Ook op Viva.nl

Het zweet breekt mij nog uit

Het was een
bevrijdende
ervaring.
(Waarvoor mijn
hartelijke dank.)
;-)

De schaamte voorbij

Toen ik hoorde dat ik bij de laatste vijf webstrijders zat, dacht ik: Dat varkentje gaan we even wassen. Zo arrogant ben ik normaal nooit, dus ik vond dat ik me kon permitteren om voor één keer net doen alsof ik dat zelf geloofde. Een week later hoorde ik wie mijn concurrenten waren. Faye, Isabel, Loes en Robin.

Robin! Ai… In de afgelopen jaren heb ik Robins weblog veel en graag gelezen. Ik vind haar (net zoals de rest van de Vivalezeressen, haha!) grappig en adrem. Pittige concurrentie dus en geen wonder dat ze gewonnen heeft.

Ondanks het feit dat ik de webstrijd niet heb gewonnen, was het een fijne maand. In het verleden veroorzaakte ik regelmatig opgetrokken wenkbrauwen door te vertellen dat ik een weblog had. Uit beleefdheid beloofden mensen te gaan lezen wat ik schreef. Later kwamen ze dan bij me terug. “Waarom dóe je dat?! Je schrijft op je weblog echt álles!” Ik voel me dan altijd een beetje beledigd. Als ik enkel zou zijn wat op mijn weblog staat, zou ik een bijzonder oppervlakkig mens zijn.

Toen mocht ik een maand voor Viva schrijven en ineens werd ik een stuk serieuzer genomen. Viva.nl is namelijk een Echte Website, dus serieus. Het kon me ook niet meer schelen of men me nou oppervlakkig of exhibitionistisch vond. Ik schreef mijn meest persoonlijke stukje ooit, terwijl ik me realiseerde meer mensen dan ooit het zouden lezen… en het beviel me eigenlijk prima.

De wetenschap dat je drie keer per week ‘moet’ schrijven is een goeie stok achter de deur. En dan kon ik ook nog eens alles kwijt. Over mijn liefdesverdriet, mijn verslaving en mijn onzekerheden. Er werd geluisterd, gelachen en zo nu en dan zelfs getroost.

Ik heb de webstrijd niet gewonnen, maar in de afgelopen maand heb ik me de kosten van een psycholoog bespaard. Het was een bevrijdende ervaring! (Waarvoor mijn hartelijke dank.)