Narcose en Morfine: Not My Cup of Tea
Wat is dat nu weer voor een piepend geluid? Wat voor dag is het eigenlijk? Vandaag komt de vuilniswagen toch niet de kliko ophalen? Langzaam open ik mijn ogen, een spleetje is al ver genoeg om beide ogen gelijk weer heel hard dicht te knijpen. Wat een licht!! Lijkt wel of ik onder een bouwlamp lig!
Whiskey op de nuchtere maag
Ineens besef ik dat ik in het ziekenhuis ben. Ik ben gelijk helder en wakker. Ik heb jeuk aan mijn neus en voel dat er nog een zuurstofslangetje in zit. Ineens voel ik nog wat anders; PIJN! Mijn borsten, het doet echt zeer. Er komt een verpleegkundige naast mijn bed staan die verteld me dat ik op de verkoeverkamer lig. Ja duh… daar was ik zelf ook al achter. Op de vraag hoe het met de pijn is en of ik wat morfine wil, kan ik alleen maar knikken. Kom op met dat spul, ik durf amper adem te halen. Ik voel dat ze wat aan mijn infuus op mijn hand zit te friemelen, en dan voel ik wat in mijn benen. Het lijkt net alsof ik op nuchtere maag een glas whiskey achterover sla dat gelijk naar de benen zakt. Het gevoel is niet geheel onaardig moet ik eerlijk bekennen.
Na het verwijderen van het zuurstofslangetje en nog een shot van dat “whiskeyspul” wordt ik naar de afdeling gebracht. De pijn is goed houdbaar. Alleen heb ik het gevoel alsof er met een stuk schuurpapier de hele binnenkant van mijn mond is bewerkt. Gelukkig mag ik een slokje water. Maar dat gaat niet goed!
Misselijk!
Binnen enkele minuten na dat slokje water breekt het zweet me uit en word ik echt kotsmisselijk. Ojee, waarschijnlijk een reactie op de narcose of op de morfine.
Ik mag helemaal niks meer drinken of eten, ik mag volgens mij nog niet eens naar dat glas water kijken!
Daar lig ik dan, doodziek, vanuit beide borsten een slangetje gevuld met bloed, met onderaan een flesje bungelend.
Hallo meneer Po
Dan wordt mijn grote angst werkelijkheid; Ik moet plassen.
Ja hoor, daar is ie dan, de gevreesde po. Hoe doe ik dat in godsnaam? De verpleegkundige helpt me op dat ding, maar hoe nodig ik ook moet, er komt niks. Als er na 20 minuten nog geen druppeltje in de po zit, zet ze de kraan naast me aan, wellicht helpt dat, maar nee. Ze helpt me wat overeind, het schijnt te helpen als je wat rechterop zit. Ik voel me aan mijn lot overgelaten als ik daar in mijn blote kont in een onmogelijke houding op die po zit. Het gordijn rondom mijn bed is dicht. Het geeft me in elk geval de mogelijkheid om vanuit een andere houding dan liggend naar mijn borsten te kijken. Door de hechtpleister kan ik precies de contouren van de littekens volgen, er zit verder geen verband omheen. Ziet er nu al niet onaardig uit, ze zijn in elk geval stukken en stukken kleiner dan enkele uren terug.
Dan komt er ineens iemand door het gordijn heen lopen, en precies op dat moment hoor ik een paar druppels in de po druppelen. Gelukt!
Terug op aarde
Na een uur ben ik nog steeds vreselijk misselijk en krijg ik wat door mijn infuus heen wat zou moeten werken. En ja hoor, na een uurtje merk ik wel degelijk verschil, en rond de klok van 23.00 heb ik eindelijk het gevoel weer terug op aarde te zijn.
Appeltaart of een vlaflip
De nachtverpleging heeft inmiddels dienst en ik kan niet anders zeggen dan dat we het echt getroffen hebben met haar. Om 22.00 uur lag ik nog doodziek en half buiten westen in bed, en nu een uur later moet ik beide borsten vasthouden van het lachen. Wat een heerlijk geweldig mens. Ze is jarig en bied me een stuk appeltaart aan, ik schiet in de lach. Dat lijkt me dan weer teveel van het goede. Ze gaat voor me op zoek in de koelkast en komt terug met een bakje; “jij lijkt me wel een vlaflip type”roept ze. Wat heb ik genoten van die vlaflip zeg!
Om 01.00 ging dan eindelijk weer het lichtje bij me uit, dit keer voor een gezonde nachtrust.
Om 05.00 de volgende ochtend ben ik al klaarwakker. Gelukkig liggen er leuke gezellige dames bij me op de afdeling die net als mij klaarwakker zijn. Zodra de nachtverpleegster ons hoort komt ze langs om even mee te keten. Ze controleert gelijk onze drains, en dan krijgen we alle drie het verlossende woord; Jullie mogen vandaag allemaal naar huis!!!!
16 reacties
Oh, wat een heerlijk blog om te lezen :D
Wat vervelend, die misselijkheid, maar wat snel al dat je naar huis mocht zeg.
Ben benieuwd of je nu al veel verschil ziet na een paar dagen?
Fijn voor je dat het goed is gegaan!
Maar wat een onaardige 'duh!' over die verpleegster die je vertelt waar je bent, terwijl je je blog zelf begint met een omschrijving van hoe verward je bijkwam uit de narcose :-(
@Pilous, ik had zelf ook niet verwacht al naar huis te mogen! en ik zie al heel veel verschil! De eerste dagen lagen mijn tepels alls het ware "erop" en nu zijn ze alweer mooi 1 geheel met de borst zelf.
@ sprankelend, haha! op dat moment had ik nog onaardig gedacht over een verpleegster die me een koffer vol goud zou komen brengen, zo'n pijn had ik.
Maar kan niet anders zeggen dat ik in het CWZ op handen gedragen ben, echt waar, petje af voor de (geduldige) en vreselijk lieve mensen die daar werken!
Debby, gefeliciteerd met je nieuwe borsten! :-)
CWZ is geweldig he! Ik heb er twee jaar geleden ook een borstverkleining gehad (van G naar D, bijna anderhalve kilo lichter) en ook doodziek erna. Maar het personeel is idd geweldig. En het resultaat ook trouwens.
Ja, dat vroeg ik me nou ook af. Je bent kilo's afgevallen, maar wat ben je nu op het laatst nog kwijtgeraakt?
(en het is "net als IK" in de laatste alinea, niet mij)
Ik heb ook een borstverkleining gehad en ben doodziek geweest van de narcose, moest zelfs aan een anti-kots infuus omdat zelfs denken aan een slokje water me over mijn nek deed gaan.
Was een week echt brak en slapjes, had ik niet verwacht.
Ben benieuwd hoe het je bevalt. Ik heb geen seconde spijt gehad!
Wat een heerlijk geschreven blog.
Super dat je na 1 dag al naar huis mocht.
15 jaar terug heb ik het laten doen en lag toen meteen 7 dagen in ziekenhuis.
Later dat jaar nog eens 2x van resp. 4 en 10 dagen voor hetzelfde. (was complicatie)
@sidney, wat leuk om te horen dat er meer mensen in het CWZ geopereerd zijn. op het moment lijkt iedereen uit te wijken naar een privékliniek. Fijn om te horen dat je ook tevreden bent met het resultaat.
@Ingmagh, ik moet eerlijk zeggen dat ik de dagen na de opratie juist zo'n anderhalve kilo zwaarder woog, maar ik heb het vermoeden dat ik misschien door de narcose of morfine of zo wat vocht vast heb gehouden, want na 3 dagen gaf de weegschaal ineens anderhalve kilo lager aan dan nét vóór de operatie, ennuh.. MIJ of IK.. ik denk dat de mensen wel begrijpen wat ik bedoel, ;) maar bedankt voor je oplettendheid :)
@smulrol, (wat een nickname trouwens hahah, krijg er gelijk honger van, en dat om 08.30 smorgens hihi) Ik heb idd ook dat "anti-kots"infuus gehad, maar gelukkig knapte ik daar echt binnen enkele uren van op.
@Brenda1976_76, klopt, ja, vroeger moesten ze idd lang in het ziekenhuis blijven. Vervelend dat je complicaties hebt gekregen, dat is mijn grootste angst, ik hoop dat die mij bespaart zullen blijven. Ben je wel helemaal tevreden met het resultaat?
IK begrijp je angst, maar je moet er niet vanuit gaan dat het misgaat.
Het was toen een hele kleine kans en het trof mij helaas.
Met resultaat ben ik heel erg tevreden en zou ondanks dat ik 3x moest morgen zo weer gaan.
Heb helemaal geen pijn gehad.
En moet zeggen dat het ook een hele fijne tijd was in het ziekenhuis.
dank je wel brenda1976_76 voor je hart onder de riem! :)
DebbyJ gefeliciteerd met je nieuwe borsten! Zelf ga ik in September naar de CWZ voor de eerste afspraak. Heb geen last van mijn borsten, ze hangen ook niet, niet dat ze helemaal rechtop staan zoals bij silicone borsten, maar ze hangen absoluut niet. Voel me vaak zo ongemakkelijk als ik een strak t-shirt aan heb, en ik vind ze zo zwaar. En vooral voor de ongesteldheid zijn ze erg pijnlijk en als mijn vriend er toevallig tegen aan stoot verga ik van de pijn, en hij stoot er snel tegen want ze zijn zo groot. En ik heb toch wel last van mijn rug als ik er lang mee sta of wandel ondanks de zeer goede en dure lingerie. Mijn vriend vindt het afschuwelijk maar hij zegt dat als ik me er beter door voel ik het moet doen. Heb een G cup dus een betaling door de verzekering lijkt me niet zo'n probleem. Wel hoop ik dat ik er achteraf geen spijt van krijg. De littekens zijn niet zo fraai, en het gevoel in mijn tepels kunnen verdwijnen en dat zou ik heel erg jammer vinden. Twijfel dus, maar als ik dit zo van jou lees denk ik dat ik er wel goed aan zal doen. Zal je blijven volgen, bedankt dat je dit met ons wilt delen!
hoi lilly, in januari 2009 zijn de normen mbt een vergoeding met borstverkleining enorm aangescherpt. Alleen een cupG zal niet voldoende zijn om voor een vergoeding in aanmerking te komen vrees ik. ik zit bij Aevitae (dat is van VGZ) en daar krijg je dus enkel een vergoeding als je ook daadwerkelijk aantoonbare klachen hebt.
Bij de meeste zorgverzekeraars moet je echt aantoonbare rug/schouder klachten hebben, en als je daar nog geen therapie voor hebt gehad moet je eerst een paar maanden therapie gaan volgen om te kijken of dat helpt, helpt dat niet, kom je pas in aanmerking voor een verkleining. er zullen best verzekeraars zijn die niet zo moelijk doen hoor, msschien heb je geluk.
ik zou even de voorwaarden van je zorgverzekeraar raadplegen, ik weet dat er ook chirurgen zijn die gewoon standaard al het lijstje met klachten opschrijven omdat zij ook wel weten dat je zonder dat lijstje geen vergoeding krijgt.
als je nog wat informatie wilt mag je me ook mailen hoor: debbel1979@hotmail.com. ik heb nog wel wat tips zoals welke chirurg en zo. mail me maar even.
ik vind trouwens wel dat je het echt alleen maar moet doen als je echt klachten aan je rug en zo hebt. persoonlijk vind ik het een te heftige ingreep om "zomaar" even te doen omdat het mooier is met kleinere borsten.
vandaar dat ook de normen verscherpt zijn denk ik.
toch heel veel succes en ik zou het leuk vinden als je me op de hoogte houd!
Hey DebbyJ, dank je voor de tip. Zal je zeker op de hoogte houden!
Hoe is het nu met je?
hai debby,
hoe is het vandaag? wordt het allemaal al wat beter?
zou ik je ook mogen mailen met een paar vragen?
groetjes,
kikkie
gaat vandaag wat minder, kom ik nog op terug in mijn blog, die komt morgen.
ja hoor kiki1, tuurlijk mag je me mailen: debbel1979@hotmail.com
nieuwe blog staat klaar, wordt morgen gepubliceerd!
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen: Inloggen of registreren