week 31 | 27.07.09 | 12:08 | Boeken |Linda | Door Linda S

Het luisterboek: de voor- en nadelen

Mijn eerste luisterboek kreeg ik vorig jaar, in het ziekenhuis. Ter vervanging van een gewoon boek dat ik niet goed kon vasthouden. Dat boek heeft me door menig ziekenhuisnacht geholpen. Daarvoor kende ik luisterboeken alleen van mijn oma, die bijna blind is.

Nu wissel ik luisterboeken af met gewone boeken. Een luisterboek is namelijk prima tijdverdrijf voor in de auto. Heerlijk als je in de file staat. Of tijdens het strijken  -verstand op nul en gaan met die bout- en niet te vergeten: als je gaat slapen. Want naar een voortkabbelend verhaal luisteren maakt je vanzelf ontspannen en slaperig. (Dat werkte vroeger al, als kind.)

Vorige week lag ik te relaxen op het strand en luisterde ik via mijn iPod naar een spannende thriller. Ik ontdekte meteen een nadeel. De voorlezer heeft meestal een prettige stem. De voorleesstem (vaak van een bekend iemand) is luid, duidelijk en ABN. Geen probleem, zou je zeggen. Behalve als je een driedubbele moord aan het oplossen bent.

Want bij een spannende moordscène verslinden mijn ogen normaal gesproken de bladzijden. Maar luister je een thriller, dan behoudt ‘de stem’ zijn of haar perfecte, rustige ABN-toon en gaat een spannende scène als volgt: (lees heel langzaam en beheerst!)

De man sluipt naar binnen. (adempauze)

Hij pakt een mes van de eikenhouten tafel  en loopt naar de slaapkamer waar de vrouw zich aan het uitkleden is. (weer adempauze)

De deur staat op een kier. (de stem maakt zich klaar voor de volgende zin)

Dan steekt hij haar.

Heel rustig wordt de bloeddorstige moordscène verder voorgelezen. Ondertussen lig ik op mijn strandbed te mijmeren: ow, schiet nou op! Lees wat sneller!

Er is nog een ander nadeel. Als een luisterboek geen spannende thriller is, val ik gegarandeerd in slaap. Want helemaal ontspannen op mijn strandbed –of in mijn eigen bed- luister ik naar een verhaal. En tja, dan sluiten mijn oogleden zich vanzelf.dot