Op je knieën voor je meisje
“Wanneer ga je trouwen?” vroeg een vriend laatst na het tennissen. Ik probeerde me net te ontspannen met een biertje. “Als ik mijn carrière op de rails heb,” zei ik gauw. Een goed antwoord, want dat kan nog wel honderd jaar duren.
Wat me zorgen baart, is dat ik mijn vrienden de vraag steeds vaker stellen. Ze lijken het nog te menen ook. Zelf trouwen ze inmiddels bij bosjes. Elk half jaar hijs ik me weer in een pak met stropdas om een nieuwe bruiloft te aanschouwen.
Waar komt die trouwdrang vandaan? Van vrouwen begrijp ik het wel. Als ik het goed begrijp denk je als klein meisje al na over de snit van je trouwjurk en de omvang van de bruidstaart. Uiteraard: niets romantischer dan een jongen die voor je op de knieën gaat.
Voor mannen liggen de zaken toch anders, lijkt me. Ik heb in ieder geval sinds mijn geboorte nog geen enkel moment romantisch weggedroomd bij fantasieën over mijn trouwpak, of ook maar iets wat in de buurt van een bruiloft komt.
Kennelijk zijn er genoeg mannen die zich wel op het huwelijk verheugen. Of die genoeg druk voelen om overstag te gaan. Ik vraag me af of ze geen twijfels hebben. Persoonlijk ben ik er nog niet uit of mensen gemaakt zijn voor een monogaam bestaan. Trouwt elke man in de overtuiging dat dit wel het geval is?
En als je dan toch klaar bent voor de stap en op je knieën gaat voor je meisje (met wie je waarschijnlijk al jaren en jaren samenwoont), kijk dan eens naar de statistieken. Die zijn niet bepaald inspirerend. Eén op de drie Nederlandse huwelijken loopt stuk. Een experiment dat is gedoemd om te mislukken, zou je normaal gesproken zeggen. Zet jij geld op een bank die 33% kans heeft om failliet te gaan?
Geen hond die zich door dit soort statistieken laat tegenhouden. Vol enthousiasme verzamelen verder rationele mensen een klein kapitaal om uit te geven aan hun bruiloft, inclusief receptie met vieze koffie, zuur ruikende oudtantes en bejaarde vrienden van je ouders.
Het lijkt bijna een wetenschappelijk experiment in cognitieve dissonantie. Of een grote, georganiseerde poging om die deprimerende huwelijksstatistieken tegen beter weten in te veranderen. Ik begrijp het niet.
Misschien moeten wetenschappers nog ontdekken dat de oorzaak ligt in een chemisch proces in je hersens, waardoor je op een dag wakker wordt en plotseling wilt trouwen. Ik hoop maar dat het op een dag komt. Want de druk groeit.
“Als vrouw moet je voor je dertigste trouwen,” verkondigde mijn vriendinnetje een paar jaar geleden. “Dan ben je nog mooi.” Ze wordt in december dertig.
Shit. Nog maar vijf maanden.
29 reacties
Mooie binnenkomer Roger. Ik mag je nu al :-)
Je schrijft erg goed! Ga je zeker blijven volgen : )
Tja, maar samenwonende stellen gaan eerder uit elkaar dan getrouwde stellen, dus als je het zo bekijkt..
Ik ben fan!
Ja, getrouwde stellen blijven vaker bij elkaar, omdat de scheiding zoveel geld en rompslomp kost. Dus gaan ze maar vreemd, maar blijven wel getrouwd. Leuk vooruitzicht! Overigens is het niet waar dat iedere vrouw droomt van haar trouwdag al vanaf dat ze een klein meisje was. Ik ben (ook) bijna dertig en ik zit nog te wachten op die 'kleine meisjes dromen' over trouwen. Ik geloof dat die nooit gaan komen, ik heb het bruids-gen blijkbaar niet. Bruidsjurk, smoking, feestzaal, ringen, stadhuis, ceremoniemeesters etc. Het kan me niet boeien! Het gebruik om na je trouwen op reis te gaan, yes please! Maar daarvoor hoef je niet te trouwen. Dus boek twee tickets, nu is ze nog mooi ;-p
Leuk geschreven hoor
helemaal mee eens!!!
Leuk geschreven.
Twee dingen:
Deze zin klopt niet helemaal: Wat me zorgen baart, is dat ik mijn vrienden de vraag steeds vaker stellen.
En ik vraag me af hoe je erbij komt dat het voor vrouwen anders is? Ik heb nog nooit gedroomd van een bruidsjurk en alles wat erbij hoort.
Echt, vinden jullie dit allemaal leuk? Voor mij bewijst het alleen dat een man net zo tuttig kan schrijven als een vrouw.
Die opmerking aan het eind, van dat vriendin'netje', is dat sarcasme? Of is ze verstandelijk minder begaafd?
Huwelijk rijmt bijna nergens op. Maar wel op gruwelijk en afschuwelijk.
Zou dat toeval zijn ?
Dat van die sociale druk om te trouwen klopt wel trouwens.
Ik vind het wel leuk geschreven Koor. Geen literair hoogstandje nee :)
DS, meen je dat van die sociale druk? Daar heb ik nooit wat van gemerkt en Mr N en ik wonen al 17 jaar samen.
mwah.....wat zal ik er eens over zeggen he!
Op zich best leuk :D
Ik ben wel zo,n romantische ík weet al vanaf me geboorte dat ik wil trouwen met alles er op en eraan type', maar als me vriend me ten huwelijk zou vragen omdat ik toevallig voor me 30ste wil trouwen en niet omdat ie er voor 1000% voor gaat...laat maar zitten dan@
Helemaal eens met dreamgirl86! Als hij het alleen maar doet met het idee 'nou ja, dan moet ik er ook maar eens aan geloven', dan zou het voor mij ook niet hoeven. Want geloof mij: de meisjes die dromen van een sprookjesbruiloft dromen dus ook van een sprookjeshuwelijk. En dat ga je niet krijgen met een vent die eigenlijk tegen zijn zin in trouwt.
En niet geloven in monogamie en wel trouwen klopt natuurlijk niet.
Maar wat verschilt een serieuze relatie eigenlijk van getrouwd zijn? Als je twijfels hebt bij monogamie, dan moet je toch eigenlijk ook geen relatie hebben en al helemaal niet samenwonen? Uit elkaar gaan als je niet getrouwd bent is nog steeds erg pijnlijk.
Hoezo moet je in monogamie geloven om een serieuze relatie te hebben?
Ja dat vraag ik ook af KW
Jeetje, dit lijkt wel geschreven door een puber.
"Eén op de drie Nederlandse huwelijken loopt stuk. Een experiment dat is gedoemd om te mislukken, zou je normaal gesproken zeggen. Zet jij geld op een bank die 33% kans heeft om failliet te gaan?"
Nu anders: Zet jij in op een loterij die 66% kans heeft op de hoofdprijs? Ja dus.
Kom eens met een wat positievere kijk op het leven. Dat maakt meer kerel van je
Ik snap er ook niks van.
Beetje een uitgekauwd onderwerp toch? Op zijn minst uitgekauwde argumenten. (En dat van een meisje die nog nooit van trowuen gedroomd heeft, als kind vond ik bruiloften enorm saai). Kijk, als jij angstig voor een huwelijk bent, of je hebt daar geen zin in, prima toch? Doe je het toch niet? Wanneer je vriendin dat wel wil, hebben jullie samen een probleem en dan vind ik het wel erg makkelijk om cynish te doen over vrienden die dus wel trouwen. Hou het lekker bij jezelf.
Wat ik eigenlijk bedoel te zeggen is dat ik het interessanter had gevonden als het stukje meer over jezelf was gegaan. Ik vind het nu een beetje geforceerd stoere praat met wat cliche's en 'boude' stellingen over monogamie.
"Waar komt die trouwdrang vandaan? Van vrouwen begrijp ik het wel. Als ik het goed begrijp denk je als klein meisje al na over de snit van je trouwjurk en de omvang van de bruidstaart. Uiteraard: niets romantischer dan een jongen die voor je op de knieën gaat."
wat een nonsense!
(verder best aardig stukje...)
Roger, je moet er inderdaad vaart achter zetten. Voor je het weet ligt je vriendin in staat van ontbinding.
:P
Dank voor alle reacties en aanvullingen, ik zal nog wat bruiloftsonderzoek doen, misschien verander ik van gedachten.
@Marijn4Viva
Ik zie wel een verschil tussen een serieuze relatie en trouwen, het hele punt van trouwen is toch dat je elkaar belooft trouw te blijven tot de dood je scheidt. Ook al heb je een serieuze relatie, je hebt niet een vergelijkbare basisbelofte.
Roger omdat je die belofte niet voor de hele goegemeente hebt uitgesproken betekent niet dat je die belofte niet aan elkaar hebt gedaan.
Je bent wel erg naïef hoor.
Ik ben getrouwd, maar zonder dat ik die meisjesdroom van bruidsjurk e.d. had. En je hoeft niet persé te trouwen in een witte jurk en met een stijve ceremonie. Je kunt het natuurlijk helemaal op je eigen manier doen.
Dat geldt ook voor de 'invulling' van je huwelijk en wat die dag en die belofte (ik interpreteer het als een voornemen, klinkt dat minder zwaar?) voor je betekenen.
Ik kan hier tig dingen opschrijven die gelden voor mij en die wel of niet afwijken van het cliché, maar eigenlijk wil ik zeggen: interessant stukje Roger! Het zorgt voor een hoop reacties. En gelukkig hebben niet alle meisjes de witte bruidsjurk-droom (gehad)!
Die 30% is een percentage van vroeger. Tegenwoordig zitten we tegen de 40% procent! Misschien heeft het te maken met de emancipatie ;vrouwen zijn minder financieel afhankelijk geworden. En dat is prima maar de tijden zijn wel veranderd. Wat mij het meeste tegen staat in een huwelijk is het feit dat er een belofte wordt gedaan .. tot de dood ons scheidt... Dit terwijl bijna 40% van de huwelijken ontbonden wordt.. Soms om lullige reden, met een even lullige beindiging. Misschien moeten we die belofte gewoon maar veranderen in " tot de potten en pannen overvliegen" of " tot we het gevoel hebben broer en zus te zijn" .. Misschien tijd voor verandering in de huwelijksvoltrekking?
@Hoipipilangkous: ben het helemaal met je laatste reactie eens. (Op dat naieve na dan, misschien. Is waarschijnlijk gewoon zijn insteek in een relatie.)
Ik weet dat het 'tegenwoordig' voor sommige mensen anders is (@koernwolf bijvoorbeeld) maar dat snap ik gewoon nog steeds niet zo goed. Ik zou het nooit een relatie noemen als je ook met andere mensen naar bed gaat. Maar dat is dus persoonlijk. Als twee mensen daar samen afspraken over maken en nog steeds samen een relatie willen hebben, prima. Fijn als het werkt. Ik zou alleen mijn vent meteen de deur uit schoppen als hij met zo'n voorstel komt. En hij mij ook. Dus dat zijn onze afspraken, en daar is geen ambtenaar aan te pas gekomen.
Oh ja: @ Muttley: helemaal mee eens! Het is maar net wat je er van maakt samen. En dat van dat voornemen vind ik ook. :)
Het huwelijk is een bij de wet geregelde overeenkomst tussen twee mensen. Niks meer en niks minder.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren