Huilende vrouw
Een huilend jonge vrouw op de hoek van de straat als ik naar huis fiets. Niets zo ontroerend, zo hartverscheurend als een huilende vrouw.
Ik rem af, probeer zo onopvallend mogelijk langs te fietsen en tegelijkertijd zoveel mogelijk informatie te vergaren. Want waarom zit ze daar, om tien uur ’s avonds, te huilen op het stoepje van de afhaal Thai?
Het zou onfatsoenlijk zijn stil te gaan staan en van een afstandje de situatie te observeren, dus moet ik wel doorfietsen. Maar haar beeld laat me niet los. Ze wordt getroost door een jongen. Of eigenlijk een jongeman. Zou hij haar vriend zijn, trachtend zijn biecht van juist daarvoor (“schat, ik ben vreemdgegaan”) goed te praten? Wat een zak. Of is hij haar gay friend, die haar juist troost omdat haar echte vriend er al vandoor is met die rondborstige dame?
Mijn fantasie slaat op hol. Die jongeman, die doet wel alsof hij gay is en meeleeft, maar stiekem is hij blij! Want na jaren zonder vriendin denkt zij wel dat hij homo is, maar hij weet wel beter. Misschien, nu De Zak ervandoor is met een ander, krijgt hij eindelijk een kans. Ziet ze hem eindelijk staan. Dus troost hij haar, maar van binnen maken zijn longen een vreugdedansje met zijn hart.
Na vijftig meter kijk ik nog een keer om. Het beeld is onveranderd. Zij draagt schokschouderend en snotterend het leed van de wereld en hij zit ernaast, wrijft over haar rug.
En ik, ik fiets alleen door en zal nooit weten of die huilbui plaats heeft gemaakt voor een voorzichtige lach als hij een grapje maakt over de zweetvoeten van De Zak. Ik hoop het maar. Want deze zomer is te mooi om huilend door te brengen.
7 reacties
Meisjes huilen ook wel eens om andere dingen dan mannen.
niet alleen meisjes huilen om andere dingen, maar ook mannen.
Ik heb het laatste jaar heel veel verdriet gehad, maar dat waren geen tranen om mijn man. Maar een dierbare.
Mooi stukje, Marije.
ik zag laatst een zelfde tafereel..en kan er dan zelf tranen van in m'n ogen krijgen alhoewel ik geen idee heb wat er dan aan de hand is! Emotie....
Een keer toen ik op ponykamp was, we reden in het bos, en op een bankje zat een vrouw hartverscheurend te huilen. Heel zielig vond ik dat. Ik denk dat ze een rustige plek op had gezocht om haar liefdesverdriet te verwerken ofzo. Kwamen wij daar in grote getale langsgereden....
Leuk om te lezen dat er herkenning is! enne... Maryxz: ik weet als geen ander dat een vrouw ook weleens huilt om iets anders. Bijvoorbeeld om de serie Band of Brothers, het kinderboek Achtste groepers huilen niet, vanwege een blessure, vermoeidheid of zomaar omdat het weleens lekker is ook. Je hebt helemaal gelijk! gr, Marije
Soms huilen om zeehondjes, die zijn zo zielig!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren