Hello Titty
Ergens in de verte hoor een kinderstemmetje “mama, mama ik ben wakker” Ik ben te moe om mijn ogen open te doen en blijf nog even roerloos op mijn rug liggen. Dan hoor ik ook nummer 2; “mama, mamaaaaa!” hmmm… moet er toch aan geloven, de 2 kornuiten zijn wakker. Dan ineens komt het besef vandaag is dé dag!In één seconde ben ik klaarwakker en schiet overeind. Ojee, het gaat nu toch echt gebeuren. Mijn borstverkleining!!
Mijn Hello Kitty pyjama, (die door mijn vriendinnen spontaan omgetoverd is tot Hello Titty pyjama) gaat als laatste de tas in en dan is het zover.
Zwanger??
De dag ervoor heb ik me gedragen als een vrouw die hoogzwanger is; het hele huis moest schoon, ik heb op de grond gelegen om de vloer te dweilen, de 3 onderbroeken die nog in de was lagen moesten perse gewassen worden en dat ene kaarsje dat toch nog scheef stond moest rechtstaan. Pas toen alles schoon, opgeruimd, en recht stond ben naar bed gegaan om vervolgens geen oog dicht te doen.
Kokhalzen en dansende letters
10.30 uur. In het ziekenhuis aangekomen krijg ik gelijk een 4 persoonskamer. Na een uurtje wachten komt er een verpleegkundige met een alles behalve charmant operatie schort die ik aan moet doen en een handjevol pilletjes. Na veel gekokhals krijg ik die dan toch eindelijk naar binnen en ga ik weer op het bed liggen. Toch maar even een boekje lezen, maar al gauw dansen de letters voor mijn ogen. Zo hé! Wat heb ik in godsnaam toegediend gekregen?! Maar voor ik daar überhaupt over na kan denken staat er al iemand aan het voeteneind van mijn bed om me mee te nemen. Lenzen had ik s’morgens al verruild voor mijn bril, die ik op het nachtkastje achter moet laten.
Nu ben ik alle controle kwijt. Brilloos met sterkte –zes, het gevoel een hele fles baileys opgezopen te hebben en dat ook nog eens in een operatieschortje met niks eronder doen me beseffen dat ik me nu helemaal over moet geven.
Borsten-tekening
Op de OK, wordt er eerst een infuus aangelegd. Geen favoriete bezigheid van me, maar door de berg medicijnen interesseert het me weinig. Vervolgens komt mijn plastisch chirurg om de boel af te tekenen. De tekening die hij op mijn borsten zet had er zo één van mijn oudste dochter kunnen zijn. De chirurg excuseert zich wel drie keer om het feit dat hij mijn borsten alle kanten op beweegt. Maar ook dat boeit me weinig doordat ik al half onder zeil ben door de medicijnen. Ik merk dat de chirurg me af en toe bij de schouders pakt en me weer rechtopzet, zo dizzy en “dronken” ben ik. Dan is het zover.
Ik moet zelf op de operatie tafel klimmen.. Ik wil niet weten hoe dat eruit ziet in mijn charmante schortje en eva kostuum eronder. Dan moet ik gaan liggen en beide armen worden gespreid langs mijn lichaam vastgezet. Ik weet nog dat ik aan de anesthesioloog vraag hoe laat het is. “vijf voor één” is het antwoord. Dan zie ik het bekende kapje boven mijn mond verschijnen en vervolgens wordt het zwart voor de ogen…
Het moment dat ik wakker wordt vertel ik in mijn volgende blog. Ik heb genoeg achter de PC gezeten voor nu. Het gaat in elk geval grandioos met me, maar voor het vervolg moeten jullie toch nog heeel even wachten. Ben nu even druk met luieren in de tuin. En met dit weer is dat niet echt een straf…
CC foto: privebezit


















16 reacties
Wat een cliffhanger! Ik ben benieuwd!!!!! Post maar snel weer een blog! :)
Waarom maak je zoveel woorden vet? Het wordt er niet strakker door hoor, qua schrijfstijl.
Spannend! Fijn dat het zo goed gaat met je.
Die vette woorden mogen wel weg, leest niet prettig....
spannend. fijn dat alles goed is gegaan.
Gelukkig is het goed gegaan.
Hoop snel van je te horen hoe je je voelt enz.
Heel veel beterschap.
Beterschap! Ben benieuwd naar je volgende blog :)
Whaaah! :-D
Ben zo benieuwd hoe je je nu voelt!
het gaat hier redelijk, voel me op zich prima, maar 1 tepel is het er niet zo mee eens. Vanmiddag om 14.30 wordt die even van dichtbij bekeken in het ziekenhuis. Misschien stel ik me aan hoor, er zitten van die hechtpleisters op, en die laten zo goed als geen bloed door. maar ik had een stapeltje van die pleisters meegekregen zodat ik er wat zou kunnen vervangen mocht het nodig zijn. Dus dat wilde ik gisteravond doen, en merkte al op dat 1 tepel wel heel erg paars (lees: bijna zwart) is geworden. Toen ik de plester eraf haalde schrok ik me wild, 1 bloederige massa eronder! IEKS! Het barokbehang op mijn muur was al druk, maar nu begon het ook nog te bewegen! Het vreemde is dat ik er totaal geen gevoel in heb, helemaal 0,0! Ik zie dan gelijk allerlei beelden voor me van een afgestorven tepel :S
Heb er maar weer snel wat pleisters overheen geplakt en ben vervolgens doodstil op bed gaan liggen in afwachting op de volgende ochtend zodat ik het ziekenhuis kon bellen.
misschien is het niks, en zit ik me weer (zoals zo vaak) druk te maken om niks, maar ga toch maar even naar het ziekenhuis.
ik hou jullie op de hoogte!
Die angst voor een afgestorven tepel had ik ook heel erg, en bij ieder steekje / pijntje / vreemde kleur dacht ik dat het mis was. Niet meer dan normaal na zo'n ingreep. Moet wel zeggen dat ik ook zo labiel was als een deur in de eerste week na de operatie, maar dat schijnt een gevolg van de narcose te kunnen zijn.
Hoop dat het goed is vanmiddag!
En gaan we nog een vervolg krijgen? Duurt wel een beetje lang, vind ik.......
@treuzeltje, ik ben bezig met mijn volgende blog, maar met bont en blauwe boobs met weet ik hoeveel hechtingen is het niet prettig om langer dan een minuut of 10 achter de PC te zitten, dus nog even geduld graag.... ;)
Ging goed in het ziekenhuis, de tepel heeft er idd moeite mee, maar heeft gewoon wat langer de tijd nodig. Moet wel echt rustig aan doen en niet teveel met mijn armen doen, dat heeft werkt weer negatief op het herstel van de wonden. Ik ben bezig met het vervolg blog, maar moet het nu eenmaal in etappes doen, ik hoop dat jullie er begrip voor hebben. maar hij komt er morgen aan hoor!
groetjes Debster
oe Debby das even schrikken, doe maar rustig aan hoor. I
Tjeej Debby, dat is schrikken. Neem je tijd en luister naar je lijf.
En inmiddels zijn we weer 2 dagen verder.
Gaat het een beetje Debby?
ja hoor Eimmer, het gaat alleen allemaal niet zo snel. dat geld voor alles eigenlijk, aankleden, douchen, naar de WC gaan, en dus ook met achter de PC zitten.
Maar heb net mijn blog afgemaakt en hij is als het goed is geplaatst!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren