Moed, adrenaline en de grote boze wolf
Daar sta ik dan, met de telefoon in mijn handen. Waar staat het nummer ook al weer? Bij de D, van Dokter? hmm, nee, misschien gewoon bij de H, van Huisarts? Goh ja hoor, bingo! Ojee ik hoor hem al overgaan! goedemorgen u spreekt met de huisartspraktijk hoor ik aan de andere kant.
Poeh hé, kan amper uit mijn woorden komen, maar het lukt me dan toch om te vragen of er nog een plekje is voor vandaag bij mijn eigen huisarts. Mag ik vragen waarvoor u belt, want uw eigen huisarts is er niet vandaag. Heb ik weer, heb ik eindelijk na jaren de moed om te bellen, is mijn huisarts er niet! En ik wil toch echt vandáág gaan! Vandáág heb ik de moed, vandáág giert de adrenaline door mijn lijf, morgen durf ik vast niet meer. Dan maar bij een andere huisarts, om 10.00 kan ik terecht.
Dé afspraak
09.55…Heeft iedereen vandaag om 10.00 een afspraak bij de huisarts of zo? Ze hangen nog net niet met de benen buiten de wachtkamer. Ik wurm me tussen 2 oude dametjes op een stoel en neem even de tijd om wat rustiger te worden en tegelijkertijd de wachtkamer in me op te nemen. Onopvallend tel ik in een razendsnel tempo het aantal patiënten, pfff.. er zitten er 12! Toch maar even een boekje uit de leeshoek pakken, ik zit hier nog wel even.
Ik sla het boek open, maar heb na 5 minuten nog geen letter gelezen. Wat nou als deze huisarts een ongelooflijke eikel is, wat nou als hij mijn borsten wilt zien, wat nou als hij bij voorbaat al roept, dat het onzin is en dwars gaat liggen. Heb ik al dat afvallen dan voor niks gedaan? Heb ik zoveel moed verzameld om “nee” op mijn bord te krijgen? Ik ben bij voorbaat al boos op de beste man die ik nog nooit gezien, laat staan gesproken heb en heb al een hele speech voorbereid.
De adrenaline giert door mijn lijf als ik omgeroepen wordt, ik loop met grote passen de spreekkamer in, nekharen rechtop om in de aanval te gaan. Maar in plaats van de grote boze gemene wolf komt er een hele mooie en vriendelijk uitziende meid naar me toe met uitgestrekte arm om me een hand te geven. Goedemorgen, Debby neem ik aan? Ik ben de vervangende huisarts, neem plaats.
Huh? Ik kijk nog even een keer verbaasd om me heen en tover dan toch een glimlach om mijn mond, wat een rust straalt de dame voor me uit zeg. Ik krijg zonder te stotteren zelfs het hele verhaal eruit, en vraag om haar mening. Na een korte blik in mijn medisch dossier zegt ze in één adem ik heb maar één advies; ga naar de plastisch chirurg, en twijfel niet.
In the Pocket
Twee weken later is het zover, mijn intakegesprek bij de chirurg. Daar sta ik dan, met onbloot bovenlijf áchter een gordijntje maar vóór de chirurg. Ik moet gaan zitten op een behandeltafel. Hij gaat op zijn hurken voor me zitten, met zijn neus op zo’n 15cm van mijn borsten. Met een meetlint meet hij het punt vanuit mijn borstbeen schuin naar mijn tepel toe. Vervolgens tilt hij met 1 hand één voor één de borsten op. Roder dan dat ik nu ben kan ik niet meer worden denk ik, maar dan komt het verlossende woord, op zijn belgisch nog wel; Ach ja mevrouwke, mijn goedkeuring heeft U, het is wel echt nodig hoor, het is medisch onverantwoord om op deze wijze door te lopen. Yes! Met zijn goedkeuring heb ik de vergoeding van de zorgverzekeraar in the pocket!
Nu gaat het toch echt eindelijk gebeuren, a.s. maandag is het zover, mijn volgende blog zal ik met verbonden, maar hopelijk alleen maar mooier wordende borsten schrijven! IEKS….
4 reacties
Iiiieeks spannend! :-D
Nog 1 nachtje slapen....! Heel veel succes met de bibbers morgen ;-)
Heel veel succes morgen! Heet de dokter toevallig van N.??
Wauw, spannend! Heel veel succes en sterkte met de operatie!!
Dank jullie wel meiden,
@carrie83, nee mijn plastisch chirurg heet niet van N..
Morgen is "the big day"! spannend! Ik duik vanavond vroeg mijn bedje in, ben ik lekker uitgerust voor morgen (als ik kan slapen :S)
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren