d’r Hyves checkt om te zien of hij nog heeft gekrabbeld. Of de hele dag online ben om te kijken of hij mijn emailbericht al gelezen heeft. Lepeltje-lepeltje slaap met mijn mobiel omdat ik een telefoontje van hem verwacht. Als ik bovenstaande met een vriendin bespreekt, zegt ze me lachend dat er geen regels in de liefde bestaan en dat ik vooral moet doen wat ik wil op dat moment, ook als dat direct reageren is.
Oke. Enige is dan nog wel dat mannen….volgens mij ook van die regeltjes hebben ingebouwd. Zo hoorde ik laatst uit verschillende ‘bronnen’ dat ook mannen twee tot drie dagen wachten met reageren. En zelfs dat sommige mannen hier ook een hekel aan hebben. Maar als hij langs niets van zich laat horen, kan het natuurlijk ook gewoon zijn dat hij ‘not that into you’ is (SATC)…
…pfffff….zullen we gewoon kappen met dat hele jacht-gekut. Ik snap er namelijk geen zier van, word er onzeker door en vind er eigenlijk niet zoveel aan.
PS Ik reageer (mochten er reachties komen) na mijn vakantie. Nieuwsgierig waar ik heen ben? Klik hier!


















3 reacties
Ik ben al een paar maanden verliefd op een collega en de klik is absoluut wederzijds. Hij is een paar jaar jonger dan ik en msch minder ervaren of gewoon verlegen. Hij werkt op een andere locatie dus ik zie hem maar heel af en toe. Vorige week heb ik hem benaderd via Hyves en hij stuurde (een paar dagen later idd) een positief berichtje terug. Ik ga aansturen op een date, maar ga niets overhaasten.
Er is toch helemaal niets mis mee om als vrouw de eerste stap te zetten en wat initiatief te tonen? Zolang je maar niet achter een vent aan gaat lopen. Dan zijn ze gauw op je uitgekeken.
P.S. Fijne vakantie!
@wereldmeid Denk dat je gelijk hebt, volgens mij vind je elkaar leuk of niet. En als je iemand leuk vindt, vind jeh et toch prima als hij/zij achter je aan loopt? :) (Oke, niet kwijlend en al, maar toch, aandacht... kom maar door in zo'n geval!)
Is ook. Mee eens. Zoals ik al zei: ik doe er niet meer aan mee. Dus ik reageer gewoon als ik wil reageren. En dat is snel als ik iemand leuk vind! :-)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren