Mijn armzalige tenniscarriere
Ik ben niet echt een sportman. Toch doe ik elke keer weer een poging om aan een nieuwe sport te beginnen. Deze maand ben ik weer gaan tennissen. Ik ben nog niet bepaald de ster van de tennisbaan.
De term ‘chaotisch’ is een goede beschrijving van mijn spelstijl. Mijn opslag is een soort badminton-op-de-camping slag. Ook al ren ik als een bezetene over de baan, de meest simpele returns zijn een uitdaging. Het is nog altijd een wonder dat ik me in mijn lompheid niet verwond heb met mijn eigen racket.
Ik ben met tennis begonnen toen ik studeerde, samen met een vriend. We hebben twee keer achter elkaar de beginnerscursus gedaan. En nog werden we door eerstejaars studentes bewegingswetenschappen van de baan geslagen. Ook al hadden we tegen het ballenkanon moeten spelen, we hadden verloren.
Deze zomer heb ik mijn racket weer uit de kast gehaald. De eerste keer dat we gingen kregen mijn tennispartner en ik baan 3, vlakbij het terras. “Heb je ook een baan meer achterin?” vroeg mijn tennispartner subtiel. Het meisje aan de balie moest ons teleurstellen. Hoe het eruit heeft gezien weet ik niet, maar ik hoop dat het terraspubliek in ieder geval wel een leuke avond heeft gehad.
Gisteren regende het. We belden elkaar precies op hetzelfde moment. “We kunnen maar beter cancellen, he”, zei ik. “Inderdaad,” zei mijn tennismaat. “Beter om te cancellen.”
Gelukkig heb ik een boek over tennis in de kast staan. Met dvd. Daarop zie je perfect gebruinde, atletische sportgoden briljante forehands, slices en backhands naar elkaar spelen op een zonovergoten tennisbaan die omringd wordt door palmbomen. ´Tennis is zo simpel te leren´, zegt de voiceover.
Ik kijk de dvd nu elke dag onder het ontbijt. Zo begin ik mijn dag direct met een sportieve activiteit. Misschien moet ik het daar maar bij houden.
13 reacties
Misschien is tennissen met de Wii een goede volgende stap. In je eigen huiskamer ziet niemand je gestuntel. Of zouden je meubels dat niet overleven? ;-)
Ik vermoed dat het heel grappig bedoeld is, maar dat komt, mijns inziens, nu net niet helemaal tot uiting.... en dat vind ik jammer in je blog (ook in de andere blogs). Uiteraard smaken verschil, maar ik had meer humor verwacht. :-)
Ja! Tennis op de Wii is een aanrader. Maar ik stel voor dat iemand jullie tennispartij even op film vastlegt. Kunnen wij je spelstijl beoordelen :P
Je doet erg je best in ieder geval, en dat is wel charmant...maar authentiek wil het maar niet worden. Dat je kunt schrijven geloof ik direct, maar bloggen op het vivaforum vergt toch iets meer dan je journalistieke kwaliteit.
Vertel de volgende keer eens wat over je schrijverscarriere.
Misschien is dat tennissen zo gek nog niet.
Ik vind je zinnen zo kort, wat het begin zo staccato maakt. Nu zal dat wel een schrijversding zijn. Maar elke keer snel een punt achter een paar woorden, in plaats van een komma, dat haalt voor mij de flow uit een stukje. Vind ik dan. Of het komt in ieder geval over alsof het maar een opsomming van gedachten is, zonder dat het daarna ge-edit (wat is daarvoor eignelijk het Nederlandse woord?) is.
(Maar goed, ik ben geen schrijver van beroep, dus heb makkelijk praten..:))
Ik mis ook de flow in je stukjes, ze lezen lang niet zo lekker weg als bijv. die van Elvan of Marijn of Nynke.
Zoals ik al eerder opmerkte: ik vind het te veel een opstel.
Wie weet ligt dit genre je niet helemaal of moet je er nog even inkomen....
Tenissen rules! Vind het ook bewonderingswaardig dat je het toch probeert. En misschien een beetje je swing oefenen op de Wii. Maar verder: trek je er niks van aan. Pas als je jezelf een schedelbasisfactuur mept met je eigen racket, is het misschien beter op het bij Wii'en te laten...
er is duidelijk een verschil tussen journalistiek en bloggen, en dat blijkt.
ik denk, maar misschien is dat te generaliserend, dat tennis de vrouwen op het viva-forum niet kan boeien.
@Rary: Nynke maakt wielrennen ook boeiend om over te lezen. Dus dan zou dat toch ook met tennissen kunnen. Het ligt dus niet echt aan het onderwerp, maar meer aan de stijl. En een beetje meer lef om zichzelf te laten zien zou ook geen kwaad kunnen.
Zo gaat je maand als gastblogger wel om ja.
Ik mis humor in al je blogs. Het is te stijfjes allemaal.
Ik snap het niet. Als jouw tennispartner de ballen een beetje jouw richting uit plaatst hoef je helemaal niet als een bezetene over de baan te rennen. Dan doe je gewoon lekker tik-tik-tik heen en weer en komt de techniek vanzelf wel.
Eigenlijk heb jij een lul van een tennispartner, als hij jou alle hoeken van het veld laat zien terwijl je eigenlijk helemaal niet kan tennissen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren