week 30 | 26.07.09 | 17:30 | Blog |Marijn |Ontwikkeling |Psyche |Uitgaan | Door MarijnS

Hokjesgeest of gewoon voor elk wat wils?

Het is de tijd van de grote thema-evenementen: Zomercarnaval, Gay Pride, Dance Parade, enzovoorts. Je kunt het zo gek niet bedenken of voor die doelgroep is een apart feest georganiseerd.

Toen ik vrijdagavond met een lesbische vriendin, haar homovriendjes en mijn eigen lollipop in een gay-kroeg in Amsterdam stond, keek mijn vriend met een frons in zijn voorhoofd om zich heen: ‘Ik snap gewoon niet waarom ze een eigen kroeg moeten hebben. Dan moet je ook niet zeuren over het gebrek aan acceptatie.’

Ah! Dan komen we gelijk bij de vraag die elk jaar rond de Gay Pride de gemoederen bezighoudt: Waarom in je leren string op een boot gaan staan dansen en de rest van de wereld je laten aangapen alsof er een freakshow voorbij vaart, terwijl je juist daarmee tolerantie voor de gay scene wilt afdwingen. Beetje tegenstrijdig, vinden veel mensen. En dat is het op zich ook wel. Maar als je het vergelijkt met andere evenementen valt het eigenlijk best mee.

Tijdens Zomercarnaval spoedt heel gekleurd Nederland zich naar Rotterdam en danst de hele dag in zo fel gekleurd mogelijke outfits op ritmische muziek. Die hard heavy metal rockers trekken een keer ál kun zwarte kleren uit de kast en smeren een extra laagje eyeliner op tijdens Dynamo. Tijdens Dance Valley moeten de nieuwe Nikes aan en extra veel gel in de haren, en tijdens de Tilburgse kermis vliegen de gouden kettingen en sportslippers met witte sokken je om de oren.

Even terug naar de kroeg in Amsterdam. Mijn vriend keek mij met vragende ogen aan, wachtend op een antwoord (blijkbaar ben ik de expert omdat ik vroeger nogal wat tijd in homokroegjes heb doorgebracht).
Komt ie: iedereen heeft behoeftes. Als je als hetero gaat stappen en je komt iemand leuks tegen (wat voor veel mensen toch het doel is van uitgaan), ga je daar ook mee staan dansen en eventueel zoenen. Als een volwassen homoman dat doet midden in een ‘gewone’ kroeg, wordt hij of weggekeken, eenmaal buiten in elkaar gerost of op zijn minst raar aangekeken.

En hoe het dan zit met vrouwen? Wij dames zijn over het algemeen toch al wat meer knuffelig en aanrakerig, dus valt het niet zo op in een gewone kroeg als twee loveladies staan te zoenen. Bovendien vinden de omstaande mannen dat alleen maar prachtig. Dan hoor je niemand zeuren. Maar als twee mannen staat te tongworstelen is het ineens smerig. (Over dit fenomeen kan ik wel hónderden blogs schrijven, maar nu even focussen!).

Ik zie het zo: mensen zijn kuddedieren en groeperen zich. We voegen ons graag bij een eenheid. En om het wij-gevoel te vergroten worden bepaalde kenmerken van die groep uitvergroot (denk aan de leren string, gekleurde verentooien, zwarte haarverf en –eyeliner, enz). Maar dat wil niet zeggen dat je de andere groepen verrot moet schelden, ze neer moet steken of ze sociaal moet negeren. Het zijn gewoon expressies van de eigen identiteit, zij het wat uitvergroot. En vind je het niks? Dan loop je er gewoon even in een grote boog omheen. Werkt ook prima, heb ik gisteren tijdens Zomercarnaval ondervonden.

Foto: Gay Pride New York 2008dot