week 30 | 22.07.09 | 13:43 | Bloggers |Relatie |Robin |Uitgaan | Door Robin

Kus mij maar gewoon niet

In de tweede van de middelbare school kwam het omhelzen in de mode. Plotseling begon één meisje met het omhelzen van andere meisjes. Voor ik het in de gaten had omhelsde de hele school elkaar. Behalve ik.

Want elkaar omhelzen na iedere les vond en vind ik erg overdreven. Ik werd dus buitengesloten (en dat is als dertienjarige net zo erg als erachter komen dat je ‘reisbureautje spelen’ nog steeds eigenlijk heel erg leuk vindt) en kreeg er een ruzie over met mijn toenmalige Best Friend Forever. “Waarom omhelzen jullie mij niet?” “Omdat jij zo duidelijk laat merken dat je het overdreven vindt.”

Mijn hele middelbare school carrière ben ik geen één keer omhelsd. Althans, niet door mijn schoolvriendinnen. Niet dat er ineens gedacht wordt dat ik uit een koud gezin kom waar ik geen aai over mijn bol kreeg.

Toen ik zestien werd en dus uit mocht, kreeg ik al heel gauw door dat je hier wel moest omhelzen want anders stond je de hele avond in je eentje cola te drinken en kon jij alle jassen bij de garderobe halen. Ik omhelsde alsof mijn leven er vanaf hing. Het omhelzen ging over naar drie kussen. Dikke prima, drie kussen, kan ik ook. Ik kuste en ik kuste. Ik werd er goed in en begreep zelfs dat als je bijvoorbeeld van iemand een cadeautje kreeg, dat je alsnog drie kussen geeft. Want dat is beleefd.

Mijn huisgenootje was jarig. Na het geven van het cadeautje gaf ze me één kus. Ik dacht zelf meer aan drie. Mijn tweede kus bleef in de lucht hangen. “Oh, wij doen altijd maar één.” Met ‘wij’ bedoelde ze haar groepje eenkussende vriendinnen. Genant. Ik wees naar mijn andere huisgenoot en (tevens niet echt een kussende) BFF en zei: “Normaal doen wij er altijd zestien.”

Prima allemaal, maar ik wil gewoon eindelijk eens duidelijkheid. Wanneer geef je één kus, wanneer twee en wanneer drie? Ik maak me nu al zorgen als ik over twee weken in Griekenland sta waar het gebruikelijk is dat je twee kussen geeft. Maar de Grieken kunnen ook denken: ah, het is gebruikelijk bij de Hollanders dat je er drie heeft. Pijnlijk!

Mijn BFF ging afgelopen maandag op vakantie. Ik zou haar anderhalve week niet zien. We stonden ongemakkelijk naast onze fietsen. En we zeiden “doei!” En dat was prima.

© foto: openbaar domeindot